Artykuł 210

1. Dłużnik uiszcza kwotę należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającą długowi celnemu, o którym powiadomiono zgodnie z art. 205, w terminie wyznaczonym przez organy celne.

Bez uszczerbku dla art. 19 ust. 2, termin ten nie może przekraczać 10 dni po powiadomieniu dłużnika o długu celnym.

Organy celne mogą na wniosek dłużnika przedłużyć ten termin w przypadkach, gdy wymagana kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych została określona w trakcie kontroli po zwolnieniu towarów, o czym mowa w art. 68. Bez uszczerbku dla art. 214 ust. 2, przedłużenie takie nie może przekraczać czasu potrzebnego dłużnikowi na podjęcie odpowiednich działań w celu wykonania jego obowiązku.

2. Jeżeli dłużnik jest uprawniony do korzystania z któregokolwiek ze sposobów płatności określonych w art. 212, 213 i 214, płatności dokonuje się przed upływem terminu lub terminów określonych w odniesieniu do tych sposobów płatności.

3. Bieg terminu zapłaty kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu ulega zawieszeniu w następujących przypadkach:

a) gdy złożony zostaje wniosek o umorzenie należności zgodnie z art. 222;

b) gdy towary mają stać się przedmiotem przepadku lub konfiskaty, zniszczenia lub zrzeczenia się na rzecz skarbu państwa; lub

c) dług celny powstał zgodnie z art. 185 oraz istnieje więcej niż jeden dłużnik.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie przepisów dotyczących zawieszania biegu terminu płatności kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu, o którym mowa w ust. 3 niniejszego, oraz poprzez określenie okresu zawieszenia.