§ 2

1. Nazwom i tekstom w języku polskim znajdującym się:

1) w miejscowościach, w których występują zwarte środowiska mniejszości narodowych lub grup etnicznych,

2) w strefie nadgranicznej,

3) w miastach, w których znajdują się przedstawicielstwa obcych państw, siedziby organizacji międzynarodowych bądź firm zagranicznych,

4) przy międzynarodowych drogach tranzytowych,

5) w miejscowościach wypoczynkowych i uzdrowiskowych oraz miejscowościach cechujących się uznanymi walorami rekreacyjnymi lub krajobrazowymi

— mogą towarzyszyć wersje w przekładzie na język obcy.

2. Dokonywanie przekładu dotyczy nazw i tekstów:

1) umieszczonych:

a) na tablicy urzędu lub instytucji użyteczności publicznej,

b) w innym eksponowanym miejscu przeznaczonym do informowania,

c) w środkach transportu publicznego,

2) przeznaczonych do odbioru publicznego.

3. Przekład umieszcza się pod tekstem sporządzonym w języku polskim lub w formie załącznika do tego tekstu.

4. Językiem obcym, o którym mowa w ust. 1, powinien być w szczególności język mniejszości narodowych lub grup etnicznych zamieszkujących dany obszar terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a na obszarze położonym w sąsiedztwie granicy państwowej — język urzędowy sąsiadującego państwa.

5. Przekładu nazw i tekstów można dokonywać na więcej niż jeden język obcy.