Artykuł 188

1. W odniesieniu do towarów podlegających należnościom celnym wywozowym, dług celny w wywozie powstaje w wyniku niewypełnienia któregokolwiek z następujących:

a) obowiązku określonego w przepisach prawa celnego, dotyczącego wyprowadzenia towarów; lub

b) warunku wymaganego do wyprowadzenia towaru poza obszar celny Unii z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych wywozowych.

2. Dług celny powstaje:

a) w momencie, gdy towary zostają faktycznie wyprowadzone poza obszar celny Unii bez przekazania lub udostępnienia organom celnym informacji dotyczących takiego wywozu;

b) w momencie, gdy towary zostały użyte w inny sposób niż zezwolono przy ich wyprowadzeniu poza obszar celny Unii z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych wywozowych;

c) w przypadku gdy organy celne nie są w stanie określić momentu, o którym mowa w lit. b) – gdy upłynie termin przewidziany na dostarczenie dowodu, że spełnione zostały warunki uprawniające do zastosowania takiego zwolnienia w odniesieniu do tych towarów.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a), dłużnikiem jest:

a) każda osoba zobowiązana do wypełnienia danego obowiązku;

b) każda osoba, która wiedziała lub e powinna była wiedzieć o niewypełnieniu danego obowiązku, i która działała na rzecz osoby zobowiązanej do wypełnienia danego obowiązku;

c) każda osoba uczestnicząca w działaniu, które doprowadziło do niewypełnienia obowiązku i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że nie przekazano wymaganych informacji lub, w stosownych przypadkach, nie złożono zgłoszenia celnego, które powinno było zostać złożone.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b), dłużnikiem jest każda osoba zobowiązana do spełnienia warunków wymaganych do wyprowadzenia towarów poza obszar celny Unii z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych wywozowych.