Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

W mocy Rozporządzenie delegowane · 15 lipca 2026

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/1741 z dnia 15 lipca 2026 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/287

Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.

Tekst urzędowy w EUR-Lex

Treść aktu

Tytuł i preambuła (motywy)

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2026/1741

z dnia 15 lipca 2026 r.

zmieniające załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/287

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/287 z dnia 13 lutego 2019 r. wprowadzające dwustronne klauzule ochronne oraz inne mechanizmy umożliwiające tymczasowe wycofanie preferencji przewidzianych w niektórych umowach handlowych zawartych między Unią Europejską a państwami trzecimi (1), w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) 2019/287 określono przepisy dotyczące wprowadzania dwustronnych klauzul ochronnych oraz innych mechanizmów umożliwiających tymczasowe wycofanie preferencji przewidzianych w niektórych umowach handlowych zawartych między Unią Europejską a państwem trzecim lub państwami trzecimi. Przepisy rozporządzenia (UE) 2019/287 mają zastosowanie bez uszczerbku dla postanowień szczególnych zawartych w tych umowach handlowych, w przypadku gdy postanowienia takie nie są zgodne z tym rozporządzeniem. Takie postanowienia szczególne zawarte w niektórych umowach handlowych są wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2019/287.

(2) Unia Europejska i Mercosur zawarły umowę o wolnym handlu (2) zawierającą pewne postanowienia dotyczące dwustronnych klauzul ochronnych, które nie są zgodne z rozporządzeniem (UE) 2019/287. Odnośnie do produktów rolnych, 11 marca 2026 r. Rada przyjęła rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/687 (3). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 8 kwietnia 2026 r.

(3) W odniesieniu do produktów nierolnych umowa UE-Mercosur zawiera postanowienia szczególne dotyczące dwustronnych klauzul ochronnych i innych mechanizmów. W świetle wszystkich zmian oraz w celu zapewnienia przejrzystości i czytelności postanowienia te należy dodać do załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/287,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do niniejszego rozporządzenia dodaje się do załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/287.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2026 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 53 z 22.2.2019, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/287/oj.

(2) Umowa przejściowa w sprawie handlu między Unią Europejską, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Południa, Republiką Argentyńską, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Paragwaju i Wschodnią Republiką Urugwaju, z drugiej strony (Dz.U. L, 2026/184, 27.2.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2026/184/oj).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/687 z dnia 11 marca 2026 r. wprowadzające dwustronne klauzule ochronne przewidziane w Umowie o partnerstwie UE-Mercosur oraz w Umowie przejściowej w sprawie handlu UE–Mercosur w odniesieniu do produktów rolnych (Dz.U. L, 2026/687, 19.3.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/687/oj).

Załącznik

„Umowa przejściowa w sprawie handlu między Unią Europejską, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Południa, Republiką Argentyńską, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Paragwaju i Wschodnią Republiką Urugwaju, z drugiej strony (ITA)

Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania

1.5.2026

Dwustronne klauzule ochronne lub inne mechanizmy

Rozdział 9 Dwustronne środki ochronne

Postanowienia zawarte w umowie:

Artykuł 9.1

„1. Sekcje B–I niniejszego rozdziału stosuje się do towarów innych niż pojazdy klasyfikowane do pozycji HS 8703 i 8704.

2. Przepisy, które stosuje się zazwyczaj do pojazdów klasyfikowanych do pozycji HS 8703 i 8704 są wyszczególnione w załączniku 9-A.”

Artykuł 9.2

„a)

‘właściwy organ dochodzeniowy’ oznacza:

(i) w przypadku Unii Europejskiej – Komisję Europejską; oraz

(ii) w przypadku MERCOSUR – Ministerio de Economía lub jego następcę w Argentynie, Secretaria de Comércio Exterior do Ministério do Desenvolvimento, Indústria, Comércio e Serviços lub jej następcę w Brazylii, Ministerio de Industria y Comercio lub jego następcę w Paragwaju oraz Asesoría de Política Comercial del Ministerio de Economía y Finanzas lub jej następcę w Urugwaju;

b) ‘przemysł krajowy’ oznacza wszystkich producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych działających na terytorium Strony lub, w przypadku ich braku, producentów, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi zazwyczaj ponad 50 % (pięćdziesiąt procent), a w wyjątkowych okolicznościach nie mniej niż 25 % (dwadzieścia pięć procent) całkowitej produkcji takich produktów;

c) ‘zainteresowane strony’ obejmują:

