Artykuł 11

1. Uprawnienie Komisji do egzekwowania decyzji przyjętych na podstawie art. 101 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1689 przysługuje z zastrzeżeniem terminu przedawnienia wynoszącego pięć lat.

2. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dniu, w którym decyzja przyjęta na podstawie art. 101 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1689 staje się ostateczna.

3. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, zostaje przerwany:

a) przez powiadomienie o decyzji o zmianie pierwotnej kwoty kary pieniężnej lub okresowej kary pieniężnej lub o decyzji o odmowie dokonania takiej zmiany;

b) przez każdą czynność Komisji lub państwa członkowskiego działającego na wniosek Komisji, mającą na celu wyegzekwowanie zapłaty kary pieniężnej lub okresowej kary pieniężnej.

4. Każde przerwanie biegu terminu, o którym mowa w ust. 1, powoduje, że termin zaczyna biec od nowa.

5. Bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do egzekwowania kar ulega zawieszeniu:

a) do upływu terminu wyznaczonego na zapłatę; lub

b) na czas zawieszenia egzekucji płatności na podstawie postanowienia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub postanowienia sądu krajowego.