Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 833/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 ust. 4 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

na potrzeby cywilnych sieci łączności elektronicznej, które nie są własnością podmiotu znajdującego się pod publiczną kontrolą lub będącego w ponad 50 % własnością publiczną;”

;

2) art. 2a ust. 4 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

na potrzeby cywilnych sieci łączności elektronicznej, które nie są własnością podmiotu znajdującego się pod publiczną kontrolą lub będącego w ponad 50 % własnością publiczną;”

;

3) w art. 3i wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 3bb;

b) ust. 3bc otrzymuje brzmienie:

„3bc. Od dnia 26 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zakupu lub przywozu na Węgry towarów objętych kodem CN 2901 10 00 pochodzących z Rosji lub wywożonych z Rosji, pod warunkiem że dane towary są przeznaczone wyłącznie do użytku na Węgrzech.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3bg. W odniesieniu do towarów objętych kodami CN 2603, 2604, 2607, 2616, 2817, 2819, 3803, 7001, 7002, 7003, 7004, 7006, 7008, 7009, 7011, 7013, 7014, 7015, 7016, 7017, 7018, 7020, 7901, 8707 i 8708 zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do wykonania do dnia 25 października 2026 r. umów zawartych przed dniem 24 lipca 2026 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów.”

;

d) uchyla się ust. 3cg;

e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Wielkościami kontyngentów przywozowych określonymi w ust. 3ch, 3h i 4 niniejszego artykułu zarządzają Komisja i państwa członkowskie zgodnie z systemem zarządzania kontyngentami taryfowymi przewidzianym w art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447.”

;

4) w art. 3k wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 3ak;

b) ust. 5a lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

towary objęte kodem CN 7615 10, kodem CN 8414 51, kodem CN 8414 60, kodem CN 8422 30 i kodem CN 8423 10;”

;

c) ust. 5g otrzymuje brzmienie:

„5g. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na wywóz i przekazywanie towarów objętych kodami CN 8517 62 i 8523 52, wymienionych w załączniku XXIII, pod warunkiem że są one przeznaczone dla cywilnych sieci łączności elektronicznej, które nie są własnością podmiotu znajdującego się pod publiczną kontrolą lub będącego w ponad 50 % własnością publiczną.”

;

5) w art. 3m dodaje się ustęp w brzmieniu:

„11. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na zakup, przywóz lub przekazywanie ropy naftowej lub produktów ropopochodnych wymienionych w załączniku XXV, które pochodzą z Rosji lub są wywożone z Rosji, a także na świadczenie pomocy technicznej, usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej lub wszelkich innych powiązanych usług, po ustaleniu, że:

a) dane towary zostały zajęte lub skonfiskowane przez organ państwa członkowskiego w toku krajowego postępowania administracyjnego lub sądowego;

b) dane towary pozostają pod skuteczną kontrolą organów państwa członkowskiego lub podmiotu działającego w ich imieniu przez okres ich przechowywania, zarządzania nimi i ich magazynowania, aż do ich ewentualnej sprzedaży;

c) czynności, o których mowa w lit. b), nie skutkują, bezpośrednio ani pośrednio, żadnymi płatnościami ani udostępnianiem środków finansowych lub zasobów gospodarczych na rzecz rosyjskich osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, lub osób prawnych, podmiotów lub organów z siedzibą w Rosji.”

;

6) w art. 3ma dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Właściwe organy mogą, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić importerom na nieprzedstawianie dowodów państwa pochodzenia ropy naftowej używanej do rafinacji produktu w państwie trzecim, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, po ustaleniu, że:

a) dane produkty ropopochodne są przeznaczone do zaopatrzenia regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub kraju lub terytorium zamorskiego stowarzyszonego z Unią w rozumieniu art. 198 tego traktatu;

b) z powodu szczególnych ograniczeń geograficznych, logistycznych lub zaopatrzeniowych charakterystycznych dla tych regionów, krajów lub terytoriów, istnieje udowodnione ryzyko zakłócenia lub poważnego utrudnienia dostaw produktów ropopochodnych; oraz

c) nie jest dostępne alternatywne źródło zapewniające ciągłość dostaw do danego regionu, kraju lub na dane terytorium na warunkach możliwych do przyjęcia pod względem ekonomicznym i logistycznym.”

;

7) w art. 3n wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 6b lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

transportu produktów wymienionych w części A załącznika XXIX do wymienionych w nim państw trzecich ani związanych z takim transportem pomocy technicznej, usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej, przez okres określony w tym załączniku.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„11a. Stosowanie procedury zmiany pułapu cenowego dla ropy naftowej określonej w ust. 11, obejmującej obliczanie średniej ceny rynkowej rosyjskiej ropy naftowej w okresie 22 tygodni, publikację powiadomienia dotyczącego tej średniej ceny rynkowej oraz wprowadzanie zmian do załącznika XXVIII zawiesza się od dnia 24 lipca 2026 r. do dnia 14 lipca 2027 r.

11b. Do dnia 15 stycznia 2027 r., na podstawie oszacowań cen dostarczonych przez upoważnione agencje zgłaszające, Komisja oblicza średnią cenę rynkową rosyjskiej ropy naftowej w okresie 22 tygodni począwszy od dnia 25 czerwca 2026 r. i zgłasza Radzie tę nowo obliczoną cenę.

Na podstawie zgłoszenia Komisji Rada dokonuje przeglądu pułapu cenowego i na podstawie wspólnego wniosku Wysokiego Przedstawiciela i Komisji może podjąć decyzję o zmianie załącznika XXVIII. Zmieniony pułap cenowy ma zastosowanie od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym weszła w życie ta zmiana załącznika XXVIII.

Przy braku decyzji Rady dotychczasowy pułap cenowy pozostaje w mocy.

Od dnia 15 lipca 2027 r. wznawia się stosowanie procedury zmiany pułapu cenowego określonej w ust. 11.”

;

8) w art. 3nb dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na czasowe składowanie i objęcie procedurą wolnego obszaru celnego na terytorium Unii, zgodnie z art. 245 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, ropy naftowej lub produktów ropopochodnych wymienionych w załączniku XXV do niniejszego rozporządzenia, jeżeli towary te pochodzą z Rosji lub są wywożone z Rosji, po ustaleniu, że:

a) dane towary zostały zajęte lub skonfiskowane przez organ państwa członkowskiego w toku krajowego postępowania administracyjnego lub sądowego;

b) dane towary pozostają pod skuteczną kontrolą organów państwa członkowskiego lub podmiotu działającego w ich imieniu.”

;

9) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 3qa

1. O każdej sprzedaży lub każdym innym uzgodnieniu powodującym przeniesienie własności, dokonywanych na rzecz jakiegokolwiek państwa trzeciego przez obywatela jednego z państw członkowskich, osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w jednym z państw członkowskich lub osobę prawną, podmiot lub organ z siedzibą w Unii w odniesieniu do gazowca przewożącego skroplony gaz ziemny (LNG) objętego kodem CN ex 8901 20, powiadamia się niezwłocznie właściwe organy państwa członkowskiego, którego właściciel statku jest obywatelem lub w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Powiadomienie składane do właściwego organu zawiera co najmniej następujące informacje:

a) tożsamość sprzedającego i kupującego;

b) w stosownych przypadkach, dokumenty założycielskie sprzedającego i kupującego, w tym strukturę udziałów i kierownictwo;

c) numer identyfikacyjny statku według IMO; oraz

d) sygnał wywoławczy statku.

2. Zainteresowane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym powiadomieniu otrzymanym zgodnie z ust. 1 w terminie jednego tygodnia od otrzymania powiadomienia.

3. Na podstawie dokonanej przez Komisję oceny informacji przekazanych na podstawie ust. 1 i 2 Rada sprawdza do dnia 25 października 2026 r., czy zakaz przewidziany w ust. 4–9 powinien wejść w życie.

4. Od dnia ustalonego przez Radę na podstawie ust. 10 zakazuje się obywatelom państw członkowskich, osobom fizycznym, które mają miejsce zamieszkania w jednym z państw członkowskich, oraz osobom prawnym, podmiotom lub organom, które mają siedzibę w Unii, sprzedaży lub przenoszenia własności w inny sposób, bezpośrednio lub pośrednio, gazowców przewożących LNG objętych kodem CN ex 8901 20 na rzecz jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