(i) eksporterów lub zagranicznych producentów lub importerów produktu stanowiącego przedmiot dochodzenia, lub stowarzyszenie zawodowe lub gospodarcze, w którym większość stanowią członkowie będący producentami, eksporterami lub importerami takiego produktu;

(ii) władze Strony dokonującej wywozu; oraz

(iii) producentów produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego na terytorium Strony dokonującej przywozu lub stowarzyszenie zawodowe i gospodarcze, którego większość członków produkuje produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny na terytorium Strony dokonującej przywozu;

powyższa lista nie wyklucza, by Strony dopuściły strony, krajowe lub zagraniczne, inne niż wskazane wyżej, do włączenia ich w charakterze zainteresowanych stron;

d) ‘produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny’ oznacza:

(i) produkt, który jest identyczny, czyli produkt pod każdym względem taki sam jak dany produkt;

(ii) inny produkt, który choć nie jest pod każdym względem taki sam jak dany produkt, ma właściwości ściśle zbliżone do cech danego produktu; lub

(iii) produkt, który bezpośrednio konkuruje na rynku krajowym Strony dokonującej przywozu, biorąc pod uwagę jego stopień substytucyjności, podstawowe właściwości fizyczne i specyfikacje techniczne, końcowe wykorzystanie i sieci dystrybucji;

powyższa lista czynników nie jest wyczerpująca, a żaden pojedynczy czynnik spośród wymienionych, ani kilka z nich, nie musi stanowić decydującej wskazówki; […]

f) ‘groźba poważnej szkody’ oznacza poważną szkodę, której wystąpienie jest wyraźnie nieuchronne, w oparciu o fakty, a nie jedynie twierdzenia, przypuszczenia lub odległą możliwość; oraz

g) ‘okres przejściowy’ oznacza:

(i) 12 (dwanaście) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy; lub

(ii) w odniesieniu do towarów innych niż pojazdy klasyfikowane do pozycji HS 8703 i 8704, w przypadku których harmonogram znoszenia ceł Strony stosującej środki przewiduje zniesienie ceł w ciągu 10 (dziesięciu) lub więcej lat – 18 (osiemnaście) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy.”

Artykuł 9.3

„1. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków, o których mowa w rozdziale 8, Strona może, w wyjątkowych okolicznościach, w odniesieniu do towarów innych niż pojazdy klasyfikowane do pozycji HS 8703 i 8704, stosować dwustronne środki ochronne na warunkach określonych w niniejszej sekcji, jeżeli po wejściu w życie niniejszej Umowy przywóz produktu z terytorium drugiej Strony na warunkach preferencyjnych wzrósł w takich ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub względem krajowej produkcji lub konsumpcji, oraz w takich warunkach, że powoduje to poważną szkodę dla jej przemysłu krajowego produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych lub grozi spowodowaniem takiej szkody.

2. W odniesieniu do towarów wymienionych w ust. 1 dwustronne środki ochronne stosuje się wyłącznie w zakresie koniecznym, aby zapobiec lub zaradzić poważnej szkodzie lub groźbie poważnej szkody.

3. Dwustronne środki ochronne stosuje się po przeprowadzeniu dochodzenia przez właściwe organy dochodzeniowe Strony dokonującej przywozu zgodnie z procedurami ustanowionymi w niniejszym rozdziale.”

Artykuł 9.4

„Strona nie stosuje, nie przedłuża ani nie utrzymuje w mocy dwustronnego środka ochronnego po upływie okresu przejściowego.”

Artykuł 9.5

„2. Unia Europejska może stosować dwustronne środki ochronne w odniesieniu do przywozu z MERCOSUR jako jednego podmiotu lub Państwa-Sygnatariusza MERCOSUR lub Państw-Sygnatariuszy MERCOSUR, jeżeli poważna szkoda lub groźba poważnej szkody jest spowodowana przywozem produktów na preferencyjnych warunkach.

3. W przypadku gdy Unia Europejska ustali, że środek ma być stosowany do MERCOSUR jako jednego podmiotu, Paragwaj nie jest objęty stosowaniem tego środka, chyba że dochodzenie wykaże, że istnienie poważnej szkody lub groźba poważnej szkody są również spowodowane przywozem produktów z Paragwaju na preferencyjnych warunkach.”

Artykuł 9.6

„W przypadku towarów innych niż pojazdy klasyfikowane do pozycji HS 8703 i 8704 dwustronne środki ochronne przyjęte na podstawie niniejszego rozdziału obejmują: […]”.

