§ 64

1. Tory główne linii kolejowej wąskotorowej I i II kategorii powinny być układane z nowych szyn walcowanych dla kolei wąskotorowych lub z odpowiednich szyn starych użytecznych dla kolei normalnotorowych.

2. Przy budowie, modernizacji lub remoncie linii kolejowej wąskotorowej, na której przewidziane są przewozy wagonów normalnotorowych na transporterach, powinno się stosować w torach głównych, na szlaku i na stacjach oraz w torach bocznych o długości ponad 1 km, jak również w torach w obrębie rampy przestawczej, szyny o masie co najmniej 23 kg na jeden metr bieżący (1 m.b.). W torach bocznych możliwe jest stosowanie szyn lżejszych, lecz o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m .b.

3. Tory główne linii III kategorii oraz tory stacyjne główne i boczne linii wszystkich kategorii, z uwzględ ­ nieniem warunku, o którym mowa ust. 2, mogą być układane z szyn kolei wąskotorowych o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m.b.

4. Typ i długość szyn powinno się ustalać w zależ­ ności od typu i nacisku osi taboru przewidzianego do kursowania na danej linii oraz od jego prędkości .

5. Długość szyn układanych w tory, z wyjątkiem szyn skróconych w łukach, przy rozjazdach oraz skrzyżowaniach torów, nie powinna być mniejsza niż:

1) 15 m - dla nowych szyn kolei wąskotorowych,

2) 30 m - dla szyn spawanych starych użytecznych kolei normalnotorowych.

2. Dodatkowy opór w łuku określa się według wzoru:

. 690

Ik= R gdzie:

~ - dodatkowy opór w łuku [%0),

R - promień łuku [m].

Na łukach położonych blisko siebie dodatkowy opór określa się według wzoru :

. 12a

I = - -

I gdzie: i - dodatkowy opór w łuku [%0),

1- długość odcinka [m), a - suma arytmetyczna kątów środkowych wszystkich łuków na danym odcinku [0].

3. Na liniach z wyraźnie zaznaczającymi się kierunkami przewozów ładunków, gdy potok ładunków w kierunku próżnym jest mniejszy niż 0,6 potoku w kierunku ładownym i nie przewiduje się zmian w tym zakresie, możliwe jest stosowanie w kierunku próżnym pochyleń miarodajnych zwiększonych o 20 % w stosunku do pochyleń przyjętych dla kierunku ładowne­ go.

4. Ostre załomy profilu podłużnego toru powinno się łagodzić za pomocą wstawek poziomych lub odcinkówo pochyleniu pośrednim.

5. Pochylenia kierunku odwrotnego toru większe niż 4%0 powinny być przedzielone odcinkami poziomymi lub o pochyleniu nie większym niż 4%0.

6. Odcinki profilu podłużnego toru o jednostajnym pochyleniu powinny być możliwie długie. Minimalne długości tych odcinków określa tabela 4.3.

Tabela 4.3 Minimalne długości odcinków o jednostajnym pochyleniu

Minimalna długość odcinka pochylenia podłużnego o jednostajnym pochyleniu w [m) przy miarodajnym pochyleniu kierunku ładownego Lp. Kategoria linii

6-7

1 2 3

1 I, II 200

2 III 100

7. Pochylenie profilu podłużnego w przekopach nie powinno być mniejsze niż 2%0.

8. Załomy profilu podłużnego powinno się zaokrą­ glić, gdy suma dwóch sąsiednich pochyleń odwrotnych lub różnica dwóch pochyleń jednakowego kierunku jest większa niż 4%0.

9. Zaokrąglenie załomów profilu podłużnego powinno się wykonać łukami o promieniu:

1) od 2 000 m do 5 000 m - dla linii I i II kategorii,

2) 1 000 m - dla linii III kategorii oraz wszystkich torów bocznych.

10. Strzałkę łuku pionowego zaokrąglenia załomów profilu podłużnego oblicza się według wzoru: f=~

8 gdzie: f - strzałka łuku w [m),

R - promień łuku w [m), n - suma lub różnica pochyleń w [%0].

11. Nie powinno się wykonywać zaokrąglenia zało ­ mu profilu podłużnego, gdy f < 0,008 m. w [%0)

8-12 13-30

4 5

150 100

75 50

12. Długość stycznej łuku zaokrąglającego załom profilu podłużnego oblicza się według wzoru:

R·n t = - -

2 przy oznaczeniach jak w ust. 10.

13. Rzędne łuku zaokrąglającego w dowolnym punkcie na stycznej oblicza się według wzoru: gdzie: y - rzędna łuku w [m) odniesiona do stycznej łuku , x - odcięta na osi stycznej liczona w [m) od początku stycznej,

R - promień łuku w [m].

14. Zaokrąglenie załomu profilu podłużnego powinno się wykonać w podtorzu; w przypadku gdy rzęd­ ne łuku są mniejsze od 0,08 m, zaokrąglenie można wykonać przez zmianę grubości podsypki.

15. Łuki zaokrąglające załomy profilu podłużnego nie powinny zachodzić na dźwigary mostowe, przy czym odległość początku łuku od dźwigara powinna wynosić co najmniej 6,0 m.

16. Na łukach zaokrąglających załomy profilu podłużnego mogą być układane rozjazdy, jeźeli łuki te są wklęsłe. Natomiast na łukach wypukłych mogą być układane rozjazdy tylko wówczas, gdy promień łuku zaok rąglającego jest większy od 2000 m; w innych przypadkach początek łuku zaokrąglającego powinien być odsunięty od końca rozjazdu na odległość nie mniejszą niż 6 m.