Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 904/2010 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 21 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2c. Każde państwo członkowskie udziela Prokuraturze Europejskiej ustanowionej rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 (*1) i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowionemu decyzją Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (*2) dostępu do informacji, o których mowa w art. 49a i 49b niniejszego rozporządzenia, z zachowaniem ograniczeń określonych w tych artykułach oraz zgodnie z przewidzianymi w nich zasadami.

(*1) Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/1939/oj)."

(*2) Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiająca Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 20, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/1999/352/oj).”;"

2) art. 24d otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 24d

1. Dostęp do CESOP jest udzielany wyłącznie urzędnikom łącznikowym Eurofisc, o których mowa w art. 36 ust. 1, posiadającym osobisty kod identyfikacyjny na potrzeby CESOP, oraz wyłącznie w związku z prowadzeniem dochodzenia w sprawie podejrzenia popełnienia oszustw w dziedzinie VAT lub ma na celu wykrycie oszustw w dziedzinie VAT.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu Prokuratura Europejska i OLAF mają dostęp do informacji CESOP z zachowaniem ograniczeń określonych w art. 49a i 49b oraz zgodnie z przewidzianymi w nich zasadami.”

;

3) w art. 24k dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Prokuratura Europejska i OLAF mają dostęp do informacji z centralnego VIES z zachowaniem ograniczeń określonych w art. 49a i 49b oraz zgodnie z przewidzianymi w nich zasadami.”

;

4) w art. 36 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a. Eurofisc przekazuje Prokuraturze Europejskiej, zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1939 w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w Prokuraturze Europejskiej oraz zgodnie z niniejszym artykułem w odniesieniu do pozostałych państw członkowskich, szczegółowe sprawozdania z analizy Eurofisc, w których wskazano przypadki podejrzeń dotyczących transgranicznych oszukańczych systemów określonych w art. 3 ust. 2 lit. d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 (*3) na podstawie informacji od państw członkowskich wymienianych na podstawie niniejszego rozporządzenia, i po przeprowadzeniu własnej analizy, o której mowa w art. 33 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do których to przypadków Prokuratura Europejska mogłaby wykonywać swoją właściwość.

Szczegółowe sprawozdania z analizy Eurofisc, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu:

a) sporządzane są w oparciu o kryteria określone w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e;

b) zawierają informacje określone w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e; oraz

c) po ich sporządzeniu są niezwłocznie przekazywane Prokuraturze Europejskiej przy wykorzystaniu standardowego formularza określonego w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e.

2b. W toku postępowania przygotowawczego lub wnoszenia i popierania oskarżeń przez Prokuraturę Europejską i na jej wniosek, zgodnie z art. 24 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2017/1939 w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w Prokuraturze Europejskiej oraz zgodnie z niniejszym artykułem w odniesieniu do pozostałych państw członkowskich, Eurofisc przekazuje Prokuraturze Europejskiej wszelkie dostępne istotne informacje od państw członkowskich na temat transgranicznych oszustw w dziedzinie VAT wymieniane na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2c. Eurofisc przekazuje OLAF-owi, zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (*4) szczegółowe sprawozdania z analizy Eurofisc, w których wskazano przypadki podejrzenia popełnienia oszustw w obszarze VAT związanych z cłami naruszających interesy finansowe Unii na podstawie informacji od państw członkowskich wymienianych na podstawie niniejszego rozporządzenia, i po przeprowadzeniu własnej analizy, o której mowa w art. 33 niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić OLAF-owi rozważenie podjęcia odpowiednich działań zgodnie z zakresem jego właściwości.

Szczegółowe sprawozdania z analizy Eurofisc, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu:

a) sporządzane są w oparciu o kryteria określone w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e;

b) zawierają informacje określone w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e; oraz

c) po ich sporządzeniu są niezwłocznie przekazywane są OLAF-owi przy wykorzystaniu standardowego formularza określonego w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2e.

2d. Zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 883/2013 na wniosek OLAF-u, Eurofisc przekazuje mu wszelkie dostępne informacje od państw członkowskich na temat podejrzenia popełnienia oszustw w obszarze VAT związanych z cłami naruszających interesy finansowe Unii na podstawie informacji od państw członkowskich wymienianych na podstawie niniejszego rozporządzenia, aby umożliwić OLAF-owi rozważenie podjęcia odpowiednich działań zgodnie z zakresem jego właściwości.