Artykuł 9.7

„Po zakończeniu stosowania dwustronnego środka ochronnego margines preferencji jest marginesem, który miałby zastosowanie do produktu w braku tego środka na podstawie załącznika 2-A.”

Artykuł 9.9

„1. Stosowanie dwustronnych środków ochronnych może zostać jednokrotnie przedłużone na okres nie dłuższy niż pierwotnie przewidziany okres stosowania […]. Środek, którego stosowanie przedłużono, nie może być bardziej restrykcyjny niż był na koniec pierwotnego okresu stosowania.

2. Środka ochronnego nie stosuje się ponownie w odniesieniu do przywozu produktu objętego załącznikiem 2-A, który został objęty takim środkiem, chyba że upłynął okres równy połowie całkowitego okresu stosowania poprzedniego środka ochronnego.”

Artykuł 9.10

„1. […] w tym cen […]

2. Właściwy organ dochodzeniowy musi wykazać, na podstawie obiektywnych dowodów, istnienie związku przyczynowego między wzrostem przywozu danego produktu a poważną szkodą lub groźbą poważnej szkody. Jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia, dochodzenie może zostać wszczęte na wniosek: krajowego przemysłu pojazdów lub stowarzyszenia handlowo-gospodarczego działającego w imieniu krajowego przemysłu pojazdów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych na terytorium Strony dokonującej przywozu; lub b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państw członkowskich Unii Europejskiej lub Państwa-Sygnatariusza MERCOSUR lub Państw-Sygnatariuszy MERCOSUR. Wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera co najmniej następujące informacje: Skutków wywoływanych przez wzrost przywozu danych produktów z innych krajów nie można przypisywać przywozowi na warunkach preferencyjnych.

3. Prowadząc dochodzenie w sprawie szkody, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ dochodzeniowy gromadzi dane za okres co najmniej 36 (trzydziestu sześciu) miesięcy, kończący się możliwie jak najbliżej dnia złożenia wniosku o wszczęcie dochodzenia.”

Artykuł 9.11

„2. Wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera co najmniej następujące informacje:

a) nazwę i opis danego produktu przywożonego, jego pozycję taryfową i obowiązujące traktowanie taryfowe, a także nazwę i opis produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;

b) nazwy i adresy składających wniosek producentów lub stowarzyszeń, w stosownych przypadkach;

c) wykaz wszystkich znanych producentów produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego, jeżeli jest on dostępny w rozsądnym zakresie; oraz

d) dowody na to, że spełnione są warunki wprowadzenia środka ochronnego określone w art. 9.3 ust. 1.

Do celów lit. d) niniejszego ustępu wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera następujące informacje:

(i) wielkość produkcji producentów składających wniosek lub reprezentowanych we wniosku oraz oszacowanie produkcji innych znanych producentów produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;

(ii) tempo i wielkość wzrostu całkowitego i dwustronnego przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym, w okresie co najmniej 36 (trzydziestu sześciu) miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wszczęcie dochodzenia, w odniesieniu do których dostępne są informacje;

(iii) poziom cen importowych w tym samym okresie; oraz

(iv) jeżeli dostępne – obiektywne i wymierne dane na temat produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego dotyczące wielkości całkowitej produkcji i całkowitej sprzedaży na rynku wewnętrznym, stanu zapasów, cen na rynku wewnętrznym, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zatrudnienia, zysków i strat oraz udziału w rynku przedsiębiorstw składających wniosek lub reprezentowanych we wniosku, za okres co najmniej 36 (trzydziestu sześciu) miesięcy poprzedzający złożenie wniosku, w odniesieniu do którego dostępne są informacje.”

Artykuł 9.12

„1. […] Zainteresowane strony przekazujące informacje poufne mogą być wezwane do dostarczenia ich niepoufnego streszczenia […]

2. […] organy te mogą nie uwzględnić takiej informacji, chyba że można wykazać w sposób dla nich zadowalający w świetle informacji pochodzących z odpowiednich źródeł, że informacja ta jest prawdziwa.

3. Jeżeli informacje dotyczące produkcji, zdolności produkcyjnych, zatrudnienia, wynagrodzeń, wielkości i wartości sprzedaży krajowej lub średniej ceny przekazuje się w trybie poufnym, właściwe organy dochodzeniowe zapewniają przedłożenie merytorycznych niepoufnych streszczeń ujawniających co najmniej dane zagregowane lub, w przypadkach gdy ujawnienie danych zagregowanych zagrażałoby poufności danych przedsiębiorstwa, wskaźniki dla każdego 12-miesięcznego (dwunastomiesięcznego) okresu objętego dochodzeniem, tak aby zapewnić zainteresowanym stronom odpowiednie prawo do obrony. W związku z tym w sytuacjach, w których uzasadniają to szczególne struktury rynkowe lub struktury przemysłu krajowego, należy rozpatrywać wnioski o zachowanie poufności. Postanowienie to nie stoi na przeszkodzie przedstawieniu bardziej szczegółowych niepoufnych streszczeń.