5. Zgodnie z ust. 4 obywatele państw członkowskich, osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania w jednym z państw członkowskich, oraz osoby prawne, podmioty lub organy, które mają siedzibę w Unii, dokonujące sprzedaży lub przenoszące w inny sposób własność, bezpośrednio lub pośrednio, gazowca przewożącego LNG objętego kodem CN ex 8901 20 na rzecz osób, podmiotów i organów z siedzibą w państwie trzecim:

a) podejmują odpowiednie działania, proporcjonalnie do swojego charakteru i wielkości, aby zidentyfikować i ocenić ryzyko dalszego przekierowania gazowca do osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Rosji lub do wykorzystania w Rosji;

b) wdrażają odpowiednie polityki, kontrole i procedury, proporcjonalnie do swojego charakteru i wielkości, aby ograniczyć ryzyko, o którym mowa w lit. a).

6. Osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy, o których mowa w ust. 5, nabywające gazowce przewożące LNG przekazują wszelkie informacje niezbędne do zakończenia działań, o których mowa w lit. a) tego ustępu.

7. W działaniach, o których mowa w ust. 5 lit. a), uwzględnia się wszelkie istotne informacje dostępne w chwili sprzedaży lub przeniesienia własności.

8. W umowie sprzedaży lub w innym uzgodnieniu, które powodują przeniesienie własności przez obywatela jednego z państw członkowskich lub osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w jednym z państw członkowskich, lub osobę prawną, podmiot lub organ, które mają siedzibę w Unii, do państwa trzeciego w odniesieniu do gazowca przewożącego LNG objętego kodem CN ex 8901 20 wprowadza się pisemny zakaz odsprzedaży i przekazania statku na rzecz jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

9. Umowa sprzedaży lub inne uzgodnienie, o których mowa w ust. 8, muszą również zawierać pisemne zobowiązanie strony z państwa trzeciego nabywającej statek:

a) do odzwierciedlenia przez nią zakazu przewidzianego w ust. 8 przy odsprzedaży lub przekazaniu statku; oraz

b) do zobowiązania nabywcy statku w przypadku jego odsprzedaży lub przekazania, do zawarcia w umowie pisemnych postanowień równoważnych z postanowieniami wymaganymi na podstawie ust. 8 oraz niniejszego ustępu.

10. Ustępy 4–9 stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia przyjętego przez Radę na wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela i Komisję, na podstawie dokonanej przez Komisję oceny, o której mowa w ust. 3.”

;

10) w art. 3ra dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5. Zakazów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu nie stosuje się do przewozu przez statek produktów wymienionych w części B załącznika XXIX do wymienionych w nim państw trzecich ani do związanych z takim przewozem pomocy technicznej, usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej, przez okres określony w tym załączniku.

6. Bez uszczerbku dla ust. 5, ust. 1 nie ma zastosowania do dnia 25 lipca 2027 r., a następnie – chyba że Rada w wyniku rocznego przeglądu postanowi inaczej – ma zastosowanie przez kolejne okresy wynoszące jeden rok do przekazywania i, w stosownych przypadkach, do zakupów powiązanych z tym przekazywaniem z przeznaczeniem dla państw trzecich, gdy zarówno przekazywania, jak i zakupu dokonuje się w ramach umów zawartych przed dniem 24 lutego 2022 r., których okres obowiązywania przekracza jeden rok i które nie zostały zmienione po tej dacie, chyba że zmiany te ograniczają się jedynie do:

a) obniżenia ilości objętych umową;

b) w przypadku umów zakupu – obniżania cen i opłat;

c) zmiany klauzul poufności;

d) zmiany procedur operacyjnych, takich jak procedury porozumiewania się;

e) zmian adresów stron umowy;

f) przeniesienia zobowiązań umownych między przedsiębiorstwami powiązanymi;

g) zmian wymaganych w wyniku postępowań sądowych lub arbitrażowych; lub

h) w przypadku umów zakupu – w przypadku państw bez dostępu do morza – zmian krajowych miejsc dostawy.

Tymczasowe zwolnienie dotyczące zakazu ustanowionego w ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do transferów LNG, jak określono w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ma zastosowanie w danym roku wyłącznie w wysokości odpowiadającej maksymalnie rocznemu wolumenowi LNG pochodzącego lub wywiezionego z Rosji w 2025 r. przekazanego przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 13, na podstawie istniejących umów długoterminowych zawartych przez tę osobę, podmiot lub organ, jak sprecyzowano w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, niezależnie od miejsca jego przeznaczenia. Osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy przekazujące LNG pochodzący lub wywożony z Rosji do państw trzecich zgłaszają odpowiednie historyczne wolumeny właściwym organom państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, do dnia 25 sierpnia 2026 r., a to państwo członkowskie bez zbędnej zwłoki zgłasza te informacje Komisji.

