Artykuł 213

1. Termin, na jaki można odroczyć płatność na podstawie art. 212 (zwany dalej „terminem odroczenia”), wynosi 30 dni.

2. W przypadku gdy płatność zostaje odroczona zgodnie z art. 212 ust. 1 lit. a), bieg terminu odroczenia rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym dłużnik zostaje powiadomiony o długu celnym.

3. W przypadku gdy płatność zostaje odroczona zgodnie z art. 212 ust. 1 lit. b), bieg terminu odroczenia rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin łączny. Zostaje on skrócony o liczbę dni odpowiadającą połowie liczby dni okresu łącznego.

4. W przypadku gdy płatność zostaje odroczona zgodnie z art. 212 ust. 1 lit. c) lub art. 212 ust. 2, bieg terminu odroczenia rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin przewidziany na zwolnienie danych towarów. Zostaje on skrócony o liczbę dni odpowiadającą połowie liczby dni objętych terminem przewidzianym na zwolnienie towarów.

5. W przypadku gdy liczba dni w okresie łącznym, o którym mowa w ust. 3, lub terminie przewidzianym na zwolnienie towarów, o którym mowa w ust. 4, jest liczbą nieparzystą, liczba dni, którą zgodnie z tymi ustępami należy odjąć, jest równa połowie najbliższej niższej liczby parzystej.

6. W przypadku gdy okres łączny, o którym mowa w ust. 3, lub termin przewidziany na zwolnienie towarów, o którym mowa w ust. 4, jest wyrażony w tygodniach, państwa członkowskie mogą postanowić, że kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych, których płatność została odroczona, ma zostać uiszczona najpóźniej w piątek w czwartym tygodniu następującym po tygodniu, w którym płatność była należna.

W przypadku gdy okres łączny, o którym mowa w ust. 3, lub termin przewidziany na zwolnienie towarów, o którym mowa w ust. 4, jest wyrażony w miesiącach, państwa członkowskie mogą postanowić, że kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych, których płatność została odroczona, ma zostać uiszczona do szesnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym płatność była należna.