4. Wnioski o zachowanie poufności nie są zasadne w odniesieniu do informacji dotyczących podstawowych norm technicznych i jakościowych lub zastosowań danego produktu. Wnioski o zachowanie poufności w odniesieniu do informacji dotyczących tożsamości wnioskodawców i innych znanych przedsiębiorstw produkcyjnych nieobjętych petycją są zasadne jedynie w wyjątkowych okolicznościach, które muszą zostać należycie uzasadnione przez właściwe organy dochodzeniowe. W tym względzie same twierdzenia nie wystarczą do uzasadnienia wniosków o zachowanie poufności. Jeżeli tożsamość wnioskodawców nie może zostać ujawniona, właściwe organy dochodzeniowe ujawniają całkowitą liczbę producentów zaliczanych do przemysłu krajowego oraz odsetek całkowitej produkcji przemysłu krajowego, jaki stanowi produkcja wnioskodawców.”

Artykuł 9.13

„Okres między datą publikacji decyzji o wszczęciu dochodzenia a publikacją ostatecznej decyzji nie powinien przekraczać 1 (jednego) roku. W wyjątkowych okolicznościach okres ten może zostać przedłużony, ale w żadnym przypadku nie może przekraczać 18 (osiemnastu) miesięcy. Strona nie może stosować środków ochronnych, jeżeli właściwe organy dochodzeniowe nie wykroczyły poza te ramy czasowe.”

Artykuł 9.14

„Każda Strona ustanawia lub zachowuje przejrzyste, skuteczne i sprawiedliwe procedury w celu bezstronnego i racjonalnego stosowania środków ochronnych, zgodnie z niniejszym rozdziałem.”

Artykuł 9.15

„1. […] po należytym powiadomieniu […] Okres stosowania środka tymczasowego […], w którym to okresie muszą być spełnione wymogi niniejszego rozdziału.

2. Nie stosuje się tymczasowych środków ochronnych wobec Paragwaju, chyba że wstępne ustalenie zgodnie z ust. 1 wykaże, że istnienie poważnej szkody lub groźba poważnej szkody jest również spowodowane przez przywóz produktów z Paragwaju na preferencyjnych warunkach.”

Artykuł 9.16

„Publiczne zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków ochronnych zawiera następujące informacje:

a) nazwę wnioskodawcy;

b) pełny opis przywożonego produktu będącego przedmiotem dochodzenia i jego klasyfikację w ramach systemu zharmonizowanego;

d) terminy rejestracji jako zainteresowana strona oraz termin składania informacji, oświadczeń i innych dokumentów;

e) adres, pod którym można uzyskać wgląd do wniosku i innych dokumentów związanych z dochodzeniem;

f) nazwę, adres i adres e-mail lub numer telefonu lub faksu instytucji, która może udzielić dalszych informacji; oraz

g) streszczenie faktów stanowiących podstawę wszczęcia dochodzenia, w tym dane dotyczące przywozu, który miał wzrosnąć w ujęciu bezwzględnym lub względnym w stosunku do całkowitej produkcji, oraz analizę sytuacji przemysłu krajowego w oparciu o wszystkie elementy przedstawione we wniosku.”

Artykuł 9.17

„Publiczne zawiadomienie o decyzji w sprawie zastosowania tymczasowego środka ochronnego oraz w sprawie zastosowania lub niestosowania ostatecznego środka ochronnego zawiera następujące informacje:

a) pełny opis produktów objętych środkiem ochronnym oraz ich klasyfikację taryfową w ramach systemu zharmonizowanego;

b) informacje i dowody prowadzące do wydania decyzji, takie jak:

(i) rosnący lub zwiększony przywóz preferencyjny, w stosownych przypadkach;

(ii) sytuacja gospodarcza przemysłu krajowego;

(iii) istnienie związku przyczynowego między zwiększonym preferencyjnym przywozem danych produktów a poważną szkodą lub groźbą poważnej szkody dla przemysłu krajowego, w stosownych przypadkach;

(iv) w przypadku wstępnego ustalenia – istnienie okoliczności krytycznych;

c) inne uzasadnione ustalenia i wnioski dotyczące wszystkich istotnych kwestii faktycznych i prawnych;

d) w stosownych przypadkach – opis środka, który ma zostać przyjęty; oraz

e) w stosownych przypadkach – dzień wejścia w życie środka i okres jego stosowania.”