2e. Komisja określa w drodze aktu wykonawczego kryteria, na podstawie których sporządzane są sprawozdania z analizy Eurofisc, informacje, które należy uwzględnić w tych sprawozdania z analizy, aby umożliwić Prokuraturze Europejskiej lub OLAF-owi ocenę ich właściwości, oraz ustanawia standardowe formularze na potrzeby przekazywania tych sprawozdań. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Przygotowując projekt aktu wykonawczego, Komisja konsultuje się z Eurofisc.

(*3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 29, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2017/1371/oj)."

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2013/883/oj).”;"

5) art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie i Komisja analizują i oceniają funkcjonowanie uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Ocena obejmuje praktyczne stosowanie art. 36 ust. 2a–2d oraz art. 49a i 49b. Komisja zbiera doświadczenia państw członkowskich w celu usprawnienia funkcjonowania tych uzgodnień.”

;

6) w rozdziale XIII dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 49a

1. Do celów określonych w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla art. 43 rozporządzenia (UE) 2017/1939 właściwe organy państw członkowskich udzielają Prokuraturze Europejskiej scentralizowanego dostępu, w celu dokonania ukierunkowanych wyszukiwań, do następujących informacji:

a) od dnia 17 sierpnia 2027 r. do dnia 30 czerwca 2032 r. – do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia;

b) od dnia 17 sierpnia 2027 r. – do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. e) oraz f) niniejszego rozporządzenia;

c) od dnia 17 sierpnia 2027 r. – do informacji przekazanych zgodnie z art. 24b ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

d) od dnia 1 lipca 2030 r. – do informacji, o których mowa w art. 24g ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Scentralizowanego dostępu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, udziela się z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) scentralizowanego dostępu udziela się wyłącznie prokuratorom europejskim, delegowanym prokuratorom europejskim i wyznaczonym pracownikom upoważnionym przez biuro centralne Prokuratury Europejskiej, którzy posiadają osobisty kod identyfikacyjny na potrzeby systemów elektronicznych, umożliwiający scentralizowany dostęp do informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu;

b) scentralizowanego dostępu udziela się wyłącznie do celów wykonywania właściwości, o której mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) 2017/1939;

c) dzienniki logów audytowych dotyczących scentralizowanego dostępu są udostępniane właściwym organom państw członkowskich do celów informacyjnych i Prokuraturze Europejskiej do celów kontroli wewnętrznej.

3. Scentralizowany dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest zapewniany za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego, w odniesieniu do wszystkich informacji dotyczących postępowania przygotowawczego, w tym informacji dotyczących kilku państw członkowskich.

4. Komisja określa w drodze aktów wykonawczych:

a) szczegóły techniczne dotyczące scentralizowanego dostępu do informacji, o których mowa w ust. 1, łącznie z kategoriami ukierunkowanych wyszukiwań, które mogą być przeprowadzane;

b) techniczne środki ochrony danych osobowych, które zmniejszają ryzyko nieuprawnionego dostępu, nieukierunkowanych wyszukiwań lub nadużycia, w tym identyfikacja użytkowników, o których mowa w ust. 2 lit. a) i c), profile użytkowników oraz kontrole dostępu i mechanizmy zapewniające przyporządkowanie poszczególnym przypadkom dostępu do sprawy będącej przedmiotem konkretnego postępowania przygotowawczego i konkretnego użytkownika;

c) wymogi dotyczące dzienników logów audytowych, w tym przyporządkowanie poszczególnym przypadkom dostępu konkretnej sprawy będącej przedmiotem postępowania przygotowawczego i konkretnego użytkownika, oraz praktyczne uzgodnienia dotyczące dostępu do tych dzienników.

Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.

5. Prokuratura Europejska ponosi koszty utworzenia, eksploatacji i utrzymania infrastruktury oraz środków technicznych umożliwiających bezpieczny dostęp do informacji, o których mowa w niniejszym artykule.