Środki przewidziane w niniejszym ustępie są przedmiotem regularnego przeglądu.

Do dnia 25 czerwca 2027 r., a następnie co 12 miesięcy, Komisja przedkłada Radzie ocenę środków przewidzianych w niniejszym ustępie. Komisja może przedłożyć tę ocenę we wcześniejszym terminie, w przypadku gdy uzna to za uzasadnione.

Działając na podstawie oceny przedstawionej przez Komisję, Rada corocznie i bez zbędnej zwłoki dokonuje przeglądu funkcjonowania środków przewidzianych w niniejszym ustępie, w świetle ich skutków gospodarczych i celów niniejszego rozporządzenia.

Po dokonaniu przeglądu Rada może podjąć decyzję, na wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela i Komisji, o skróceniu, przedłużeniu lub zakończeniu tymczasowego zwolnienia przewidzianego w niniejszym ustępie, biorąc pod uwagę skuteczność zakazu ustanowionego w niniejszym artykule, a także szczególną sytuację niektórych państw członkowskich oraz sytuację ekonomiczną osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 13.

Do dnia 25 sierpnia 2026 r., a następnie co trzy miesiące osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy, o których mowa w art. 13, dokonujące przekazania lub powiązanego z tym przekazaniem zakupu LNG pochodzącego lub wywożonego z Rosji do państw trzecich, zgłaszają właściwym organom państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, co najmniej następujące informacje w odniesieniu do każdej wysyłki – jeżeli są dostępne – w ramach przekazania lub powiązanego z tym przekazaniem zakupu, a państwo członkowskie bez zbędnej zwłoki zgłasza te informacje Komisji:

a) numer referencyjny ładunku lub numer konosamentu;

b) numer IMO statku, nazwa statku, państwo bandery i rodzaj przewoźnika;

c) datę, port, terminal umożliwiający załadunek i rozładunek;

d) miejsce przeznaczenia;

e) wolumeny załadowane i wyładowane;

f) okres obowiązywania umowy;

g) wartość umowy w przeliczeniu na ładunek i przychody brutto związane z każdą wysyłką;

h) nazwę nabywcy i ostatecznego beneficjenta;

i) nazwę sprzedawcy i nadawcy.

Państwa członkowskie i Komisja zapewniają ochronę informacji poufnych uzyskanych w wyniku stosowania niniejszego artykułu zgodnie z prawem Unii i odpowiednim prawem krajowym.

Państwa członkowskie i Komisja zapewniają, aby klauzula tajności informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych zgodnie z niniejszym artykułem nie została obniżona ani zniesiona bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy tych informacji niejawnych.”

;

11) art. 3rb otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3rb

Od dnia 1 stycznia 2027 r. zakazuje się świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, usług terminala LNG na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Rosji lub osób prawnych, podmiotów lub organów, które są w ponad 50 % własnością obywatela Rosji lub osoby prawnej, podmiotu lub organu w Rosji lub które są bezpośrednio lub pośrednio przez nich kontrolowane.

Zakazuje się utrzymywania umów dotyczących usług LNG zakazanych na podstawie niniejszego artykułu po dniu 1 stycznia 2027 r.”;

12) w art. 3s ust. 2 dodaje się litery w brzmieniu:

„h)

świadczą na rzecz statków wskazanych w lit. a)–g) usługi takie jak bunkrowanie i usługi holownicze; lub

i) przeprowadzają ze statkami wskazanymi w lit. a)–h) przeładunki »burta w burtę«.”

;

13) w art. 5aa wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

transakcji, w tym sprzedaży, które są absolutnie niezbędne do likwidacji, do dnia 31 grudnia 2027 r., spółki joint venture lub podobnego porozumienia prawnego, utworzonych lub zawartych przed dniem 16 marca 2022 r. z udziałem osoby prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1;”

;

b) ust. 3a otrzymuje brzmienie:

„3a.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na transakcje, które są absolutnie niezbędne do zbycia do dnia 31 grudnia 2027 r. przez podmioty, o których mowa w ust. 1, lub ich jednostki zależne w Unii udziałów w osobach prawnych, podmiotach lub organach mających siedzibę w Unii, oraz do wycofania się z nich.”

