Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1990 r. w sprawie przygotowania do rewaloryzacji emerytur i rent.
§ 7
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1990 nr 83 poz. 484 z 30 listopada 1990. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. W przypadku gdy w aktach rentowych brak jest dokumentacji dotyczącej wysokości wynagrodzenia (dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek), jak również w przypadku gdy w postępowaniu wyjaśniającym nie można było ustalić tych danych, wskaźnik wysokości wynagrodzenia stanowi stosunek naj niższego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zgłoszenia wniosku o świadczenie, nie niższego niż 364 zł. do kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce uspołecz nionej za miesiąc, w którym wprowadzono tę kwotę najniż szego wynagrodzenia, z tym że w przypadku przyjęcia kwoty 364 zł należy odnieść ją do kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej za marzec 1956 r,
2. Wskaźnika wysokości wynagrodzenia nie ustala się, jeżeli przyznając emeryturę lub rentę nie ustalono - z mocy prawa - podstawy jej wymiaru.
Jak powołać ten przepis
§ 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1990 r. w sprawie przygotowania do rewaloryzacji emerytur i rent (Dz. U. z 1990 r. Nr 83, poz. 484)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.