Artykuł 57

1. Urząd UE do Spraw Celnych przeprowadza okresową ocenę zagrożenia, która służy za podstawę zaleceń, o których mowa w art. 232 ust. 6.

2. Urząd UE do Spraw Celnych wykonuje działania w zakresie zarządzania ryzykiem na poziomie Unii, z należytym uwzględnieniem kierunków polityki, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. a), oraz ewentualnego wyniku procesu, o którym mowa w art. 232 ust. 6. W szczególności Urząd UE do Spraw Celnych:

a) może przedkładać Komisji informacje w celu ustanowienia wspólnych priorytetowych obszarów kontroli oraz wspólnych kryteriów i norm ryzyka, o których mowa w art. 56 ust. 1;

b) może wspierać Komisję w ustanawianiu wspólnych priorytetowych obszarów kontroli oraz wspólnych kryteriów i norm ryzyka, o których mowa w art. 56 ust. 1, z uwzględnieniem wiedzy operacyjnej oraz technicznej wiedzy specjalistycznej w zakresie zarządzania ryzykiem;

c) opracowuje strategie nadzoru, w stosownych przypadkach we współpracy z organami innymi niż organy celne, oraz przeprowadza doraźne oceny zagrożeń, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c);

d) dokonuje wymiany odpowiednich danych z organami celnymi i innymi organami do celów niniejszego tytułu, w miarę możliwości za pośrednictwem unijnego centrum danych celnych, zgodnie z art. 60;

e) w przypadku wykrycia lub podejrzenia przypadków oszustw informuje OLAF oraz przekazuje mu wszystkie niezbędne informacje dotyczące tych przypadków; może również poinformować Europol w granicach mandatu Europolu;

f) opracowuje wytyczne operacyjne dotyczące działań w zakresie zarządzania ryzykiem angażujących więcej niż jeden organ celny;

g) opracowuje i przeprowadza wspólną analizę ryzyka i generuje wyniki analizy ryzyka, a w przypadku stwierdzenia ryzyka wydaje organom celnym zalecenia dotyczące kontroli oraz wskazuje im inne odpowiednie działania zmniejszające ryzyko, w tym w celu stosowania wspólnych priorytetowych obszarów kontroli oraz wspólnych kryteriów i norm ryzyka, a także w celu zaradzania sytuacjom kryzysowym, z uwzględnieniem powagi ryzyka oraz racjonalnie oczekiwanego wpływu na przepływy handlowe i zasoby poszczególnych państw członkowskich przeznaczone na kontrole;

h) może wnieść wkład w opracowanie przez Komisję ram dotyczących zasady „przestrzegaj lub wyjaśnij”, mających zastosowanie do zaleceń dotyczących kontroli, które mają być stosowane przez organy celne w przypadku gdy nie stosują się do takich zaleceń dotyczących kontroli;

i) podejmuje działania w celu zarządzania liczbą zaleceń dotyczących kontroli, z uwzględnieniem racjonalnie oczekiwanego wpływu na przepływy handlowe oraz powagi ryzyka, w przypadkach gdy stosowanie się do zaleceń dotyczących kontroli nie jest wykonalne ze względu na ograniczone zasoby odpowiedniego urzędu celnego.

3. W przypadku gdy jest to konieczne do celów, o których mowa w ust. 2, Urząd UE do Spraw Celnych może zbierać, przetwarzać i analizować dane dostępne w unijnym centrum danych celnych oraz dane pochodzące z innych źródeł, w tym źródeł określonych w prawie krajowym lub Unii, a także dane pochodzące od organów innych niż organy celne.

4. Urząd UE do Spraw Celnych informuje Komisję i organy celne o swoich działaniach w zakresie zarządzania ryzykiem i ich wynikach – na zasadzie doraźnej, w razie potrzeby, lub na wniosek Komisji. W tym zakresie Urząd UE do Spraw Celnych przekazuje Komisji wszystkie niezbędne informacje.

5. Do dnia 30 czerwca 2028 r. Komisja może wykonywać zadania Urzędu UE do Spraw Celnych w zakresie zarządzania ryzykiem, o których mowa w niniejszym artykule.