Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2108 z dnia 16 września 2026 r. ustanawiające unijny kodeks celny i Urząd Unii Europejskiej do Spraw Celnych oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 952/2013

Rozdział 1 — Wprowadzanie towarów

Artykuł 108

W mocy

Pozwolenie na prowadzenie magazynu czasowego składowania

1. Prowadzenie magazynu czasowego składowania wymaga pozwolenia organów celnych. Pozwolenie takie nie jest wymagane w przypadku, gdy prowadzącym magazyn czasowego składowania są organy celne.

W pozwoleniu tym określa się warunki na jakich dozwolone jest prowadzenie magazynu czasowego składowania.

2. Pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, udziela się wyłącznie osobom, które:

a) mają siedzibę na obszarze celnym Unii;

b) zapewniają prawidłową realizację operacji; oraz

c) składają zabezpieczenie zgodnie z art. 194.

W przypadku gdy złożone jest zabezpieczenie generalne, wypełnienie obowiązków związanych z tym zabezpieczeniem monitoruje się w drodze odpowiedniego audytu.

Uznaje się, że upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych lub zaufany przedsiębiorca spełnia warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, jeżeli działalność związana z prowadzeniem danego magazynu czasowego składowania została wzięta pod uwagę przy udzielaniu pozwolenia, o którym mowa, odpowiednio, w art. 30 lub 31.

3. Pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela się jedynie wtedy, gdy organy celne mogą sprawować dozór celny bez konieczności wprowadzania środków administracyjnych, które są nieproporcjonalne do związanych z tym potrzeb ekonomicznych.

4. Posiadacz pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, prowadzi odpowiednią ewidencję w formie zatwierdzonej przez organy celne oraz przekazuje lub udostępnia tę ewidencję w unijnym centrum danych celnych.

Ewidencja ta zawiera informacje i dane, których celem jest umożliwienie organom celnym nadzoru nad prowadzeniem magazynów czasowego składowania, w szczególności w odniesieniu do identyfikacji składowanych towarów, ich statusu celnego i ich przemieszczeń.

5. Uznaje się, że upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych lub zaufany przedsiębiorca wypełnia obowiązek określony w ust. 4, jeżeli jego ewidencja jest odpowiednia do celów prowadzenia magazynu czasowego składowania.

6. Organy celne mogą zezwolić posiadaczowi pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, na przemieszczanie towarów czasowo składowanych między różnymi magazynami czasowego składowania, pod warunkiem, że takie przemieszczanie nie zwiększy ryzyka nadużyć, w przypadku następujących rodzajów przemieszczania:

a) przemieszczanie odbywa się w ramach odpowiedzialności jednego organu celnego;

b) przemieszczenie jest objęte tylko jednym pozwoleniem, które zostało wydane upoważnionemu przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych lub zaufanemu przedsiębiorcy; lub

c) w innych przypadkach przemieszczania określonych w przepisach prawa celnego.

7. W przypadku gdy istnieje potrzeba ekonomiczna i nie wpłynie to negatywnie na dozór celny, organy celne mogą zezwolić na składowanie towarów unijnych w magazynie czasowego składowania. Towarów tych nie uznaje się za towary objęte czasowym składowaniem.

8. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

a) warunków udzielania pozwolenia na prowadzenie magazynu czasowego składowania;

b) rodzaju informacji i danych, które mają być zawarte w ewidencji przekazywanej lub udostępnianej w unijnym centrum danych celnych, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu;

c) innych przypadków przemieszczania towarów objętych czasowym składowaniem, o których mowa w ust. 6 lit. c) niniejszego artykułu, oraz związanych z nimi warunków.

9. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące przemieszczania towarów między magazynami czasowego składowania zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.