Artykuł 56

1. Do dnia 31 grudnia 2035 r. Komisja dokona przeglądu i sporządzi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia i jego wpływu na środowisko, zdrowie ludzi i funkcjonowanie jednolitego rynku oraz przedłoży je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach do sprawozdania dołącza się wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.

2. Biorąc pod uwagę postęp techniczny i praktyczne doświadczenia zdobyte w państwach członkowskich, a także każdą zmianę rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, Komisja uwzględnia w swoim sprawozdaniu ocenę:

a) konieczności rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności przepisów rozdziałów II i III, a także rozdziału IV sekcja II, na pojazdy kategorii L zdefiniowanej w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 oraz na pojazdy kategorii M2, M3, N2, N3 i O zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/858;

b) konieczności rozszerzenia zakresu stosowania przepisów mających zastosowanie do pojazdów, które uzyskały homologację typu w ramach wielostopniowej homologacji typu, oraz do samochodów kempingowych oraz konieczności włączenia przyczep kempingowych do zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia;

c) potrzeby rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności przepisów rozdziału VI, na pojazdy kategorii L zdefiniowanej w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 168/2013;

d) środków dotyczących przekazywania informacji o substancjach wzbudzających obawy obecnych w pojazdach oraz konieczności wprowadzenia dalszych przepisów w zakresie substancji wzbudzających obawy, które mogą mieć wpływ na wysokiej jakości recykling pojazdów po ich wycofaniu z eksploatacji;

e) środków odnoszących się do gospodarowania pojazdami wycofanymi z eksploatacji, o którym mowa w rozdziale IV, w tym poziomów celów określonych w art. 33 oraz konieczności ich zmiany;

f) konieczności rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do docelowych poziomów w zakresie recyklingu określonych w art. 33, na kategorie pojazdów, do których art. 33 nie ma zastosowania na podstawie niniejszego rozporządzenia;

g) naruszeń oraz skuteczności, proporcjonalności i odstraszającego charakteru kar, zgodnie z art. 49;

h) konieczności zmiany art. 5;

i) zakresu, w jakim został rozwiązany problem zaginionych pojazdów, w tym szacunki dotyczące liczby zaginionych pojazdów oraz skutki środków dotyczących wywozu pojazdów używanych, a także potrzeby włączenia dalszych środków dotyczących kwestii identyfikowalności pojazdów;

j) wymogów dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, w tym celów i obowiązków dotyczących zakładów prowadzących recykling w Unii i poza Unią, jak określono w art. 6 ust. 1–4 niniejszego rozporządzenia, oraz potrzeby przeglądu na tej podstawie, w tym oceny rozwoju sytuacji w zakresie stali i aluminium w odniesieniu do art. 6 ust. 7 i 8 niniejszego rozporządzenia oraz na podstawie innych odpowiednich przepisów Unii, takich jak rozporządzenie (UE) 2025/40 lub rozporządzenie (UE) 2024/1781, w celu zapewnienia spójności i zgodności;

k) mechanizmu alokacji kosztów w odniesieniu do pojazdów, które stają się pojazdami wycofanymi z eksploatacji w innym państwie członkowskim, określonego w art. 22, oraz potrzeby jego przeglądu;

l) przepisów dotyczących procesów, które mogą mieć wpływ na wysokiej jakości recykling pojazdów po ich wycofaniu z eksploatacji;

m) wpływu różnic w krajowych kryteriach zdatności do ruchu drogowego na wywóz pojazdów używanych;

n) skuteczności, interoperacyjności i niezawodności krajowych systemów rejestracji pojazdów oraz ich transgranicznej wymiany informacji w zakresie zapewnienia dokładnej identyfikacji, statusu i identyfikowalności pojazdów w całym ich cyklu życia, ze szczególnym uwzględnieniem:

(i) wpływu tymczasowego wyrejestrowania na dokładność, dostępność i identyfikowalność rejestrów pojazdów, w tym jego roli w identyfikowaniu zaginionych pojazdów;

(ii) potrzeby wprowadzenia minimalnych wymogów dotyczących wyrejestrowywania pojazdów w całej Unii, takich jak określenie maksymalnego czasu trwania i rygorystycznych warunków odnowienia, aby poprawić identyfikowalność pojazdów oraz zapobiegać ich nielegalnemu przetwarzaniu.

3. Do dnia 31 grudnia 2033 r. Komisja przeprowadzi przegląd stanu rozwoju technologicznego, efektywności środowiskowej i ekonomicznej oraz zawartości biopochodnych tworzyw sztucznych i elastomerów pochodzących z regeneracji opon w nowych pojazdach, biorąc pod uwagę kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001 oraz kryteria zrównoważonego rozwoju, które należy określić dla opon zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1781.

4. W stosownych przypadkach oraz na podstawie przeglądu, o którym mowa w ust. 3, Komisja może przedstawić wniosek ustawodawczy w celu:

a) określenia wymogów zrównoważonego rozwoju dotyczących surowców biopochodnych w tworzywach sztucznych stosowanych w pojazdach;

b) określenia celów dotyczących zwiększenia wykorzystania surowców biopochodnych w tworzywach sztucznych stosowanych w pojazdach;

c) określenia celów obejmujących stosowanie elastomerów pochodzących z regeneracji opon z pojazdów;

d) dokonania oceny, w jakim stopniu cele, o których mowa w lit. b), mogą być łączone z celami określonymi w art. 6 ust. 1 lub do nich dodawane;

e) dokonania oceny, w jakim stopniu cele, o których mowa w lit. c), mogą być łączone z celami określonymi w art. 6 ust. 1;

f) zmiany, w stosownych przypadkach, definicji biopochodnych tworzyw sztucznych określonej w art. 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia (UE) 2025/40, definicji tworzyw sztucznych określonej w art. 3 ust. 1 pkt 9 niniejszego rozporządzenia oraz zakresu celu dotyczącego tworzyw sztucznych, jak określono w art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

g) zmiany, w stosownych przypadkach, metodyki obliczania i weryfikacji, o której mowa w art. 6 ust. 2, oraz wymogów dotyczących znajdujących się w Unii i w państwach trzecich zakładów przetwarzających elastomery z opon.

5. W stosownych przypadkach, aby zapewnić skuteczną i jednolitą identyfikowalność pojazdów wycofanych z eksploatacji, oraz na podstawie przeglądu, o którym mowa w ust. 2 lit. n), Komisja może przedstawić wniosek ustawodawczy w sprawie przepisów dotyczących wyrejestrowywania pojazdów w całej Unii.

6. Do dnia 14 sierpnia 2031 r. Komisja przeprowadzi ocenę, na podstawie oświadczeń złożonych zgodnie z art. 10, czy wytwórcy są na dobrej drodze do osiągnięcia określonych w art. 6 ust. 1 celów dotyczących tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. Ocena ta obejmuje w szczególności:

a) dostępność odpowiednich technologii recyklingu tworzyw sztucznych;

b) wystarczającą dostępność tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu;

c) poziom jakości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w porównaniu z wymaganym poziomem bezpieczeństwa; oraz

d) techniczne i ekonomiczne trudności w osiągnięciu celów dotyczących tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu.

Na podstawie tej oceny Komisja może, w stosownych przypadkach, przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany celów określonych w art. 6 ust. 1, aby przewidzieć odstępstwa od zakresu, harmonogramu lub poziomu minimalnych wartości procentowych określonych w tym artykule.