Artykuł 184

1. Dług celny powstaje w chwili zwolnienia produktów do powrotnego wywozu, w przypadku gdy:

a) w uzgodnieniu preferencyjnym między Unią a niektórymi państwami trzecimi lub grupami takich państw przewidziano, że preferencyjne traktowanie taryfowe produktów pochodzących z Unii wymaga, aby za towary niepochodzące wykorzystywane do ich wytworzenia uiszczone zostały należności celne przywozowe; oraz

b) w odniesieniu do tych produktów wystawiono lub sporządzono dowód pochodzenia.

2. Dług celny oblicza się jako kwotę należności celnych przywozowych odpowiadającą długowi, który powstałby, gdyby towary niepochodzące, które zostały wykorzystane do wytworzenia produktów powrotnie wywożonych, zostały dopuszczone do obrotu tego samego dnia.

3. Dłużnikiem jest eksporter. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikami są zarówno przedstawiciel celny, jak i osoba, na rzecz której ten przedstawiciel celny działa, i odpowiadają oni solidarnie za dług celny.