Artykuł 232

1. Od dnia powierzenia mu opracowania, obsługi i utrzymania unijnego centrum danych celnych zgodnie z art. 51 ust. 2, Urząd UE do Spraw Celnych jest odpowiedzialny za te zadania oraz przyczynia się do skutecznego funkcjonowania elektronicznego środowiska celnego na poziomie Unii.

2. Urząd UE do Spraw Celnych prowadzi działania w zakresie zarządzania danymi i ich przetwarzania niezbędne do wykonywania jego zadań.

3. Urząd UE do Spraw Celnych wykonuje zadania w zakresie zarządzania ryzykiem zgodnie z tytułem IV rozdział 2.

4. Urząd UE do Spraw Celnych wykonuje zadania związane ze środkami ograniczającymi oraz mechanizmami zarządzania kryzysowego zgodnie z tytułem XI.

5. Urząd UE do Spraw Celnych wspiera Komisję i państwa członkowskie, aby mogły one skuteczniej nadzorować stosowanie środków ograniczających, które Rada może przyjąć zgodnie z art. 215 ust. 2 TFUE i które mają wpływ na przepływ towarów, w celu zapewnienia, aby środki te nie były obchodzone.

6. Na podstawie oceny zagrożenia przeprowadzonej zgodnie z art. 57 ust. 1 i art. 57 ust. 2 lit. c) Urząd UE do Spraw Celnych okresowo opracowuje zalecenia w celu wspierania organów celnych w wypełnianiu ich misji, o czym mowa w art. 2. Urząd UE do Spraw Celnych przedkłada te zalecenia Komisji, która uwzględnia je przy wskazywaniu obszarów, które wymagają priorytetowego traktowania, do wiadomości Rady i do ewentualnego rozważenia przez nią.

7. Urząd UE do Spraw Celnych prowadzi działania w zakresie budowania zdolności oraz zapewnia wsparcie operacyjne i koordynację organom celnym oraz Komisji. W szczególności Urząd UE do Spraw Celnych:

a) opracowuje orientacyjne wspólne normy w odniesieniu do wykonywania niniejszego rozporządzenia, na podstawie diagnostyki i oceny urzędów celnych, oraz wydaje zalecenia dotyczące najlepszych praktyk i monitoruje ich stosowanie;

b) dokonuje pomiaru efektywności unii celnej oraz wspiera Komisję w ocenie efektywności unii celnej, zgodnie z tytułem XV rozdział 1;

c) przygotowuje treści szkoleniowe dla funkcjonariuszy celnych i specjalistów do spraw celnych w Unii w celu uzupełnienia i wsparcia szkoleń zapewnianych przez państwa członkowskie, w stosownych przypadkach;

d) przyczynia się do utworzenia unijnego systemu wyróżniania doskonałości instytucji edukacyjnych oferujących programy szkolenia i kształcenia w dziedzinie ceł, w tym dotyczące statusu upoważnionego przedsiębiorcy i statusu zaufanego przedsiębiorcy;

e) koordynuje i wspiera dobrowolne tworzenie przez państwa członkowskie wyspecjalizowanych centrów doskonałości do celów ogólnounijnych w odpowiednich obszarach celnych, w szczególności w zakresie szkoleń funkcjonariuszy celnych, specjalistów do spraw celnych oraz laboratoriów celnych;

f) ułatwia i koordynuje działalność w zakresie badań naukowych i innowacji w dziedzinie ceł;

g) przygotowuje i rozpowszechnia podręczniki operacyjne dotyczące praktycznego stosowania procesów celnych i metod pracy, we współpracy z organami celnymi, oraz opracowuje wspólne normy w tym zakresie;

h) przygotowuje uproszczone wytyczne i podręczniki dla mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw oraz wspiera te przedsiębiorstwa w stosowaniu przepisów i formalności celnych Unii;

i) wydaje opinię w sprawie tego, czy udzielenie pozwolenia na korzystanie z procedur specjalnych miałoby niekorzystny wpływ na interesy producentów unijnych, zgodnie z art. 125 ust. 5, 6 i 7;

j) współpracuje z innymi instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii oraz z organami krajowymi innymi niż organy celne, zgodnie z art. 268 ust. 10;

k) koordynuje i wspiera współpracę operacyjną między organami celnymi różnych państw członkowskich oraz między organami celnymi a innymi właściwymi organami w różnych państwach członkowskich, zgodnie z tytułem XIII;

l) na wniosek państwa członkowskiego ułatwia i wspiera współpracę między organami celnymi oraz współpracę między organami celnymi i innymi właściwymi organami, w jednym państwie członkowskim, zgodnie z tytułem XIII;

m) planuje, organizuje i koordynuje wspólne kontrole, o których mowa w art. 267;

n) zapewnia Komisji wsparcie i wiedzę specjalistyczną w zakresie rozwiązywania złożonych spraw dotyczących klasyfikacji, ustalania wartości celnej i pochodzenia oraz w zakresie oceny decyzji i stosowania decyzji w tym zakresie;

o) zapewnia organom celnym wsparcie i wiedzę specjalistyczną w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących określenia miejsca siedziby przedsiębiorców, w przypadku gdy mające zastosowanie kryteria odnoszą się do więcej niż jednego państwa członkowskiego;

p) pomaga Komisji, na jej wniosek, w zarządzaniu przez nią stosunkami z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem.

8. Urząd UE do Spraw Celnych opracowuje i utrzymuje kanały komunikacji z zainteresowanymi stronami w odniesieniu do unijnego centrum danych celnych oraz ułatwia dostęp do informacji dotyczących taryf, kontyngentów i środków ograniczających.

9. Komisja może powierzyć Urzędowi UE do Spraw Celnych zadanie polegające na zapewnianiu wsparcia w zakresie opracowywania i wdrażania strategii operacyjnej w odniesieniu do działań związanych ze sprzętem do kontroli celnej i innymi programami dotyczącymi kwestii celnych. W takim przypadku Urząd UE do Spraw Celnych współpracuje z Komisją i może wykonywać takie zadania jak ocena potrzeb, zarządzanie środkami finansowymi, koordynacja wspólnych zamówień, zakup sprzętu oraz ułatwianie jego współużytkowania.