Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie.

Rozdział 4 — Nawierzchnia kolejowa

§ 24

Obowiązuje

Brzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 1998 nr 151 poz. 987.

1. Rozjazdy i skrzyżowania torów powinny odpowiadać typom szyn leżących w torach i standardom konstrukcyjnym nawierzchn i dla poszczególnych klas torów.

2. Przy układaniu rozjazdów powinno się przestrzegać następujących warunków:

1) w zależności od dopuszczalnej prędkości pociągu na kierunek zwrotny rozjazdu powinno się stosować rozja zdy o skos ie i promieniu łuku toru zwrotnego, określone w tabeli 3.6,

Tabela 3.6 Dopuszczaln e prędkości w torze zwrotnym rozj a zdu

Dopuszczalna prędkość pociągu

Promie ń łuku rozjazdu [m] Skos rozjazdu na torze zwrotnym [km /h] 1 v ~ 100 v ~ 60

2 3 1 200 1:18,5 500 1 :12 v ~ 40 300 lub 190 1:9

2) rozjazdy krzyżowe nie powinny być układane w torach , w przypadku gdy prędkość jazdy poci ągu w kierunku prostym jest większa niż 100 km/h,

3) rozjazdy o skosach 1 :7,5, 1 :7, 1: 6,6 i 1 :4,8 nie mogą być stosowane w torach głównych zasadniczych i głównych dodatkowych,

4) w trudnych warunkach terenowych na istniej ących bocznicach kolejowych możliwe jest stosowanie rozjazdów o promieniu równym 140 m i o skosach 1:7 i 1:5,

5) rozjazdy łukowe mogą być stosowane tylko w przypadkach wynikających z konieczności ułożenia rozjazdu w torze położonym w łuku ,

6) rozjazdy nie powinny być układane w miejscach za - łomu profilu podłużnego; w przypadku konieczności ułożenia rozjazdu w tych miejscach promień łu­ ku pionowego zaokrąglający załom :

a) wklęsły- powinien być nie mniejszy niż 2 000 m ,

b) wypukły- powinien być nie mniejszy niż 5 000 m,

7) przy układaniu rozjazdów w torach głównych za - sadniczych pomiędzy rozjazdam i powinny być sto - sowane wstawki proste o długości nie krótszej niż 15 m, z wyjątkiem rozjazdów wchodzących w skład podwójnych połączeń torów równoległych ,

8) przy układaniu rozjazdów w torach stacyj nych powinno się stosować wstawki proste o długości obliczonej na podstawie wzoru : v

1= 6 gdzie: I - długość wstawki prostej w [m], v - prędkość pociągów w kierunku zwrotnym [km /h], lecz nie krótsze n iż 6 m,

9) przy stosowaniu rozjazdów z krzyżownicami łuko­ wymi układanym i końcami do siebie w połącze ­ niach torów równoległych powinno się stosować wstawki proste o długości obliczonej na podstawie wzoru:

I = ~

10 gdzie: oznaczenia I i v - jak w pkt 8, lecz nie krótszej niż 6 m ,

10) w przypadkach stosowania połączeń rozjazdowych powinno się sprawdzać przyrost przyspieszenia niezrównowa ż onego \jf obliczonego na podstawie w zoru: gdzie :

'I' - przyrost przyspieszenia niezrównoważonego [m/s3 ], v - prędkość poci ą gów w kierunku zwrotnym [km/h],

- niezrównoważone przyspieszenia boczne w łukach rozja zdów [m/s² z uwzględnieniem kierunku ich dzia łania ; przyspieszen ia sumuje s ię w przypadku łuków o odwrotnych kierunkach i odejmuje w przypadku łuków tego samego kierunku, w - długość wstawki prostej pomiędzy łukami w połączeniach torów rozjazdami, długość wstawki liczona pomiędzy końcami i począt­ kami łuków rozjazdów [m), b - baza sztywna wagonu (przyjmowana do obliczeń 20 m) przy czym \jf nie może przekroczyć wartości dopuszczalnej 1,0 m/s³

11) występującą różnicę szerokości toru na łuku i w początku rozjazdu powinno się wyrównać w torze przyległym do rozjazdu,

12) w bocznych torach stacyjnych możliwe jest układa­ nie rozjazdów z poszerzeniem w styku przed iglicowym za końcem rozjazdu poprzedzającego, z tym że przejście od zwiększonej szerokości do normalnej wykonuje się na końcu rozjazdu poprzedzającego. 3. Rozjazdy mogą być układane na podrozjazdnicach drewnianych lub betonowych; w torach linii kole - jowych, po których kursują pociągi z prędkością więk­ szą lub równą 100 km/h, powinno się stosować podrozjazdnice z drewna twardego lub betonowe.

4. Przy układaniu rozjazdów powinno się stosować rodzaje i grubości warstw podsypki określone w standardach konstrukcyjnych nawierzchni dla klas torów, w których leżą rozjazdy.

5. Rozjazdy mogą być łączone ze sobą i z torem za pomocą złącz na łubki lub spawane; w torach bezstykowych powinny być stosowane rozjazdy spawane. 6. W torach głównych zasadniczych i głównych dodatkowych linii kolejowych, po których kursują pociągi z prędkością większą lub równą 100 km /h, powinny być stosowane rozjazdy z zamknięciami nastawczymi niewrażliwymi na pełzanie szyn, w torach pozostałych zaś, w przypadku wystąpienia pełzania szyn, powinny być stosowane urządzenia przeciwpełzne przed i za rozjazdem; w rozjazdach o skosie 1 : 9 i promieniu 300 m w torach głównych zasadniczych i głównych dodatkowych na liniach nowo budowanych lub modernizowanych oraz na pozostałych liniach przy wymianie rozjazdów powinny być dodatkowo stosowane urzą­ dzenia stabilizujące iglice.

7. Górna powierzchnia warstwy podsypki na długo­ ści zwrotnicy powinna być położona o 50 mm niżej od górnej powierzchni podrozjazdnic. W miejscu zamocowania zamknięć nastawczych , okienek pomiędzy podrozjazdnicami nie zapełnia się podsypką, lecz powinny być wyłożone klinkierem, cegłą, elementami betonowymi lub asfaltem, w szczególności w celu zapewnienia odprowadzenia wody, albo powinna być zastosowana podrozjazdnica skrzynkowa.

8. Rozjazdy krzyżowe w torach głównych zasadniczych i głównych dodatkowych nie powinny być stosowane w nowo budowanych i modernizowanych liniach kolejowych .

Jak powołać ten przepis

§ 24 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, poz. 987)

To jest tekst pierwotny

Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.