;

14) w art. 5ac dodaje się ustępy w brzmieniu:

„8. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na transakcje, które są absolutnie niezbędne do wycofania środków finansowych lub zamknięcia kont będących własnością lub w posiadaniu obywatela państwa członkowskiego, obywatela państwa będącego członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub obywatela Szwajcarii lub osób fizycznych, które posiadając zezwolenie na pobyt tymczasowy lub stały w państwie członkowskim, w państwie będącym członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Szwajcarii, prowadzonych przez osoby prawne, podmioty lub organy umieszczone w wykazie w załączniku XLIV i dodane do tego załącznika w dniu 24 lipca 2026 r. lub po tym dniu, na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że:

a) transakcja jest niezbędna do tego, aby taka osoba fizyczna mogła zakończyć transakcje, umowy lub inne porozumienia zawarte z osobą prawną, podmiotem lub organem umieszczonym w wykazie w załączniku XLIV;

b) o zezwolenie wystąpiono nie później niż trzy miesiące po dacie rozpoczęcia stosowania wskazanej w załączniku XLIV w odniesieniu do odpowiedniej osoby prawnej, odpowiedniego podmiotu lub organu umieszczonego w wykazie;

c) środki finansowe są przekazywane do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego lub do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej na mocy prawa państwa trzeciego i będącej własnością lub pod kontrolą instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego.

Zezwolenie wydane na mocy niniejszego ustępu jest ważne przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.

9. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na dokonanie transakcji z podmiotem umieszczonym w wykazie we wpisie nr 4 w załączniku XLIV, na warunkach, jakie uznają za stosowne i po ustaleniu, że dokonanie transakcji jest niezbędne do wpłaty należności na rzecz instytucji kredytowej mającej siedzibę w Unii na podstawie prawa opcji sprzedaży ustalonego umownie i należycie wykonywanego przed dniem 28 lutego 2022 r.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”

;

15) w art. 5ad dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na transakcje, które są absolutnie niezbędne do wycofania środków finansowych lub zamknięcia kont będących własnością lub w posiadaniu obywatela państwa członkowskiego, obywatela państwa będącego członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub obywatela Szwajcarii lub osób fizycznych, które posiadają zezwolenie na pobyt tymczasowy lub stały w państwie członkowskim, w państwie będącym członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Szwajcarii, prowadzonych przez osoby prawne, podmioty lub organy umieszczone w wykazie w załączniku XLV lub dodane do tego załącznika w dniu 24 lipca 2026 r. lub po tym dniu, na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że:

a) transakcja jest niezbędna do tego, aby taka osoba fizyczna mogła zakończyć transakcje, umowy lub inne porozumienia zawarte z osobą prawną, podmiotem lub organem umieszczonym w wykazie w załączniku XLV;

b) o zezwolenie wystąpiono nie później niż trzy miesiące po dacie rozpoczęcia stosowania wskazanej w załączniku XLV w odniesieniu do odpowiedniej osoby prawnej, odpowiedniego podmiotu lub organu umieszczonego w wykazie;

c) środki finansowe są przekazywane do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego lub do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej na mocy prawa państwa trzeciego i będącej własnością lub pod kontrolą instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego.

Zezwolenie wydane na mocy niniejszego ustępu jest ważne przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”

;

16) w art. 5ae dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a. Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji z rafineriami wymienionymi w części D załącznika XLVII. Część D załącznika XLVII obejmuje rafinerie w Rosji i w państwach trzecich innych niż Rosja, które są wykorzystywane:

a) do przetwarzania lub rafinacji pochodzącej z Rosji ropy naftowej lub przetwarzania lub mieszania pochodzących z Rosji produktów ropopochodnych wymienionych w załączniku XXV lub pochodzących z Rosji produktów mineralnych; lub

b) w sposób ułatwiający naruszenie lub obchodzenie przepisów niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 269/2014, (UE) nr 692/2014 lub (UE) 2022/263 lub prowadzący do takiego naruszenia lub obchodzenia, lub w sposób, który inaczej w znacznym stopniu ogranicza ich skuteczność.

