Artykuł 18

1. Podmioty odpowiedzialne zapewniają, aby nie były dokonywane okaleczenia, w tym przycinanie uszu, obcinanie ogona, usuwanie pazurów lub częściowa lub całkowita amputacja palców oraz resekcja strun głosowych lub fałdów głosowych, chyba że jest to uzasadnione wskazaniami lekarskimi. Takie wskazania lekarskie mogą mieć charakter profilaktyczny i mieć na celu wyłącznie ochronę lub poprawę stanu zdrowia psów lub kotów lub zapobieżenie ich urazom. W takim przypadku zabieg jest wykonywany wyłącznie z zastosowaniem anestezji i długotrwałej analgezji oraz wyłącznie przez lekarza weterynarii.

2. Lekarz weterynarii dokumentuje wskazania lekarskie, które uzasadniają okaleczenie, i szczegółowe informacje o wykonanym zabiegu. Dokument ten jest przechowywany przez podmiot odpowiedzialny i towarzyszy psu lub kotu, gdy jest on przekazywany do innego zakładu lub innemu właścicielowi. Podmiot odpowiedzialny przechowuje kopię dokumentu przez pierwsze trzy lata po tym przekazaniu.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić na przycinanie uszu kotów przez nacięcie lub ucięcie końcówki ucha przy oznaczaniu kotów bezdomnych w związku z ubezpłodnieniem w ramach programów wyłapywania, ubezpłodnienia i wypuszczania.

4. Podmioty odpowiedzialne zapewniają, aby ubezpłodnienie było wykonywane wyłącznie z zastosowaniem anestezji i długotrwałej analgezji oraz wyłącznie przez lekarza weterynarii. Państwa członkowskie mogą jednak zezwolić na ubezpłodnienie kocurów przez licencjonowanych pielęgniarzy weterynaryjnych.

5. Podmioty odpowiedzialne zapewniają, aby nie były stosowane praktyki powodujące ból lub cierpienie, w tym:

a) wiązanie części ciała, chyba że jest to wymagane ze względów medycznych i ograniczone do minimalnego koniecznego czasu;

b) kopanie, bicie, ciągnięcie, rzucanie lub ściskanie psów lub kotów;

c) rażenie psów lub kotów prądem elektrycznym, chyba że jest to uzasadnione względami medycznymi;

d) stosowanie kagańców, chyba że jest to potrzebne ze względów medycznych lub ze względów bezpieczeństwa zwierząt lub ludzi i ograniczone do minimalnego niezbędnego czasu, w którym pies lub kot jest pod nadzorem;

e) stosowanie obroży kolczastych;

f) stosowanie obroży zaciskowych bez ogranicznika zabezpieczającego;

g) podnoszenie psów lub kotów za kończyny, głowę, uszy, ogon lub sierść lub podnoszenie dorosłych psów lub kotów za skórę.

Państwa członkowskie mogą przyznać zwolnienia od stosowania akapitu pierwszego w odniesieniu do psów przeznaczonych na potrzeby wojska, policji lub służb celnych.