Artykuł 166

1. Podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest wspólna taryfa celna.

Inne środki przewidziane w przepisach Unii regulujących określone dziedziny handlu towarami stosuje się, w stosownych przypadkach, zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów.

2. Wspólna taryfa celna obejmuje:

a) Nomenklaturę scaloną;

b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która przewiduje dalsze podpodziały do niej i która została ustanowiona w unijnych aktach prawnych regulujących określone dziedziny do celów stosowania środków taryfowych związanych z handlem towarami;

c) konwencyjne lub autonomiczne stawki celne stosowane w odniesieniu do towarów objętych Nomenklaturą scaloną;

d) preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi państwami trzecimi lub z grupami państw trzecich;

e) preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych państw trzecich lub grup państw trzecich;

f) autonomiczne środki przewidujące obniżenie należności celnych lub zwolnienie z należności celnych za niektóre towary;

g) uprzywilejowane traktowanie taryfowe w ramach środków, o których mowa w lit. c)–f) lub h), z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub końcowe przeznaczenie;

h) inne środki przewidziane w aktach prawnych Unii dotyczących polityki rolnej, polityki handlowej lub innych dziedzin, które oparte są na klasyfikacji taryfowej towarów, w szczególności tymczasowe lub ostateczne cła antydumpingowe, cła wyrównawcze lub środki ochronne.

3. W przypadku gdy dane towary spełniają warunki przewidziane w środkach, o których mowa w ust. 2 lit. d)–g), środki te można stosować zamiast środków przewidzianych w lit. c) tego ustępu. Środki, o których mowa w ust. 2 lit. d)–g), można stosować z mocą wsteczną, pod warunkiem że dotrzymane są terminy i warunki przewidziane w odpowiednich środkach lub w niniejszym rozporządzeniu oraz że:

a) w przypadku środków określonych w ust. 2 lit. d) i e) – środki te przewidują takie stosowanie z mocą wsteczną;

b) w przypadku środków określonych w ust. 2 lit. d) – państwo trzecie lub grupa państw trzecich również zezwala na takie stosowanie z mocą wsteczną.

4. W przypadku gdy stosowanie środków, o których mowa w ust. 2 lit. d)–g), lub zwolnienie ze środków, o których mowa w lit. h) tego ustępu, jest ograniczone do określonej ilości przywożonych lub wywożonych towarów, stosowanie tych środków lub zwolnienie z nich, w przypadku kontyngentów taryfowych lub innych kontyngentów, ustaje w chwili, gdy określona ilość przywożonych lub wywożonych towarów zostanie osiągnięta.

W przypadku plafonów taryfowych stosowanie takich środków ustaje na mocy aktu prawnego Unii.

5. Komisja może poddać dopuszczenie do obrotu, wywóz i objęcie towarów określonymi procedurami specjalnymi nadzorowi celnemu do celów, o których mowa w art. 41 ust. 4.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające środki dotyczące jednolitego zarządzania kontyngentami taryfowymi i innymi kontyngentami oraz plafonami taryfowymi, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, oraz środki dotyczące zarządzania nadzorem celnym, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.