Artykuł 9.18

„1. Strona dokonująca przywozu powiadamia Stronę dokonującą wywozu na piśmie o decyzji:

a) o wszczęciu dochodzenia na podstawie niniejszego rozdziału;

b) o zastosowaniu tymczasowego środka ochronnego; oraz

c) o zastosowaniu lub niestosowaniu ostatecznego środka ochronnego.

2. Strona dokonująca przywozu powiadamia o decyzji nie później niż 10 (dziesięć) dni od jej opublikowania i dołącza do niej odpowiednie publiczne zawiadomienie. W przypadku decyzji o wszczęciu dochodzenia do powiadomienia dołącza się kopię wniosku o wszczęcie dochodzenia.”

Artykuł 9.19

„1. Jeżeli Strona stwierdzi, że warunki nałożenia środka ostatecznego są spełnione, powiadamia o tym na piśmie drugą Stronę i jednocześnie zaprasza ją do konsultacji.

2. Powiadomienia i zaproszenia do konsultacji, o których mowa w ust. 1, dokonuje się co najmniej 30 (trzydzieści) dni przed przewidywanym wejściem w życie środka ostatecznego. W przypadku braku takiego powiadomienia Strona nie stosuje środka ostatecznego.

3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, musi zawierać:

a) dane i obiektywne informacje wykazujące istnienie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla przemysłu krajowego spowodowanej zwiększonym przywozem na warunkach preferencyjnych;

b) pełny opis produktu przywożonego objętego środkiem i jego klasyfikację w ramach systemu zharmonizowanego;

c) opis zaproponowanych środków;

d) dzień wejścia w życie środka i okres jego stosowania; oraz

e) zaproszenie do konsultacji.

4. Celem konsultacji, o których mowa w ust. 1, jest uzyskanie wzajemnego zrozumienia publicznie znanych faktów oraz wymiana opinii w celu osiągnięcia obustronnie zadowalającego rozwiązania. Jeżeli w ciągu 30 (trzydziestu) dni od powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nie uda się znaleźć zadowalającego rozwiązania, po upływie tego okresu 30 (trzydziestu) dni Strona może zastosować dany środek.

5. Na każdym etapie dochodzenia Strona powiadomiona może wystąpić do drugiej Strony o konsultacje lub o udzielenie dodatkowych informacji, które uzna za niezbędne.”

Artykuł 9.20

„Regiony najbardziej oddalone Unii Europejskiej (*1)

1. Niezależnie od art. 9.3, jeżeli produkt pochodzący z Państwa-Sygnatariusza MERCOSUR lub Państw-Sygnatariuszy MERCOSUR jest przywożony na warunkach preferencyjnych na terytorium co najmniej jednego regionu najbardziej oddalonego Unii Europejskiej w takich zwiększonych ilościach oraz na takich warunkach, że powoduje to lub grozi spowodowaniem poważnego pogorszenia sytuacji gospodarczej danego regionu najbardziej oddalonego lub regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej, Unia Europejska może w drodze wyjątku zastosować środki ochronne ograniczone do terytorium danego regionu lub regionów, chyba że zostanie osiągnięte obustronnie zadowalające rozwiązanie.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 pozostałe postanowienia niniejszego rozdziału mające zastosowanie do dwustronnych środków ochronnych mają również zastosowanie do środków ochronnych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

3. Do celów ust. 1 »poważne pogorszenie« oznacza poważne trudności w sektorze gospodarki, który produkuje produkty podobne lub bezpośrednio konkurencyjne. Poważne pogorszenie stwierdza się na podstawie obiektywnych czynników, w tym następujących elementów:

a) wzrost wolumenu przywozu w ujęciu bezwzględnym lub w stosunku do produkcji krajowej i przywozu z innych krajów; oraz

b) wpływ takiego przywozu na sytuację odpowiedniej branży lub sektora gospodarki, w tym na poziom sprzedaży, produkcję, sytuację finansową i zatrudnienie.

