Artykuł 27

1. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie określają w swoim prawie krajowym termin wniesienia odwołania zaskarżającego decyzje, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 8 i art. 10 ust. 3, przed sąd lub trybunał pierwszej instancji, który nie może przekraczać 14 dni.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie, które do dnia 16 października 2026 r. określiły w swoim prawie krajowym terminy wniesienia odwołania wynoszące 30 dni lub dłużej, mogą utrzymać w mocy lub wprowadzić do swego prawa krajowego termin wniesienia odwołania nieprzekraczający 30 dni.

2. Terminy, o których mowa w ust. 1, rozpoczynają bieg w dniu, w którym obywatel państwa trzeciego został powiadomiony o którejkolwiek z decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 8 i art. 10 ust. 3, lub w dniu, w którym zgodnie z prawem krajowym uznaje się, że został o takiej decyzji powiadomiony.

3. W przypadku gdy decyzja nakazująca powrót opiera się na tym samym akcie co decyzja o odmowie lub zakończeniu legalnego pobytu lub została wydana w tym samym akcie co decyzja o odmowie lub zakończeniu legalnego pobytu, termin wniesienia odwołania od decyzji nakazującej powrót może być taki sam jak termin określony w prawie krajowym na odwołanie się od decyzji o zakończeniu lub odmowie legalnego pobytu.

4. Jeżeli zakaz wjazdu lub decyzja nakazująca wydalenie zostały wydane wraz z decyzją nakazującą powrót zgodnie z art. 5 ust. 12, należy się od nich odwołać wraz z odwołaniem od tej decyzji nakazującej powrót, do tego samego sądu lub trybunału i w ramach tego samego postępowania i w tych samych terminach. Jeżeli zakaz wjazdu lub decyzja nakazująca wydalenie zostały wydane oddzielnie od decyzji nakazującej powrót lub stanowią jedyną zaskarżaną decyzję, można się od niech odwołać oddzielnie.