Artykuł 135

1. W ramach procedury tranzytu zewnętrznego towary nieunijne mogą być przemieszczane z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, oraz nie podlegają:

a) należnościom celnym przywozowym lub innym opłatom, w tym cłom antydumpingowym, cłom wyrównawczym lub środkom ochronnym;

b) środkom polityki handlowej, o ile nie zakazują one wprowadzania towarów na obszar celny Unii lub wyprowadzania towarów z obszaru celnego Unii.

2. W szczególnych przypadkach określonych w przepisach prawa celnego, towary unijne obejmuje się procedurą tranzytu zewnętrznego.

3. Przemieszczanie, o którym mowa w ust. 1, odbywa się w jeden z następujących sposobów:

a) w ramach procedury unijnego tranzytu zewnętrznego;

b) zgodnie z konwencją TIR, pod warunkiem że takie przemieszczanie:

(i) rozpoczęło się lub ma się zakończyć poza obszarem celnym Unii;

(ii) jest dokonywane między dwoma miejscami znajdującymi się na obszarze celnym Unii przez terytorium państwa trzeciego;

c) zgodnie z Konwencją celną w sprawie karnetu ATA dla odprawy warunkowej towarów, sporządzoną w Brukseli w dniu 6 grudnia 1961 r. (zwanej dalej „konwencją ATA”), lub Konwencją dotyczącą odprawy czasowej, sporządzoną w Stambule w dniu 26 czerwca 1990 r. (zwanej dalej „konwencją stambulską”) (39), w przypadku gdy ma miejsce przemieszczenie tranzytowe;

d) z zastosowaniem formularza NATO 302 przewidzianego w Umowie między Państwami-Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, podpisanej w Londynie w dniu 19 czerwca 1951 r., lub formularza UE 302;

e) drogą pocztową, zgodnie z aktami Światowego Związku Pocztowego, w przypadku gdy towary są przewożone przez lub na rzecz posiadaczy praw i obowiązków wynikających z tych aktów.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie szczególnych przypadków, o których mowa w ust. 2, w których towary unijne mają zostać objęte procedurą tranzytu zewnętrznego.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące stosowania na obszarze celnym Unii ust. 3 lit. b)–e) niniejszego artykułu, z uwzględnieniem potrzeb Unii. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.