Załącznik 9-A

Artykuł 1

„Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

a) ‘dwustronny środek ochronny dotyczący pojazdów’ oznacza dwustronny środek ochronny dotyczący pojazdów klasyfikowanych do pozycji HS 8703 i 8704 , jak określono w niniejszym załączniku;

b) ‘właściwy organ dochodzeniowy’ oznacza:

(i) w przypadku Unii Europejskiej – Komisję Europejską; oraz

(ii) w przypadku MERCOSUR:

A)

w przypadku Argentyny – Secretaría de Industria y Comercio del Ministerio de Economía lub jego następcę;

B)

w przypadku Brazylii – Secretaria de Comércio Exterior of the Ministério do Desenvolvimento, Indústria, Comércio e Serviços lub jego następcę;

C)

w przypadku Paragwaju – Ministerio de Industria y Comercio lub jego następcę; oraz

D)

w przypadku Urugwaju – Asesoría de Política Comercial del Ministerio de Economía y Finanzas lub jego następcę;

c) ‘krajowy przemysł pojazdów’ oznacza łącznie wszystkich producentów pojazdów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych działających na terytorium Strony lub, w przypadku ich braku, tych producentów, których łączna produkcja pojazdów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi zazwyczaj ponad 50 % (pięćdziesiąt procent), a w wyjątkowych okolicznościach nie mniej niż 25 % (dwadzieścia pięć procent) łącznej produkcji tych pojazdów;

d) ‘szkoda’ oznacza istotną szkodę dla przemysłu krajowego, groźbę wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu krajowego lub istotne opóźnienie powstawania takiego przemysłu;

e) ‘zainteresowane strony’ obejmują:

(i) eksporterów lub zagranicznych producentów lub importerów pojazdu objętego stanowiącego przedmiot dochodzenia lub stowarzyszenie handlowe lub gospodarcze, w którym większość stanowią członkowie będący producentami, eksporterami lub importerami takiego pojazdu;

(ii) władze Strony dokonującej wywozu; oraz

(iii) producentów pojazdu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego na terytorium Strony dokonującej przywozu lub stowarzyszenie handlowo-gospodarcze, którego większość członków produkuje pojazd podobny lub bezpośrednio konkurencyjny na terytorium Strony dokonującej przywozu;

powyższa lista nie wyklucza, by Strony dopuściły strony, krajowe lub zagraniczne, inne niż wskazane powyżej, do włączenia ich w charakterze zainteresowanych stron

f) ‘pojazd podobny lub bezpośrednio konkurencyjny’ oznacza:

(i) pojazd identyczny, czyli taki sam pod każdym względem z danym pojazdem;

(ii) inny pojazd, który choć nie jest taki sam pod każdym względem, to ma cechy ściśle zbliżone do cech danego pojazdu; lub

(iii) pojazd, który bezpośrednio konkuruje na rynku krajowym Strony dokonującej przywozu, biorąc pod uwagę jego stopień substytucyjności, podstawowe właściwości fizyczne i specyfikacje techniczne, końcowe zastosowania i kanały dystrybucji;

powyższa lista czynników nie jest wyczerpująca, a żaden pojedynczy czynnik spośród wymienionych, ani kilka z nich, nie musi stanowić decydującej wskazówki; oraz

g) ‘okres przejściowy’ oznacza:

(i) 12 (dwanaście) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy w odniesieniu do pojazdów, dla których w harmonogramie znoszenia ceł określonym w załączniku 2-A Strony stosującej środki przewidziano zniesienie ceł w czasie krótszym niż 10 (dziesięć) lat;

(ii) 18 (osiemnaście) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy w odniesieniu do pojazdów, dla których w harmonogramie znoszenia ceł określonym w załączniku 2-A Strony stosującej środki przewidziano zniesienie ceł w ciągu 10 (dziesięciu) lub 15 (piętnastu) lat;

(iii) 20 (dwadzieścia) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy w odniesieniu do pojazdów, dla których w harmonogramie znoszenia ceł określonym w załączniku 2-A Strony stosującej środki przewidziano zniesienie ceł w ciągu 18 (osiemnastu) lat; lub

(iv) 25 (dwadzieścia pięć) lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy w odniesieniu do pojazdów, dla których w harmonogramie znoszenia ceł określonym w załączniku 2-A Strony stosującej środki przewidziano zniesienie ceł w ciągu 25 (dwudziestu pięciu) lat lub w dłuższym czasie.”

Artykuł 2

„1. W celu zachowania istniejących poziomów inwestycji zagranicznych w sektorze motoryzacyjnym oraz bez uszczerbku dla praw i obowiązków, o których mowa w rozdziale 8 niniejszej Umowy, Strony mogą, w wyjątkowych okolicznościach, stosować dwustronne środki ochronne na warunkach określonych w niniejszej sekcji, jeżeli po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy przywóz pojazdów klasyfikowanych do pozycji HS 8703 i 8704 na preferencyjnych warunkach wzrósł w takich rozmiarach, w ujęciu bezwzględnym lub w stosunku do krajowej produkcji lub konsumpcji, oraz na takich warunkach, że powoduje on szkodę dla krajowego przemysłu pojazdów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych Strony dokonującej przywozu.

