Artykuł 217

1. Z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej sekcji organy celne dokonują zwrotu lub umorzenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych z któregokolwiek z następujących powodów:

a) kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych zostały zawyżone;

b) towary były wadliwe lub niezgodne z warunkami umowy;

c) błąd popełniony przez właściwe organy;

d) zasada słuszności;

e) dane, na podstawie których ustalono dług celny, zostały unieważnione w odniesieniu do odpowiednich towarów, lub, w stosownych przypadkach, odpowiednie zgłoszenie celne zostało unieważnione.

2. Organy celne dokonują zwrotu lub umorzenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy wynosi ona co najmniej 10 EUR. Organy celne dokonują zwrotu lub umorzenia niższej kwoty jedynie w przypadku gdy osoba wnosi o jej zwrot lub umorzenie.

3. W przypadku gdy organy celne uznają, że na podstawie art. 220 i 221 należy przyznać zwrot lub umorzenie, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji akta sprawy w celu przyjęcia decyzji w którymkolwiek z następujących przypadków:

a) gdy organy celne uznają, że szczególne okoliczności są wynikiem niedopełnienia przez Komisję jej obowiązków;

b) gdy organy celne uznają, że Komisja popełniła błąd w rozumieniu art. 220;

c) gdy okoliczności sprawy są związane z ustaleniami dochodzenia unijnego przeprowadzonego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 515/97 lub na podstawie jakiegokolwiek innego aktu prawnego Unii lub jakiejkolwiek umowy zawartej przez Unię z państwami lub grupami państw, w których przewidziano prowadzenie takich dochodzeń unijnych;

d) gdy kwota, którą zainteresowana osoba może być zobowiązana zapłacić z tytułu co najmniej jednej operacji przywozu lub wywozu, jest równa lub przekracza 500 000 EUR w wyniku błędu lub szczególnych okoliczności.

4. Obowiązek przekazania Komisji akt sprawy, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania w przypadku, gdy Komisja przyjęła już decyzję w sprawie dotyczącej porównywalnych kwestii faktycznych i prawnych, lub w przypadku gdy rozpatruje już taką sprawę.

5. W przypadku gdy organy celne w terminach, o których mowa w art. 222 ust. 1, same stwierdzą, że kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych podlega zwrotowi lub umorzeniu zgodnie z art. 218, 220 lub 221, oraz gdy pozostaje to w zakresie ich kompetencji, dokonują takiego zwrotu lub umorzenia z własnej inicjatywy.

6. Zwrot ani umorzenie należności nie przysługują, gdy sytuacja, która doprowadziła do powiadomienia o długu celnym, była wynikiem oszustwa ze strony dłużnika.

7. Zwrot nie może powodować powstania obowiązku wypłaty odsetek przez właściwe organy celne.

Jednakże w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), zwrot nie może powodować powstania obowiązku wypłaty odsetek przez dane organy celne jedynie wtedy, gdy organy te zwrócą kwotę należności celnych przywozowych lub wywozowych bez zbędnej zwłoki po stwierdzeniu, że kwota ta podlega zwrotowi. W przypadku gdy organy celne nie zwrócą tej kwoty bez zbędnej zwłoki, a dłużnik wszczyna postępowanie w celu uzyskania zwrotu, za okres od dnia zapłaty tych należności do dnia ich zwrotu wypłaca się odsetki.

Ponadto odsetki wypłaca się w przypadku, gdy decyzja o przyznaniu zwrotu nie zostanie wykonana w terminie trzech miesięcy od dnia jej wydania, chyba że niedotrzymanie terminu pozostawało poza kontrolą organów celnych. Odsetki takie wypłaca się za okres od dnia, w którym upłynął ten trzymiesięczny termin, do dnia zwrotu. Stopę procentową odsetek ustala się zgodnie z art. 214.

8. W przypadku gdy organy celne przyznały zwrot lub umorzenie w wyniku błędu, przywraca się pierwotny dług celny, o ile nie uległ on przedawnieniu na podstawie art. 206 ust. 1, oraz zwraca się wszelkie odsetki wypłacone na podstawie ust. 7 akapit drugi niniejszego artykułu.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu zmiany ust. 2 niniejszego artykułu poprzez aktualizację określonego w nim progu, aby odzwierciedlić zmiany okoliczności ekonomicznych.

10. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie przepisów, których ma przestrzegać przy wydawaniu decyzji, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w szczególności w odniesieniu do:

a) warunków przyjęcia akt sprawy;

b) terminu na wydanie decyzji i zawieszenia biegu tego terminu;

c) przekazania informacji przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla osoby zainteresowanej, o podstawach, na jakich Komisja zamierza oprzeć swoją decyzję;

d) powiadomienia o decyzji;

e) skutków niewydania lub niepowiadomienia o takiej decyzji.

11. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące zwrotu i umorzenia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.

12. Komisja przyjmuje akt wykonawczy, w formie decyzji, upoważniający do zwrotu lub umorzenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych w każdym z przypadków, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli zostały spełnione wymogi tego ustępu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 283 ust. 2.

W przypadku gdy opinię komitetu, o którym mowa w art. 283 ust. 1, należy uzyskać w drodze procedury pisemnej, stosuje się art. 283 ust. 6.