§ 136

1. Kolej szynowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, stanowi kolej linowo-tere- 2. Nawierzchnia drogi kolei linowo-terenowej powinna odpowiadać warunkom określonym dla na - wierzchni kolei szynowej, przy czym w celu przeciwdziałania pełzaniu szyn konieczne jest odpowiednie przytwierdzenie szyn do podkładów.

3. Dla prowadzenia liny napędowej powinno się umieścić pomiędzy tokami szyn specjalne rolki dwuobrzeżowe, przymocowane do dwóch sąsiednich pod - kładów w osi toru, rozmieszczone w takiej odległości, aby przy swobodnym zwisie lina napędowa nie dotykała elementów nawierzchni. Przy położeniu toru w łu­ ku kołowym powinno się zagęścić rozstaw rolek oraz pochylić je tak, aby utrzymać kolisty kształt położenia liny napędowej.

4. Pochylenie linii kolei linowo-terenowej powinno mieć stałą wartość na całej długości równą średniemu pochyleniu stoku, na którym położona jest linia. W łukach lin ii kolei linowo-terenowej nie wykonuje się przechyłki i krzywych prz ejśc i owych .

5. Przy peronach wielopo ziomowych do obsług i pojazdów z podłog ą wielopoziomową różnice wysokości poszczególnych peronów nie powinny prz ekracza ć wysokości od 0,14 m do 0,1 8 m, a w przypadku więk­ szej różnicy poziomów powinny być wykonane i wy - rażnie oznakowane schody na ca łej szerokości peronu. 6. Odległość krawędz i peronu kolei linowo -tereno - wej od pojazdu nie powinna być większa niż 0,10 m. 7. Skrajnia budowl i dla kole i linowo-te re nowych powinna być dostosowana do skrajni taboru i szeroko - ści torów przyjętej dla danej kolei .