2. Dwustronne środki ochronne w odniesieniu do pojazdów stosuje się wyłącznie w zakresie niezbędnym do zapobieżenia szkodzie lub jej naprawienia.

3. Dwustronne środki ochronne w odniesieniu do pojazdów stosuje się po przeprowadzeniu dochodzenia przez właściwe organy dochodzeniowe Strony dokonującej przywozu zgodnie z procedurami ustanowionymi w niniejszym załączniku.

4. Stosowanie dwustronnych środków ochronnych w odniesieniu do pojazdów nie pociąga za sobą żadnego środka rekompensaty handlowej.”

Artykuł 3

„Strona nie stosuje, nie przedłuża ani nie utrzymuje w mocy dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów po upływie okresu przejściowego.”

Artykuł 4

„2. Unia Europejska może stosować dwustronne środki ochronne w odniesieniu do pojazdów przywożonych z MERCOSUR jako jednego podmiotu lub z Państwa-Sygnatariusza MERCOSUR lub Państw-Sygnatariuszy MERCOSUR, jeżeli szkoda jest spowodowana przywozem pojazdów na preferencyjnych warunkach.

3. W przypadku gdy Unia Europejska ustali, że środek ma być stosowany do MERCOSUR jako jednego podmiotu, Paragwaj nie jest objęty stosowaniem tego środka, chyba że dochodzenie wykaże, że istnienie szkody jest spowodowane również przywozem pojazdów z Paragwaju na preferencyjnych warunkach.”

Artykuł 5

„1. Dwustronne środki ochronne dotyczące pojazdów przyjęte na podstawie niniejszego załącznika obejmują: […]

2. W przypadku przyjęcia dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów, o których mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, Strona powinna zapewnić zachowanie historycznych przepływów handlowych, które nie powodują szkody dla przemysłu krajowego Strony dokonującej przywozu. Strona, która stosuje dwustronny środek ochronny dotyczący pojazdów, ustanawia kontyngent przywozowy na produkt, w ramach którego produkt ten nadal korzysta z uzgodnionej preferencji ustanowionej na podstawie niniejszej Umowy. Kontyngent przywozowy nie może być niższy niż średni przywóz danego produktu w okresie trzydziestu sześciu (36) miesięcy poprzedzających ostatnie dwanaście (12) miesięcy gromadzenia danych do celów dochodzenia w celu ustalenia szkody.”

Artykuł 6

„Po zakończeniu stosowania dwustronnych środków ochronnych dotyczących pojazdów margines preferencji jest marginesem, który miałby zastosowanie do pojazdu w przypadku braku środka na podstawie załącznika 2-A.”

Artykuł 7

„[…] nie może przekroczyć 3 (trzech) lat.”

Artykuł 8

„1. Stosowanie dwustronnych środków ochronnych dotyczących pojazdów może zostać jednokrotnie przedłużone na okres nie dłuższy niż dwa lata, jeżeli ustalono, zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym załączniku, że istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się lub ponownego wystąpienia szkody w przypadku zniesienia lub zmiany środka. Środek, którego stosowanie przedłużono, nie może być bardziej restrykcyjny niż był na koniec pierwotnego okresu stosowania.

2. W odniesieniu do przywozu pojazdów, które były przedmiotem dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów, nie stosuje się ponownie takich środków, chyba że upłynął okres równy połowie całkowitego okresu obowiązywania poprzedniego dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów.”

Artykuł 9

„1. […] dostępnych mocy produkcyjnych, […], w tym cen. […] Niniejsza tu lista nie jest wyczerpująca, ani też żaden pojedynczy czynnik spośród wymienionych, lub kilka z nich, nie musi koniecznie stanowić decydującej wskazówki.

