Art. 3

1. Mianowanie żołnierza następuje na wniosek:

1) władz naczelnych związków i stowarzyszeń kombatanckich – w odniesieniu do własnych członków;

2) szefów wojskowych centrów rekrutacji właściwych ze względu na miejsce stałego pobytu żołnierza lub jego czasowego pobytu trwającego ponad trzy miesiące – w odniesieniu do żołnierzy nienależących do żadnej organizacji kombatanckiej;

3) attachés wojskowych polskich przedstawicielstw dyplomatycznych – w odniesieniu do osób mających obywatelstwo polskie i zamieszkujących za granicą;

4) zainteresowanego – w przypadku gdy podmioty wymienione w pkt 1–3 nie wystąpiły z takim wnioskiem; w tym przypadku wnioski składa się za ich pośrednictwem.

2. Wnioski o mianowanie żołnierza składa się do Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który po sprawdzeniu, czy odpowiadają one warunkom określonym w ustawie, przedstawia je Ministrowi Obrony Narodowej. 3. Jeżeli wniosek nie zawiera niezbędnych danych, które mogą mieć wpływ na mianowanie na odpowiedni stopień wojskowy, wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 3 miesięcy pod rygorem zwrotu wniosku lub rozpatrzenia go z uwzględnieniem wyłącznie danych w nim zawartych.

4. Wzór wniosku o mianowanie żołnierza stanowi załącznik do ustawy.

Ze zmianą wprowadzoną przez art. 725 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 655), która weszła w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r.

W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 496), która weszła w życie z dniem 18 maja 2014 r.