Artykuł 29

1. Przedsiębiorca mający siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniający kryteria określone w art. 30 może złożyć wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy.

2. Organy celne – w razie potrzeby po przeprowadzeniu konsultacji z innymi organami – przyznają jeden lub oba z następujących rodzajów pozwoleń:

a) upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych, które umożliwia posiadaczowi korzystanie z uproszczeń zgodnie z przepisami prawa celnego; lub

b) upoważniony przedsiębiorca w zakresie ochrony i bezpieczeństwa, które umożliwia posiadaczowi korzystanie z ułatwień dotyczących ochrony i bezpieczeństwa.

3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może posiadać jednocześnie oba rodzaje pozwoleń, o których mowa w ust. 2.

4. Upoważniony przedsiębiorca musi wypełniać obowiązki określone w art. 9 ust. 2 i 3. Organy celne monitorują, czy upoważniony przedsiębiorca nadal spełnia odpowiednie kryteria oraz wypełnia odpowiednie obowiązki zgodnie z art. 9 ust. 4.

Co najmniej raz na trzy lata organy celne przeprowadzają szczegółowe monitorowanie, w tym kontrolę na miejscu, działalności i wewnętrznej ewidencji upoważnionego przedsiębiorcy.

5. Z zastrzeżeniem ust. 6 niniejszego artykułu oraz art. 30, status upoważnionego przedsiębiorcy uznają organy celne we wszystkich państwach członkowskich.

6. Organy celne, na podstawie uznania statusu upoważnionego przedsiębiorcy oraz pod warunkiem spełnienia wymogów związanych z określonym rodzajem uproszczenia przewidzianych w przepisach prawa celnego, pozwalają przedsiębiorcy na korzystanie z tego uproszczenia. Organy celne nie sprawdzają ponownie kryteriów, które zostały już sprawdzone przy przyznawaniu statusu upoważnionego przedsiębiorcy.

7. Upoważniony przedsiębiorca korzysta z większej liczby ułatwień w zakresie kontroli celnych niż inni przedsiębiorcy. Status upoważnionego przedsiębiorcy uwzględnia się na korzyść do celów zarządzania ryzykiem celnym.

8. Organy celne przyznają korzyści wynikające ze statusu upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie ochrony i bezpieczeństwa osobom mającym siedzibę w państwach trzecich, spełniającym kryteria oraz wypełniającym obowiązki określone w odpowiednich przepisach tych państw, w zakresie w jakim te kryteria i obowiązki są uznawane przez Unię za równoważne z tymi, które nakłada się na upoważnionych przedsiębiorców mających siedzibę na obszarze celnym Unii. Takie przyznanie korzyści opiera się na zasadzie wzajemności, o ile Unia nie postanowiła inaczej, a jego podstawą są umowa międzynarodowa, której stroną jest Unia, lub akt prawny Unii w dziedzinie wspólnej polityki handlowej.

9. W ramach protokołów i procedur zarządzania kryzysowego określonych w art. 227 Urząd UE do Spraw Celnych opracowuje mechanizm ciągłości działania w celu reagowania na zakłócenia przepływów handlowych spowodowane wzrostem poziomu zagrożenia, zamknięciem granic, klęskami żywiołowymi, sytuacjami niebezpiecznymi lub innego rodzaju poważnymi zdarzeniami. Mechanizm ciągłości działania musi zapewniać organom celnym możliwość ułatwienia i przyspieszenia, w miarę możliwości, obsługi priorytetowych ładunków związanych z upoważnionymi przedsiębiorcami.

10. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

a) uproszczeń, o których mowa w ustępie 6 niniejszego artykułu;

b) ułatwień, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu.

11. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne w odniesieniu do konsultacji dotyczących przyznania statusu upoważnionych przedsiębiorców, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w tym terminów udzielenia odpowiedzi. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.