Artykuł 20

1. Organy celne nie mogą pobierać opłat z tytułu przeprowadzenia kontroli celnych lub jakichkolwiek innych form stosowania przepisów prawa celnego, jeżeli odbywa się to w godzinach pracy ich właściwych urzędów celnych.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 organy celne pobierają unijną opłatę manipulacyjną w stałej kwocie od pozycji za usługi, które mają być świadczone w związku z rozpatrywaniem wniosku o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu, w przypadku gdy towary te są sprzedawane w ramach sprzedaży na odległość.

3. Kwota unijnej opłaty manipulacyjnej, o której mowa w ust. 2, musi odpowiadać przybliżonym kosztom usług, o których mowa w tym ustępie. Koszty te obejmują co najmniej koszty sprawdzenia danych, przeprowadzenia analizy ryzyka, odpowiedniej infrastruktury i kontroli, w tym usług świadczonych przez Urząd UE do Spraw Celnych.

4. Kwotę, o której mowa w ust. 2, obniża się w przypadku, gdy przedmiotem dopuszczenia do obrotu są towary sprzedawane w ramach sprzedaży na odległość ze składu celnego do sprzedaży na odległość.

5. Dłużnik, którego dług jest długiem celnym w przywozie, uiszcza unijną opłatę manipulacyjną co najmniej raz w miesiącu organom celnym właściwym do dopuszczenia do obrotu towarów w momencie zapłaty długu celnego. W przypadku gdy nie istnieje dług celny, osoba, która byłaby dłużnikiem w przypadku długu celnego, jest dłużnikiem, którego dług dotyczy unijnej opłaty manipulacyjnej.

W przypadku kwestii, w odniesieniu do których nie określono przepisów szczegółowych w niniejszym artykule ani zgodnie z niniejszym artykułem, przepisy dotyczące długu celnego stosuje się odpowiednio do unijnej opłaty manipulacyjnej.

6. Unijna opłata manipulacyjna nie podlega zwrotowi.

7. Do dnia 30 czerwca 2028 r., zgodnie z art. 285 ust. 2, Komisja zapewni odpowiednie rozwiązanie informatyczne na poziomie Unii do celów obliczania unijnej opłaty manipulacyjnej.

8. Co dwa lata Komisja sporządza sprawozdanie w celu oceny przybliżonych kosztów usług, o których mowa w ust. 2 i 3.

9. Państwa członkowskie mogą ustalać i stosować opłaty lub odzyskiwać koszty za określone usługi inne niż usługi, o których mowa w ust. 2, w szczególności w przypadku:

a) obecności personelu celnego, na wniosek, poza godzinami pracy lub w miejscach innych niż miejsca celne;

b) przeprowadzania analiz lub ekspertyz dotyczących towarów oraz pobierania opłat pocztowych za zwrot towarów do wnioskodawcy, w szczególności w odniesieniu do decyzji wydanych na podstawie art. 15 lub do udzielania informacji zgodnie z art. 25;

c) kontroli lub pobierania próbek towarów do celów weryfikacji lub zniszczenia towarów, w przypadku gdy powoduje to koszty inne niż koszty pracy personelu celnego;

d) nadzwyczajnych środków kontroli niezbędnych ze względu na rodzaj towaru lub potencjalne ryzyko.

10. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego artykułu poprzez określenie kwoty unijnej opłaty manipulacyjnej, o której mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

11. Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające procedurę pobierania od przedsiębiorcy unijnej opłaty manipulacyjnej. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.