Artykuł 174

1. Zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, a mianowicie cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, skorygowana zgodnie z art. 176 i 177.

2. Ceną faktycznie zapłaconą lub należną, o której mowa w ust. 1, jest całkowita płatność, która została lub ma zostać dokonana przez kupującego sprzedającemu, lub przez kupującego stronie trzeciej na korzyść sprzedającego, za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności, które zostały lub mają zostać dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów.

3. Wartość transakcyjną, o której mowa w ust. 1, stosuje się z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich poniższych warunków:

a) dysponowanie towarami lub użytkowanie towarów przez kupującego nie podlega żadnym ograniczeniom, innym niż którekolwiek z następujących:

(i) ograniczenia nakładane lub wymagane przez prawo lub przez organy publiczne w Unii;

(ii) ograniczenia dotyczące obszaru geograficznego, na którym towary mogą zostać odsprzedane;

(iii) ograniczenia, które nie mają istotnego wpływu na wartość celną danych towarów;

b) sprzedaż lub cena nie są uzależnione od warunków lub świadczeń, których wartość nie może być ustalona w odniesieniu do towarów, dla których ustalana jest wartość celna;

c) żadna część dochodu z jakiejkolwiek późniejszej odsprzedaży towarów, dysponowania nimi lub ich użytkowania przez kupującego nie przypada bezpośrednio lub pośrednio sprzedającemu, chyba że może zostać dokonana odpowiednia korekta; oraz

d) kupujący i sprzedający nie są ze sobą powiązani lub powiązanie między nimi nie miało wpływu na cenę.