2b. Zakaz, o którym mowa w ust. 2a, ma zastosowanie w odniesieniu do wpisu nr 1 w części D załącznika XLVII od dnia 25 stycznia 2027 r. Do dnia 25 października 2026 r. Komisja przekazuje Radzie swoją ocenę tego, czy należy utrzymać wskazanie, o którym mowa we wpisie nr 1 w części D załącznika XLVII.”

;

17) w art. 5af ust. 3 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na transakcje, które są absolutnie niezbędne do:”

;

18) art. 5b ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. Wprowadza się zakaz od dnia 18 stycznia 2024 r., zgodnie z którym obywatele rosyjscy lub osoby fizyczne zamieszkałe w Rosji nie mogą, bezpośrednio lub pośrednio, być właścicielami osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego i świadczących usługi w zakresie portfela, rachunków i przechowywania kryptoaktywów, nie mogą sprawować kontroli nad tymi osobami prawnymi, podmiotami lub organami ani nie mogą zajmować jakichkolwiek stanowisk w organach zarządzających tych osób prawnych, podmiotów lub organów. Od dnia 25 sierpnia 2026 r. zakaz ten stosuje się do osób prawnych, podmiotów lub organów utworzonych lub zarejestrowanych na mocy prawa państwa członkowskiego, które świadczą dowolne inne usługi w zakresie kryptoaktywów, zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) 2023/1114.”

;

19) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5bc

1. Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji z osobą prawną, podmiotem lub organem, które są podmiotem świadczącym usługi w zakresie kryptoaktywów lub platformą umożliwiającą wymianę lub transfer kryptoaktywów i mają siedzibę w państwie trzecim wymienionym w załączniku LVII.

2. Załącznik LVII obejmuje wyłącznie państwa trzecie, w przypadku których Rada stwierdziła, że systematycznie i konsekwentnie nie podejmowały działań, aby zapobiegać świadczeniu usług w zakresie kryptoaktywów, które ogranicza skuteczność przepisów niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 269/2014, lub zapobiegać funkcjonowaniu platform dokonujących wymiany lub transferu kryptoaktywów, które ograniczają skuteczność przywołanych przepisów.

3. Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do transakcji dokonywanych przez obywateli państw członkowskich, którzy mają miejsce zamieszkania w państwie wymienionym w załączniku LVII i mieli je przed odpowiednią datą wskazaną w tym załączniku.”

;

20) w art. 5h dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na transakcje, które są absolutnie niezbędne do wycofania środków finansowych lub zamknięcia kont będących własnością lub w posiadaniu obywatela państwa członkowskiego, obywatela państwa będącego członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub obywatela Szwajcarii lub osób fizycznych, które posiadają zezwolenie na pobyt tymczasowy lub stały w państwie członkowskim, w państwie będącym członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Szwajcarii, prowadzonych przez osoby prawne, podmioty lub organy umieszczone w wykazie w załączniku XIV i dodane do tego załącznika w dniu 24 lipca 2026 r. lub po tym dniu, na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że:

a) transakcja jest niezbędna do tego, aby taka osoba fizyczna mogła zakończyć transakcje, umowy lub inne porozumienia zawarte z osobą prawną, podmiotem lub organem umieszczonym w wykazie w załączniku XIV;

b) o zezwolenie wystąpiono nie później niż trzy miesiące po dacie rozpoczęcia stosowania wskazanej w załączniku XIV w odniesieniu do odpowiedniej osoby prawnej, odpowiedniego podmiotu lub organu umieszczonego w wykazie;

c) środki finansowe są przekazywane do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego lub do instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej na mocy prawa państwa trzeciego i będącej własnością lub pod kontrolą instytucji finansowej lub kredytowej zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego.

Zezwolenie wydane na mocy niniejszego ustępu jest ważne przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”

;

21) w art. 5n dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do udostępniania komputerowych systemów rezerwacji zdefiniowanych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 80/2009 (*1) lub rozporządzeniu zastępującym to rozporządzenie.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 80/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 35 z 4.2.2009, s. 47, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2009/80/oj).”;"

22) w art. 5t wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić na przyjęcie darowizn, korzyści gospodarczych lub wsparcia, w tym finansowania i pomocy finansowej, przez Europejski Ośrodek Badań nad Rentgenowskim Laserem na Swobodnych Elektronach (EuXFEL), Europejski Ośrodek Badań nad Antyprotonami i Jonami (FAIR) oraz Europejskie Laboratorium Promieniowania Synchrotronowego (ESFR), o ile takie darowizny, korzyści gospodarcze lub wsparcie, w tym finansowanie i pomoc finansowa, są oparte na umowach międzynarodowych z rządem Federacji Rosyjskiej.”

