Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Rozdział 2 — Rodzaje świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, warunki nabywania prawa do świadczeń, zasady i tryb ich przyznawania, ustalania ich wysokości oraz zasady ich wypłaty

Art. 18

Obowiązuje

1. Renta z tytułu niezdolności do pracy i renta szkoleniowa z ubezpieczenia wypadkowego nie może być niższa niż:

1) 80 % podstawy jej wymiaru – dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy;

2) 60 % podstawy jej wymiaru – dla osoby częściowo niezdolnej do pracy;

3) 100 % podstawy jej wymiaru – dla osoby uprawnionej do renty szkoleniowej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku ustalenia podstawy wymiaru renty z uwzględnieniem art. 17 ust. 3.

Orzeczenia powołujące ten przepis

Sąd Najwyższy i Trybunał Konstytucyjny, od najnowszego. Pokazujemy treść orzeczenia, nie wnioski z niego.

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 1644, 27 listopada 2025.

Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.

Oficjalny tekst jednolity (PDF) Tekst pierwotny z 2002 r. (PDF, bez zmian)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.