Artykuł 199

1. Gwarantem, o którym mowa w art. 197 ust. 1 lit. b), jest osoba trzecia mająca siedzibę na obszarze celnym Unii. Gwarant zatwierdzany jest przez organy celne wymagające zabezpieczenia, chyba że gwarantem jest instytucja kredytowa, finansowa lub ubezpieczeniowa akredytowana w Unii zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii.

2. Gwarant zobowiązuje się na piśmie do zapłacenia zabezpieczonej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu oraz innych opłat.

3. Organy celne mogą odmówić uznania zaproponowanego gwaranta lub zaproponowanej formy zabezpieczenia, w przypadku gdy nie jest pewne, czy są one w stanie zapewnić w przewidzianym terminie zapłatę kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu oraz innych opłat.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie przepisów dotyczących form zabezpieczenia oraz przepisów mających zastosowanie do gwaranta, o którym mowa w niniejszym artykule.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące cofnięcia i unieważnienia zobowiązania złożonego przez gwaranta, o czym mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.