Artykuł 223

1. Bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów dotyczących nieściągalności kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu w przypadku stwierdzonej przez sąd niewypłacalności dłużnika, dług celny w przywozie lub wywozie wygasa:

a) w wyniku przedawnienia długu celnego zgodnie z art. 206;

b) w wyniku zapłaty kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych;

c) z zastrzeżeniem ust. 5 niniejszego artykułu – w wyniku umorzenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych;

d) w odniesieniu do towarów zwolnionych do procedury celnej wiążącej się z obowiązkiem zapłaty należności celnych przywozowych lub wywozowych – w wyniku unieważnienia danych, na podstawie których dokonano zwolnienia lub zgłoszenia celnego;

e) w wyniku przepadku lub konfiskaty towarów podlegających należnościom celnym przywozowym lub wywozowym lub ich zajęcia oraz równoczesnego lub późniejszego przepadku lub konfiskaty;

f) w wyniku zniszczenia pod dozorem celnym lub zrzeczenia się na rzecz skarbu państwa towarów podlegających należnościom celnym przywozowym lub wywozowym;

g) w wyniku zaginięcia towarów lub niewypełnienia obowiązków wynikających z przepisów prawa celnego spowodowanego całkowitym zniszczeniem lub nieodwracalną utratą tych towarów, wynikającymi z faktycznych cech towarów lub z nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej, lub jako następstwo polecenia organów celnych, w tym gdy towary te stały się niezdatne do użytku w wyniku czyjegoś działania i w związku z tym należy je uznać za nieodwracalnie utracone;

h) w przypadku gdy dług celny powstał zgodnie z art. 185 lub 188 – w wyniku spełnienia następujących warunków:

(i) uchybienie, które doprowadziło do powstania długu celnego, nie miało istotnego wpływu na prawidłowy przebieg czasowego składowania lub danej procedury celnej oraz nie stanowiło usiłowania popełnienia oszustwa; oraz

(ii) wypełniono następnie wszystkie formalności celne wymagane w celu uregulowania sytuacji towarów;

i) w przypadku towarów dopuszczonych do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z cła lub z zastosowaniem obniżonej stawki celnej przywozowej ze względu na ich końcowe przeznaczenie – w wyniku dokonania ich wywozu za zgodą organów celnych;

j) w przypadku gdy dług celny powstał zgodnie z art. 184 – w wyniku zniesienia formalności celnych, których wypełnienie jest wymagane w celu umożliwienia przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego, o którym mowa w tym artykule;

k) w przypadku gdy, z zastrzeżeniem ust. 6 niniejszego artykułu, dług celny powstał zgodnie z art. 185 – w wyniku przedstawienia dowodów przekonujących organy celne, że towary nie zostały użyte lub zużyte oraz że zostały wyprowadzone z obszaru celnego Unii;

l) w przypadku gdy dług celny powstał ze względu na przekroczenie ilości lub wartości towarów określonych w pozwoleniu na korzystanie z procedur specjalnych – w związku z upływem okresu pięciu lat od dnia powstania tego długu celnego, pod warunkiem że możliwa byłaby taka zmiana pozwolenia lub udzielenie nowego pozwolenia bez sprawdzenia warunków ekonomicznych, która obejmowałaby taką większą ilość lub wartość, gdyby w tym okresie złożono odpowiedni wniosek, oraz z zastrzeżeniem spełnienia dwóch następujących warunków:

(i) uchybienie, które doprowadziło do powstania długu celnego, nie miało istotnego wpływu na prawidłowy przebieg danej procedury celnej i nie stanowiło usiłowania popełnienia oszustwa; oraz

(ii) wypełniono następnie wszystkie formalności celne wymagane w celu uregulowania sytuacji towarów;

m) w przypadku towarów będących przedmiotem sprzedaży na odległość:

(i) w wyniku ostatecznego niewprowadzenia tych towarów na obszar celny Unii i niedopuszczenia ich do obrotu; albo

(ii) w wyniku anulowania sprzedaży na odległość przed powiadomieniem o długu celnym i unieważnieniem przez importera do celów sprzedaży na odległość danych przekazanych w celu objęcia towarów procedurą celną zgodnie z art. 80 ust. 1 akapit pierwszy.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. e), do celów sankcji mających zastosowanie do naruszeń przepisów prawa celnego uznaje się jednak, że dług celny nie wygasł, w przypadku gdy na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz prawa państwa członkowskiego należności celne przywozowe lub wywozowe lub istnienie długu celnego stanowią podstawę nałożenia sankcji.

3. W przypadku gdy, zgodnie z ust. 1 lit. i), dług celny wygasł w odniesieniu do towarów dopuszczonych do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z cła lub z zastosowaniem obniżonej stawki celnej przywozowej ze względu na ich końcowe przeznaczenie, wszelkie odpady lub pozostałości powstałe w wyniku zniszczenia tych towarów uznaje się za towary nieunijne.

4. Obowiązujące przepisy dotyczące standardowych współczynników nieodwracalnych strat związanych z rodzajem towarów mają zastosowanie w przypadku, gdy zainteresowana osoba nie wykaże, że rzeczywista strata przekracza stratę obliczoną z zastosowaniem standardowego współczynnika dla danych towarów.

5. W przypadku gdy do zapłaty kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadającej długowi celnemu zobowiązana jest więcej niż jedna osoba i przyznane zostało umorzenie, dług celny wygasa wyłącznie w odniesieniu do osoby lub osób, którym przyznano umorzenie.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. k), dług celny nie wygasa w odniesieniu do osoby lub osób, które usiłowały popełnić oszustwo.

7. W przypadku gdy dług celny powstał zgodnie z art. 185, wygasa on wyłącznie w odniesieniu do osób, których zachowanie nie wiązało się z usiłowaniem popełnienia oszustwa i które przyczyniły się do walki z nadużyciami finansowymi.

8. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie wykazu uchybień, które nie mają istotnego wpływu na prawidłowy przebieg czasowego składowania lub danej procedury celnej, o czym mowa w ust. 1 lit. h) pkt (i) oraz lit. l) pkt (i) niniejszego artykułu.