Artykuł 71

1. Domniemywa się, że wszystkie towary znajdujące się na obszarze celnym Unii posiadają unijny status celny, chyba że zostanie stwierdzone, że nie są towarami unijnymi.

2. W szczególnych przypadkach określonych w przepisach prawa celnego, domniemanie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania. W związku z tym konieczne jest udowodnienie, że dany towar ma unijny status celny.

3. W szczególnych przypadkach określonych w przepisach prawa celnego, towary całkowicie uzyskane na obszarze celnym Unii z towarów czasowo składowanych, lub towarów objętych procedurą tranzytu zewnętrznego, procedurą składowania, procedurą odprawy czasowej lub procedurą uszlachetniania czynnego, nie mają unijnego statusu celnego.

4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez:

a) określenie szczególnych przypadków, w których domniemanie przewidziane w ust. 1 nie ma zastosowania;

b) określenie warunków przyznawania ułatwień w zakresie udowodnienia, że towary mają unijny status celny, o czym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;

c) określenie szczególnych przypadków, w których towary, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, nie mają unijnego statusu celnego.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące przedstawiania i weryfikacji dowodów potwierdzających unijny status celny towarów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.