Załącznik I

1. Karmienie i pojenie

1.1.

Psy i koty karmi się co najmniej dwa razy dziennie. Szczenięta i kocięta karmi się częściej.

Wymogi te nie mają jednak zastosowania do psów strzegących zwierząt gospodarskich utrzymywanych w zakładach hodowli w okresach, w których takie psy wykorzystuje się do stróżowania lub szkoleń.

1.2.

Każde szczenię lub kocię jest karmione siarą przez co najmniej pierwsze dwa dni życia. Następnie karmione jest mlekiem matki lub suki lub kotki w laktacji. Jeżeli nie jest to możliwe, ponieważ matka jest chora lub z innego powodu nie jest w stanie karmić potomstwa lub zapewnić wystarczającej ilości mleka, szczenięta lub kocięta karmi się preparatami mlekozastępczymi przeznaczonymi dla szczeniąt i kociąt. Częstotliwość takiego karmienia jest zgodna z instrukcjami producenta lub lekarza weterynarii.

1.3.

Wszystkie nieodsadzone szczenięta i kocięta są karmione wystarczającą ilością mleka, preparatu mlekozastępczego lub połączenia obu tych pokarmów, aby mogły systematycznie przybierać na wadze.

1.4.

Odsadzenie przeprowadza się poprzez stopniowe wprowadzanie karmy w postaci stałej, przez okres nie krótszy niż siedem dni, i nie można go zakończyć przed szóstym tygodniem życia szczeniąt i kociąt.

2. Pomieszczenia dla zwierząt

2.1. Temperatura:

W zakładach hodowli temperaturę utrzymuje się w zakresie:

a) 22–28 °C w pomieszczeniach przeznaczonych do porodu i odchowu szczeniąt przez pierwsze 10 dni życia szczeniąt;

b) 18–27 °C w pomieszczeniach przeznaczonych do porodu i odchowu kociąt przez pierwsze 21 dni życia kociąt.

2.2. Oświetlenie

2.2.1.

Psom i kotom zapewnia się ekspozycję na światło przez co najmniej siedem godzin na dobę.

2.2.2.

Sztuczne oświetlenie ma szerokie lub pełne spektrum, o częstotliwości co najmniej 80 Hz.

2.2.3.

Koty i psy mają możliwość przebywania bez oświetlenia sztucznego przez co najmniej osiem godzin na dobę.

2.3. Wielkość dostępnej przestrzeni

2.3.1.

Pomieszczenia przeznaczone do porodu i odchowu szczeniąt i kociąt są zaprojektowane w taki sposób, aby matka mogła oddalać się od potomstwa.

2.3.2.

W przypadku zakładów hodowli i zakładów sprzedających obowiązują następujące minimalne przestrzenie dla psów i kotów, obliczane na podstawie całkowitej powierzchni stale dostępnej dla psów lub kotów:

Przestrzeń dostępna dla psów z miotami lub bez miotów

Minimalna powierzchnia (*1)

Minimalna wysokość (m)

Wysokość w kłębie (cm)

< 30

30–39

40–59

60–70

> 70

2

Area for one dog (m2)

4

4

5

8

10

Powierzchnia na jednego psa (m2)

3

3,5

4

5

6

Przestrzeń dostępna dla kotów z miotami lub bez miotów

Minimalna powierzchnia podłoża (*2)

Minimalna wysokość (m)

Powierzchnia na jednego kota (m2)

3

2

Powierzchnia na każdego dodatkowego kota (m2)

2

(*1) W przypadku psów rasowych za wysokość w kłębie można przyjąć wysokość w kłębie standardową dla danej rasy. Jeżeli psy o różnej wysokości w kłębie są trzymane w jednym kojcu, do obliczenia powierzchni dostępnej dla wszystkich psów stosuje się wyłącznie kolumnę określającą minimalną powierzchnię dla psa najwyższego w kłębie

(*2) Powierzchnia służąca urozmaiceniu warunków bytowania kotów nie jest wliczana do minimalnej powierzchni podłoża.

3. Stan zdrowia

3.1.

Samice kotów rozmnaża się dopiero po osiągnięciu przez nie wieku co najmniej 10 miesięcy.

3.2.

Samic psów nie rozmnaża się przed drugą cieczką.

3.3.

Suka lub kotka nie może rodzić więcej niż trzech miotów w okresie dwóch lat.

3.4.

Sukom i kotkom, które w ciągu dwóch lat urodziły 3 mioty, w tym mioty martwe, zapewnia się okres rekonwalescencji wynoszący co najmniej jeden rok.

3.5.

Suka lub kotka, która przeszła dwa cesarskie cięcia, nie jest już wykorzystywana do rozrodu.

3.6.

Zanim suka w wieku co najmniej ośmiu lat lub kotka w wieku co najmniej sześciu lat zostanie wykorzystana do rozrodu, musi przejść badanie fizykalne wykonywane przez lekarza weterynarii, który potwierdzi na piśmie, że w czasie badania nie stwierdził przeciwwskazań do rozrodu w przypadku tej suki lub kotki.

3.7.

Podmiot odpowiedzialny przechowuje pisemne potwierdzenie, o którym mowa w pkt 3.6, przez co najmniej trzy lata.

4. Potrzeby behawioralne

4.1. Socjalizacja

4.1.1.

Od trzeciego tygodnia życia psom i kotom stopniowo umożliwia się codzienny kontakt społeczny z innymi zwierzętami tego samego gatunku i z ludźmi oraz, w miarę możliwości, ze zwierzętami innych gatunków.

4.1.2.

Psy lub koty, które wzajemnie sobie zagrażają z powodu zachowań agresywnych lub które wywołują u siebie nawzajem stres lub dyskomfort, są utrzymywane oddzielnie.

4.2. Urozmaicenie warunków bytowania

4.2.1.

Kotom udostępnia się dostateczną liczbę drapaków, kryjówek i półek, tak by każdy kot mógł wspinać się, odpoczywać, obserwować otoczenie oraz wycofać się.

4.3. Rozdzielanie

4.3.1.

Szczeniąt utrzymywanych w zakładach nie oddziela się na stałe od matek przed ukończeniem ósmego tygodnia życia.

4.3.2.

Kociąt utrzymywanych w schroniskach i domach tymczasowych nie oddziela się na stałe od matek przed ukończeniem ósmego tygodnia życia. Kociąt utrzymywanych w zakładach hodowli nie oddziela się na stałe od matek przed ukończeniem 12. tygodnia życia.

4.3.3.

Wcześniejsze oddzielenie od matek jest jednak możliwe ze względów medycznych na podstawie pisemnego zalecenia lekarza weterynarii. Podmiot odpowiedzialny prowadzi ewidencję takich zaleceń do czasu wprowadzenia do obrotu ostatniego szczenięcia lub kocięcia z danego miotu.