;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 3 lub 3a w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”

;

23) w art. 5v ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Państwa członkowskie informują Radę, Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię o każdym przypadku naruszenia obowiązku ustanowionego w ust. 1.”

;

24) w art. 7a dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2. Obowiązek nałożony na Komisję na mocy ust. 1 lit. a) zawiesza się od dnia 24 lipca 2026 r. do dnia 14 lipca 2027 r.”;

25) art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy, w oparciu o indywidualną ocenę każdego przypadku, mogą zezwolić, do dnia 31 grudnia 2027 r., na zaspokojenie roszczenia wniesionego przez jedną z osób lub jeden z podmiotów i organów wskazanych w ust. 1 lit. b), na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że zaspokojenie roszczenia jest absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji.”

;

26) w art. 11a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każda osoba, o której mowa w art. 13 lit. c) lub d), jest uprawniona do uzyskania, w postępowaniu sądowym przed właściwymi sądami państwa członkowskiego, odszkodowania, w tym do zwrotu kosztów prawnych, z tytułu bezpośrednich lub pośrednich szkód poniesionych przez tę osobę lub przez osobę prawną, podmiot lub organ będące własnością osoby, o której mowa w art. 13 lit. d), lub znajdujące się pod jej kontrolą, w wyniku roszczeń dochodzonych przed sądami w państwach trzecich przez osoby, podmioty lub organy, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b), c) lub d), w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że dana osoba nie ma skutecznego dostępu do środków ochrony prawnej w odpowiedniej jurysdykcji. Takiego odszkodowania można dochodzić od osób, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b), c) lub d), które dochodziły swoich roszczeń przed sądami w państwie trzecim, lub od osób, podmiotów lub organów, które są właścicielami tych podmiotów lub organów lub sprawują nad nimi kontrolę.”

;

27) w art. 11c ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Żaden nakaz, zarządzenie, środek ochrony prawnej, wyrok ani inne orzeczenie sądowe lub decyzja administracyjna wydane na podstawie art. 248.1 lub 248.2 kodeksu postępowania arbitrażowego Federacji Rosyjskiej lub równoważnego ustawodawstwa rosyjskiego lub w związku z tymi artykułami lub tym ustawodawstwem ani żaden nakaz, zarządzenie, środek ochrony prawnej, wyrok ani inne orzeczenie sądowe lub decyzja administracyjna wydane przez rosyjski sąd lub organ na podstawie innych przepisów Federacji Rosyjskiej, zgodnie z którymi osoba, o której mowa w art. 13 lit. c) lub d), ponosi odpowiedzialność – umowną bądź deliktową lub na innej podstawie prawnej – lub które nadają, pośrednio lub bezpośrednio, skuteczność jakiemukolwiek roszczeniu, prawu lub rzekomemu zobowiązaniu wobec takiej osoby, także w związku z niewypłacalnością, upadłością, restrukturyzacją lub analogicznym postępowaniem, w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie może być uznawany ani wykonywany, ani nie można nadać mu skuteczności w państwie członkowskim.”

;

28) art. 11ca otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11ca

1. Bez uszczerbku dla art. 11a i 11b, w przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego rozporządzenia, wszczęła postępowanie przed sądem rosyjskim w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na podstawie niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 269/2014, z naruszeniem klauzuli jurysdykcji wyłącznej lub klauzuli arbitrażowej lub w sposób stanowiący nadużycie, na podstawie art. 248.1 lub art. 248.2 kodeksu postępowania arbitrażowego Federacji Rosyjskiej lub równoważnego ustawodawstwa rosyjskiego, lub innych przepisów Federacji Rosyjskiej lub w sposób udaremniający stosowanie unijnych środków ograniczających, przeciwko osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, o których mowa w art. 13 lit. c) lub d) niniejszego rozporządzenia, w celu uzyskania nakazu, zarządzenia, środka ochrony prawnej, wyroku lub innego orzeczenia sądu, osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 13 lit. c) lub d) niniejszego rozporządzenia, są uprawnione do uzyskania, w postępowaniu sądowym przed właściwymi sądami państwa członkowskiego, orzeczenia sądowego nakazującego osobie wskazanej w art. 11 ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego rozporządzenia:

