Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Oddział 3 — Przepisy wspólne dla testamentów zwykłych i szczególnych
Art. 957
Obowiązuje§ 1. Nie może być świadkiem przy sporządzaniu testamentu osoba, dla której w testamencie została przewidziana jakakolwiek korzyść. Nie mogą być również świadkami: małżonek tej osoby, jej krewni lub powinowaci pierwszego i drugiego stopnia oraz osoby pozostające z nią w stosunku przysposobienia.
§ 2. Jeżeli świadkiem była jedna z osób wymienionych w paragrafie poprzedzającym, nieważne jest tylko postanowienie, które przysparza korzyści tej osobie, jej małżonkowi, krewnym lub powinowatym pierwszego lub drugiego stopnia albo osobie pozostającej z nią w stosunku przysposobienia. Jednakże gdy z treści testamentu lub z okoliczności wynika, że bez nieważnego postanowienia spadkodawca nie sporządziłby testamentu danej treści, nieważny jest cały testament.
Orzeczenia powołujące ten przepis
Sąd Najwyższy i Trybunał Konstytucyjny, od najnowszego. Pokazujemy treść orzeczenia, nie wnioski z niego.
-
Sąd Najwyższy Uchwała · 26 kwietnia 2002
III CZP 22/02
Uchwała z dnia 26 kwietnia 2002 r., III CZP 22/02 Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Iwona Koper Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Andrzeja Ś. przy uczestnictwie…
-
Sąd Najwyższy Uchwała · 23 listopada 2001
III CZP 54/01
Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 23 listopada 2001 r., III CZP 54/01 Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący) Sędzia SN Stanisław Dąbrowski Sędzia SN Antoni Górski Sędzia SN Jacek Gudowski Sędzia SN Elżbieta Sko…
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 795, 17 czerwca 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.