Artykuł 142

1. W ramach procedury składowania towary nieunijne mogą być składowane na obszarze celnym Unii, oraz nie podlegają:

a) należnościom celnym przywozowym;

b) innym należnościom przewidzianym w prawie Unii lub krajowym;

c) środkom polityki handlowej, innym niż te, które zakazują wprowadzania towarów na obszar celny Unii lub wyprowadzania towarów z obszaru celnego Unii.

2. Warunki objęcia towarów procedurą składowania są następujące:

a) wymagane dane zostały przekazane lub udostępnione organom celnym;

b) towary są zgodne z odpowiednimi innymi przepisami stosowanymi przez organy celne;

c) towary przybyły do miejsca zwolnienia w celu objęcia ich procedurą.

3. Towary unijne mogą zostać objęte procedurą składowania celnego lub procedurą wolnego obszaru celnego zgodnie z odpowiednimi innymi przepisami stosowanymi przez organy celne albo w celu skorzystania z decyzji o zwrocie należności celnych przywozowych lub ich umorzeniu.

4. W przypadku gdy istnieje potrzeba gospodarcza i nie wpłynie to negatywnie na dozór celny, organy celne mogą zezwolić na wprowadzenie, składowanie, przemieszczanie, wykorzystanie, przetwarzanie lub zużycie towarów unijnych w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym. W takich przypadkach towarów tych nie uznaje się za objęte procedurą składowania.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie danych, które mają być przekazywane lub udostępniane organom celnym do celów objęcia towarów procedurą składowania, o czym mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące obejmowania towarów unijnych procedurą składowania celnego lub procedurą wolnego obszaru celnego, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.