2. Właściwy organ dochodzeniowy musi wykazać, na podstawie obiektywnych dowodów, istnienie związku przyczynowego między wzrostem przywozu danego pojazdu a szkodą. Jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia, dochodzenie może zostać wszczęte na wniosek: krajowego przemysłu pojazdów lub stowarzyszenia handlowo-gospodarczego działającego w imieniu krajowego przemysłu pojazdów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych na terytorium Strony dokonującej przywozu; lub b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państw członkowskich Unii Europejskiej lub Państwa-Sygnatariusza MERCOSUR lub Państw-Sygnatariuszy MERCOSUR. Wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera co najmniej następujące informacje: nazwę i opis przywożonego pojazdu, jego pozycję taryfową i obowiązujące traktowanie taryfowe, a także nazwę i opis pojazdu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego; nazwy i adresy składających wniosek producentów lub stowarzyszenia, w stosownych przypadkach;

3. Prowadząc dochodzenie w sprawie szkody, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ dochodzeniowy gromadzi dane za okres co najmniej 36 (trzydziestu sześciu) miesięcy, kończący się możliwie jak najbliżej dnia złożenia wniosku o wszczęcie dochodzenia.”

Artykuł 10

„2. Wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera co najmniej następujące informacje:

a) nazwę i opis danego pojazdu przywożonego, jego pozycję taryfową i obowiązujące traktowanie taryfowe, a także nazwę i opis pojazdu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;

b) nazwy i adresy składających wniosek producentów lub stowarzyszeń, w stosownych przypadkach;

c) wykaz wszystkich znanych producentów pojazdu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego, jeżeli jest on dostępny w rozsądnym zakresie; oraz

d) dowody na to, że spełnione są warunki wprowadzenia dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów określone w art. 2 ust. 1 niniejszego załącznika.

3. Do celów ust. 2 lit. d) wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera następujące informacje:

a) wielkość produkcji producentów składających wniosek lub reprezentowanych we wniosku oraz oszacowanie produkcji innych znanych producentów pojazdu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;

b) tempo i wielkość wzrostu całkowitego i dwustronnego przywozu danego pojazdu w ujęciu bezwzględnym i względnym, w okresie co najmniej 36 (trzydziestu sześciu) miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wszczęcie dochodzenia, w odniesieniu do których dostępne są informacje;

c) poziom cen importowych w tym samym okresie; oraz

d) jeżeli dostępne– obiektywne i wymierne dane dotyczące podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego pojazdu na temat łącznej wielkości produkcji i łącznej sprzedaży na rynku krajowym, stanu zapasów, cen na rynku krajowym, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zatrudnienia, zysków i strat, dane dotyczące inwestycji produkcyjnych oraz udziału w rynku przedsiębiorstw wnioskujących lub przedsiębiorstw reprezentowanych we wniosku, za okres co najmniej 36 (trzydzieści sześć) miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, w odniesieniu do których dostępne są informacje.”

Artykuł 11

Art. 9.12 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 12

Art. 9.13 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 13

Art. 9.14 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 14

„1. […] po należytym powiadomieniu […] taki przywóz powoduje szkodę. Okres stosowania środka tymczasowego nie może przekraczać 270 (dwustu siedemdziesięciu) dni, w którym to okresie muszą być spełnione wymogi niniejszego załącznika. […] Jeżeli w ramach ostatecznego ustalenia stwierdzono, że przywóz na warunkach preferencyjnych nie spowodował szkody […]

2. Nie stosuje się tymczasowego dwustronnego środka ochronnego dotyczącego pojazdów w odniesieniu do Paragwaju, chyba że wstępne ustalenie zgodnie z ust. 1 wykaże, że istnienie szkody jest również spowodowane przez przywóz pojazdów z Paragwaju na preferencyjnych warunkach.”

Artykuł 15

Art. 9.16 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 16

Art. 9.17 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 17

Art. 9.18 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 18

Art. 9.19 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.

Artykuł 19

Art. 9.20 niniejszej Umowy stosuje się odpowiednio do niniejszego załącznika.”

(*1) Na dzień wejścia w życie niniejszej Umowy regionami najbardziej oddalonymi Unii Europejskiej są: Gwadelupa, Gujana Francuska, Martynika, Majotta, Réunion, Saint-Martin, Azory, Madera oraz Wyspy Kanaryjskie. Niniejszy artykuł stosuje się również do kraju lub terytorium zamorskiego, który zmieni swój status na region najbardziej oddalony na podstawie decyzji Rady Europejskiej zgodnie z procedurą określoną w art. 355 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, po dniu wejścia w życie tej decyzji. W przypadku gdy region najbardziej oddalony Unii Europejskiej zmienia swój status zgodnie z tą samą procedurą, niniejszy artykuł przestaje mieć zastosowanie od dnia wejścia w życie decyzji Rady Europejskiej. Unia Europejska powiadamia drugą Stronę na piśmie o wszelkich zmianach dotyczących terytoriów uznawanych za regiony najbardziej oddalone Unii Europejskiej.”

Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32026R1741. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.