§ 38

1. Odległość pomiędzy załomami profilu podłużnego (długość odcinków o stałym pochyleniu) nie powinna być mniejsza od długości najdłuższego pocią­ gu kursującego po danej linii kolejowej.

2. Odległość, o której mowa w ust. 1, może być zmniejszona do 1/3 długości najdłuższego pociągu w następujących przypadkach:

1) przy łagodzeniu załomów profilu podłużnego wstawkami o pochyleniu pośrednim,

2) przy podejściach do różnopoziomowych skrzyżo­ wań torów przed stacjami węzłowymi oraz w torach węzłów kolejowych, łącznic i czasowych objazdów,

3) w przebudowywanych torach stacyjnych, gdy przebudowa wymaga okresowych zmian profilu po-

4) przy zmniejszaniu pochylenia miarodajnego w łu­ kach.

3. Dopuszczalna różnica dwóch sąsiednich pochyleń podłużnych wynosi:

1) 5 %0 - w torach linii kolejowych magistralnych i pierwszorzędnych,

2) połowę odpowiedniego pochylenia miarodajnego

- w torach pozostałych linii kolejowych, a w przypadku gdy różnica pochyleń podłużnych jest większa od dopuszczalnej, powinno się wykonać pochylenia pośrednie .

4. Pochylenia podłużne odwrotnego kierunku więk­ sze od 2,5%0 powinny być złagodzone wstawką przejściową o pochyleniu do 2,5%0, o długości spełniającej warunki, o których mowa w ust. 1.

5. Załomy profilu podłużnego powinny być zaokrą­ glone łukami pionowymi o promieniu nie mniejszym niż określone w tabeli 3.16, z zastrzeżeniem ust. 6. za pomocą znaków regulacji osi toru, współrzędne toku szynowego, na którym znajduje się rampa

4) załom profilu podłużnego powinien znajdować się w połowie długości rampy przechyłkowej. długość łuku pionowego zaś powinna być równa długości tej rampy.