Artykuł 16

1. Decyzja WIT traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w art. 15 ust. 3, w przypadku gdy przestaje być zgodna z prawem w wyniku:

a) przyjęcia zmiany w nomenklaturach, o których mowa w art. 166 ust. 2 lit. a) i b); lub

b) przyjęcia środków, o których mowa w art. 167 ust. 4.

W takich przypadkach decyzja WIT traci ważność ze skutkiem od dnia rozpoczęcia stosowania zmiany lub środków.

2. Decyzja WIP traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w art. 15 ust. 3:

a) w przypadku gdy decyzja WIP przestała być zgodna z prawem Unii w wyniku przyjęcia prawnie wiążącego aktu Unii lub zawarcia przez Unię umowy, która zaczyna mieć zastosowanie w Unii, przy czym decyzja WIP traci ważność ze skutkiem od dnia rozpoczęcia stosowania tego aktu lub tej umowy; lub

b) w przypadku gdy decyzja WIP przestała być zgodna z porozumieniem WTO w sprawie reguł pochodzenia lub z opiniami doradczymi, informacjami, poradami i podobnymi aktami dotyczącymi ustalania pochodzenia towarów w celu zagwarantowania jednolitości interpretacji i stosowania tego porozumienia, przy czym decyzja WIP traci ważność ze skutkiem od dnia ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3. Decyzja WIW traci ważność przed upływem okresu, o którym mowa w art. 15 ust. 3:

a) w przypadku gdy decyzja WIW przestała być zgodna z prawem Unii w wyniku przyjęcia prawnie wiążącego aktu Unii, przy czym decyzja WIW traci ważność od dnia rozpoczęcia stosowania tego aktu; lub

b) w przypadku gdy decyzja WIW przestała być zgodna z artykułem VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu lub Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (31) lub z decyzjami przyjętymi do celów interpretacji tego porozumienia przez Komitet Ustalania Wartości Celnej, przy czym decyzja WIW traci ważność od dnia ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4. Decyzje w sprawie wiążącej informacji nie tracą ważności z mocą wsteczną.

5. Na zasadzie odstępstwa od art. 9 ust. 7 i art. 11 organy celne unieważniają decyzje w sprawie wiążącej informacji jedynie wówczas, gdy opierają się one na nieprawidłowych lub niekompletnych informacjach od wnioskodawców.

6. Organy celne cofają decyzje w sprawie wiążącej informacji zgodnie z art. 9 ust. 7 i art. 12. Jednakże decyzji takich nie cofa się na wniosek posiadacza decyzji.

7. Decyzji w sprawie wiążącej informacji nie zmienia się.

8. Organy celne cofają decyzje WIT w przypadku, gdy nie są one już zgodne z interpretacją którejkolwiek z nomenklatur, o których mowa w art. 166 ust. 2 lit. a) i b), w wyniku:

a) przyjęcia not wyjaśniających, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (32), przy czym decyzja WIT zostaje cofnięta ze skutkiem od dnia opublikowania tych not wyjaśniających w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

b) wydania wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przy czym decyzja WIT zostaje cofnięta ze skutkiem od dnia opublikowania sentencji tego wyroku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

c) przyjęcia decyzji klasyfikacyjnych, opinii klasyfikacyjnych lub zmian not wyjaśniających do nomenklatury zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, przyjętej przez organizację ustanowioną na podstawie Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., przy czym decyzja WIT zostaje cofnięta ze skutkiem od dnia opublikowania odpowiedniego komunikatu Komisji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

9. Decyzje WIP i decyzje WIW cofa się w przypadku, gdy nie są one już zgodne z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ze skutkiem od dnia opublikowania sentencji wyroku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

10. W przypadku gdy decyzja w sprawie wiążącej informacji traci ważność zgodnie z ust. 1 lit. b) lub ust. 2 lub 3, lub zostaje cofnięta zgodnie z ust. 6, 8 lub 9, decyzja ta może być nadal stosowana w odniesieniu do wiążących umów zawartych na jej podstawie zanim decyzja utraciła ważność lub została cofnięta. To przedłużone stosowanie nie ma zastosowania w przypadku, gdy decyzja WIP jest wydana w odniesieniu do towarów, które mają zostać wywiezione.

Okres przedłużonego stosowania, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie może przekraczać sześciu miesięcy od dnia utraty ważności lub od dnia cofnięcia decyzji w sprawie wiążącej informacji. Jednakże na podstawie środka, o którym mowa w art. 167 ust. 4, środka, o którym mowa w art. 172, lub środka, o którym mowa w art. 182, może zostać wyłączone to przedłużone stosowanie lub może zostać określony krótszy okres. W przypadku produktów, w odniesieniu do których przy wypełnianiu formalności celnych przedkładane jest świadectwo przywozowe lub wywozowe, okres sześciu miesięcy zastępuje się okresem ważności tego świadectwa.

Aby skorzystać z przedłużonego stosowania decyzji w sprawie wiążącej informacji, posiadacz decyzji składa wniosek do organu celnego, który wydał decyzję, w terminie 30 dni od dnia, w którym utraciła ona ważność lub została cofnięta, wskazując ilości, dla których wnosi o przedłużone stosowanie, oraz państwo lub państwa członkowskie, w których towary będą odprawiane w okresie przedłużonego stosowania. Ten organ celny wydaje decyzję dotyczącą przedłużonego stosowania oraz powiadamia o tym posiadacza decyzji niezwłocznie i nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym otrzymał wszystkie wymagane informacje umożliwiające mu wydanie takiej decyzji.

11. Komisja powiadamia organy celne w przypadku:

a) zawieszenia wydania decyzji w sprawie wiążącej informacji dotyczących towarów, w odniesieniu do których nie zapewniono prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej lub prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia lub prawidłowego i jednolitego ustalenia wartości celnej, lub

b) cofnięcia zawieszenia, o którym mowa w lit. a).

12. Komisja może przyjąć akty wykonawcze w formie decyzji zobowiązujących państwa członkowskie do cofnięcia decyzji WIT, decyzji WIP lub decyzji WIW w celu zapewnienia prawidłowej i jednolitej klasyfikacji taryfowej lub prawidłowego i jednolitego określenia pochodzenia towarów lub wartości celnej.

Przed przyjęciem takiej decyzji Komisja informuje posiadacza decyzji WIT, decyzji WIP lub decyzji WIW o podstawach, na których zamierza oprzeć swoją decyzję, dając mu możliwość przedstawienia swojego stanowiska w wyznaczonym terminie od dnia, w którym posiadacz otrzymał tę informację lub uznaje się, że ją otrzymał.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 283 ust. 2.

13. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie przepisów dotyczących wydawania decyzji, o których mowa w ust. 12 niniejszego artykułu, w tym w odniesieniu do informowania zainteresowanych osób o podstawach, na których Komisja zamierza oprzeć swoje decyzje, oraz terminu, w jakim osoby te mogą przedstawić swoje stanowiska.

14. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące:

a) stosowania decyzji w sprawie wiążącej informacji po utracie ważności tej decyzji lub jej cofnięciu, zgodnie z ust. 10 niniejszego artykułu;

b) powiadamiania organów celnych zgodnie z ust. 11 niniejszego artykułu.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.