Ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o szczególnych zasadach, warunkach i trybie mianowania na wyższe stopnie wojskowe żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym.
Art. 2
Obowiązuje1. Żołnierzy, o których mowa w art. 1, mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika lub kolejne stopnie oficerskie do stopnia pułkownika włącznie, z tym że:
1) chorążych, podoficerów i szeregowych – mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika;
2) oficerów – mianuje się o jeden stopień;
3) oficerów, którzy w okresie powojennym nie byli mianowani na wyższe stopnie wojskowe – mianuje się o dwa stopnie. 2. Mianowaniu nie podlegają:
1) żołnierze, którzy w okresie powojennym byli już co najmniej dwukrotnie mianowani na stopnie oficerskie za dokonane czyny świadczące o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi;
2) osoby wymienione w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2039 oraz z 2026 r. poz. 26).
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 563, 27 kwietnia 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.