a) niewszczynanie lub zaprzestanie prowadzenia takiego postępowania; lub

b) niedążenie do wykonania lub uznania nakazu, zarządzenia, środka ochrony prawnej, wyroku ani innego orzeczenia sądowego wydanego w jakiejkolwiek jurysdykcji, które zostały uzyskane lub mogłyby zostać uzyskane w ramach takiego postępowania, lub niepowoływanie się na nie.

2. Niewykonanie orzeczenia sądowego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, skutkuje nałożeniem przez sąd kar finansowych proporcjonalnych do potencjalnej straty, jaką mogłaby ponieść osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 13 lit. c) lub d) w wyniku takiego naruszenia. Płatności tych kar finansowych dokonuje się na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 13 lit. c) lub d) i które wniosły o wydanie tego orzeczenia sądowego.”

;

29) w art. 12b wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, 2a, 3, 3b, 3c, 3f, 3h i 3k właściwe organy mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazanie towarów i technologii wymienionych w załącznikach II, VII, X, XI, XVI, XVIII, XX i XXIII do niniejszego rozporządzenia oraz w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/821, a także na sprzedaż, udzielenie licencji lub przekazanie w jakikolwiek inny sposób praw własności intelektualnej lub tajemnic przedsiębiorstwa, a także na przyznanie praw dostępu do wszelkich materiałów lub informacji chronionych w drodze praw własności intelektualnej lub stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa lub praw do ponownego wykorzystywania takich materiałów lub informacji, związanych z wyżej wymienionymi towarami i technologiami, do dnia 31 grudnia 2027 r., w przypadku gdy taka sprzedaż, taka dostawa lub takie przekazanie, udzielenie licencji, przyznanie praw dostępu lub praw do ponownego wykorzystania są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

b) ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, 2a, 3 i 3k właściwe organy mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazanie towarów i technologii wymienionych w załącznikach II, VII i XXIII do dnia 31 grudnia 2027 r., w przypadku gdy taka sprzedaż, dostawa, przekazanie lub dostarczanie są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji ze spółki joint venture zarejestrowanej lub utworzonej na podstawie prawa państwa członkowskiego przed dniem 24 lutego 2022 r. z udziałem rosyjskiej osoby prawnej, rosyjskiego podmiotu lub organu, i eksploatującej infrastrukturę gazociągową między Rosją a państwami trzecimi, lub na świadczenie pomocy technicznej, usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej związanych z takimi towarami i technologiami absolutnie niezbędnymi do eksploatacji, podstawowej konserwacji, naprawy lub wymiany elementów rurociągu i powiązanej infrastruktury mających zasadnicze znaczenie dla wyżej wymienionego wycofania inwestycji.”

;

c) w ust. 2 wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2. Na zasadzie odstępstwa od art. 3g i 3i właściwe organy mogą zezwolić na przywóz lub przekazanie towarów wymienionych w załącznikach XVII i XXI do dnia 31 grudnia 2027 r., w przypadku gdy taki przywóz lub takie przekazanie są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

d) w ust. 2a wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2a. Na zasadzie odstępstwa od art. 5n właściwe organy mogą zezwolić na dalsze świadczenie usług w nim wymienionych do dnia 31 grudnia 2027 r., w przypadku gdy takie świadczenie usług jest absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

30) w załączniku IV wprowadza się zmiany określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

31) w załączniku VII wprowadza się zmiany określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

32) w załączniku XIV wprowadza się zmiany określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

33) w załączniku XXI wprowadza się zmiany określone w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

34) w załączniku XXIX wprowadza się zmiany określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

35) w załączniku XLII wprowadza się zmiany określone w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia;

36) w załączniku XLIV wprowadza się zmiany określone w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia;

37) w załączniku XLV wprowadza się zmiany określone w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia;

38) w załączniku XLVII wprowadza się zmiany określone w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia;

39) załącznik LVII dodaje się zgodnie z załącznikiem X do niniejszego rozporządzenia.