Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1990 r. w sprawie przygotowania do rewaloryzacji emerytur i rent.
§ 3
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1990 nr 83 poz. 484 z 30 listopada 1990. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Ustalenie wskaźnika wysokości wynagrodzenia (dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek), zwanego dalej "wskaźnikiem wysokości wynagrodzenia", następu je przez:
1) określenie podstawy wymiaru emerytury lub renty, podlegającej przyjęciu w myśl art. 28 ust. 3 ustawy do ustalenia tego wskaźnika,
2) obliczenie średn iej przeciętnych wynagrodzeń w gospodarce uspołecznionej w okresach, z których wynagrodzenie (dochód, przychód, podstawa wymiaru skła
dek) zostały przyjęte do podstawy wymiaru, o której mowa w pkt 1,
3) określenie stosunku podstawy wymiaru emerytury lub renty, o której mowa w pkt 1, do średniej przeciętnych wynagrodzeń, o której mowa w pkt 2, i wyrażenie tego stosunku w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu.
2. Ustalenie wskaźnika wysokości wynagrodzenia w myśl ust. 1 następuje z uwzględnieniem § 4-7.
3. Podstawę wymiaru emerytury lub renty oraz średnią przeciętnych miesięcznych wynagrodzeń w gospodarce uspołecznionej zaokrągla się do pełnego złotego w górę.
Jak powołać ten przepis
§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1990 r. w sprawie przygotowania do rewaloryzacji emerytur i rent (Dz. U. z 1990 r. Nr 83, poz. 484)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.