Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1963 z dnia 28 sierpnia 2026 r. w sprawie określenia rodzaju dowodu, jaki powinni przedstawić importerzy, aby potwierdzić państwo wytapiania i wylewania

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/1963

z dnia 28 sierpnia 2026 r.

w sprawie określenia rodzaju dowodu, jaki powinni przedstawić importerzy, aby potwierdzić państwo „wytapiania i wylewania”

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 z dnia 17 czerwca 2026 r. w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170 (1) („rozporządzenie w sprawie stali”), w szczególności jego art. 4 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) w rozporządzeniu w sprawie stali ustanowiono jasne i kompleksowe ramy przeciwdziałania negatywnym skutkom globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, zwłaszcza przez otwarcie określonej liczby kontyngentów i ustanowienie stawki celnej poza kontyngentem w wysokości 50 %.

(2) Skuteczne rozwiązanie problemu globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych wymaga wzmożonych wspólnych starań Unii i państw partnerskich o podobnych poglądach, nieprzyczyniających się do tej globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, w celu wyeliminowania podstawowych przyczyn globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, w tym przez monitorowanie przywozu i miejsca „wytapiania i wylewania”.

(3) Państwo „wytapiania i wylewania” oznacza pierwotne miejsce, w którym stal surowa i żelazo są pierwotnie produkowane w postaci płynnej w piecu do produkcji stali lub żelaza, a następnie – po wytopieniu – odlewane do pierwszego stanu stałego; obejmuje to również przetapianie złomu.

(4) Wprowadzenie rozporządzeniem w sprawie stali wymogu przejrzystości dotyczącego państwa „wytapiania i wylewania” ma na celu poprawę identyfikowalności wyrobów ze stali przywożonych do Unii. Pozwoli to Komisji na uzyskanie dokładniejszego obrazu łańcucha dostaw stali w Unii oraz na ocenę wszelkich przyszłych zmian w polityce, przewidzianych w ramach podejścia etapowego na podstawie art. 5 ust. 1 lit. j) i art. 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie stali.

(5) W związku z tym, przy przywozie do Unii państwo „wytapiania i wylewania” musi zostać zgłoszone.

(6) W dniu 2 czerwca 2026 r. Komisja opublikowała konsultacje publiczne, które trwały cztery tygodnie i służyły ocenie: (i) czy zaświadczenie z zakładu produkcyjnego wystarczy, aby wykazać państwo „wytapiania i wylewania”; (ii) czy istnieją inne dokumenty zawierające taki sam lub porównywalny poziom istotnych informacji jak zaświadczenie z zakładu produkcyjnego; (iii) ewentualnych obciążeń administracyjnych lub finansowych wynikających z proponowanych wymogów dotyczących dokumentacji, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).

(7) Większość respondentów potwierdziła, że zaświadczenie z zakładu produkcyjnego byłoby odpowiednim dokumentem, choć wielu wskazywało, że nie powinno ono stanowić jedynej opcji i opowiadało się za elastycznym podejściem do kwestii dowodów, dopuszczającym wykorzystanie dokumentacji uzupełniającej.

(8) Jeżeli chodzi o dostępność innych dokumentów, które mogłyby być alternatywą dla zaświadczenia z zakładu produkcyjnego, zainteresowane strony nie wskazują konkretnego jednego alternatywnego dokumentu, który miałby zastąpić to zaświadczenie. Zamiast tego zdecydowanie preferują elastyczne ramy dokumentacyjne, które w tym zakresie umożliwiają stosowanie kilku rodzajów dokumentów. W wielu przypadkach respondenci sugerowali przedstawienie innych dokumentów oprócz zaświadczenia z zakładu produkcyjnego, a w innych przypadkach – zamiast tego zaświadczenia.

(9) Zaświadczenie z zakładu produkcyjnego nie jest ani dokumentem zharmonizowanym, ani dokumentem przeznaczonym specjalnie do potwierdzenia państwa „wytapiania i wylewania”. W ukierunkowanych konsultacjach potwierdzono, że jest to dokument powszechnie uznawany za główny sposób na potwierdzenie państwa pochodzenia, a zatem importerzy unijni powinni go przedstawiać, o ile jest dostępny. Komisja potwierdza również, że przy wywozie stali do niektórych innych państw nienależących do Unii wymagane jest już zaświadczenie z zakładu produkcyjnego. W przypadku gdy importerzy nie są w stanie przedstawić zaświadczenia z zakładu produkcyjnego i opierają się na innych dopuszczalnych formach dowodów, właściwe organy celne powinny zweryfikować prawidłowość przedłożonych dowodów; może to opóźnić zastosowanie właściwej stawki celnej do czasu zakończenia takiej weryfikacji.

(10) W związku z tym konieczne jest oparcie się na istniejącej dokumentacji, aby ograniczyć potencjalne obciążenia administracyjne i zapewnić, by wymogi w zakresie w zakresie przejrzystości pozostały proporcjonalne i możliwe do praktycznego stosowania przez wszystkie unijne podmioty gospodarcze, w tym małe i średnie przedsiębiorstwa; oparcie się bowiem na powszechnie stosowanym rodzaju dowodu, takim jak zaświadczenie z zakładu produkcyjnego, ograniczy potrzebę przeprowadzania dodatkowych weryfikacji, i tym samym zapewni szybką obsługę przywozu.

(11) Niepodanie informacji o państwie „wytapiania i wylewania” popartej możliwymi do zweryfikowania odpowiednimi dowodami – zgodnie z wymogami art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie stali – stanowiłoby naruszenie wymogów dotyczących przejrzystości określonych w tym rozporządzeniu, co skutkowałoby odrzuceniem przywozu przez organy celne.

(12) W związku z tym należy najpierw ustalić wykaz dowodów, które mogą być przedkładane krajowym organom celnym w początkowym okresie jednego roku, a następnie ograniczyć ten wykaz z dniem 1 października 2027 r.; zapewni to podmiotom gospodarczym możliwość stopniowego dostosowania ich praktyk w zakresie przekazywania informacji o państwie „wytapiania i wylewania”, a jednocześnie umożliwi Komisji korzystanie z wiarygodnych informacji dotyczących państwa „wytapiania i wylewania”, zwłaszcza w świetle ewentualnych zmian w polityce, przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. j) i art. 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie stali.

(13) Komisja powinna na bieżąco weryfikować swój wykaz dowodów dotyczących państwa „wytapiania i wylewania”. Komisja może w każdej chwili zmienić ten wykaz. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których zmieniają się dostępne dowody, co wymagałoby dostosowania wymogów dotyczących dokumentacji.

(14) Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, aby zapewnić podmiotom gospodarczym wystarczająco dużo czasu na dostosowanie swoich praktyk do daty skutecznego stosowania wymogu przejrzystości.

(15) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Barier Handlowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: