Artykuł 180

1. W przypadku określania należności celnych wywozowych, wartość na potrzeby tych należności ustala się na podstawie:

a) ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towary, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu poza obszar celny Unii, pod warunkiem że kupujący i sprzedający nie są ze sobą powiązani lub że ich powiązanie nie miało wpływu na tę cenę, w razie potrzeby skorygowaną zgodnie z ust. 2 i 3, oraz zgodnie z danymi przekazanymi przez eksportera; lub

b) wartości opartej na obiektywnych i weryfikowalnych danych, w tym cenie rynkowej identycznych lub podobnych towarów wywożonych z Unii w tym samym miejscu i czasie, w przypadku gdy cena, o której mowa w lit. a) niniejszego ustępu, jest niedostępna, niekompletna lub nie odzwierciedla wartości ekonomicznej towarów.

2. Wartość na potrzeby należności celnych wywozowych uwzględnia wszystkie koszty bezpośrednio związane z operacją wywozu.

3. Wartość na potrzeby należności celnych wywozowych nie uwzględnia kosztów poniesionych po opuszczeniu przez towary obszaru celnego Unii oraz wszelkich płatności niepowiązanych z wywożonymi towarami.

4. W razie potrzeby organy celne mogą zażądać dodatkowych dowodów w celu weryfikacji danych przekazanych przez eksportera lub ustalenia wartości do celów należności celnych wywozowych zgodnie z niniejszym artykułem.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie danych wymaganych do ustalenia wartości celnej na potrzeby należności celnych wywozowych, określono czym mowa w niniejszym artykule.