§ 1

1. Rozporządzenie określa:

1) sposób technicznego przygotowania sieci służących do przekazywania informacji, do kontroli rozmów telefonicznych lub innych przekazów informacji dokonywanych z wykorzystaniem tych sieci, zwanych dalej „przekazami informacji”;

2) sposób dokonywania, rejestracji, przechowywania, odtwarzania i niszczenia zapisów z kontrolowanych rozmów telefonicznych oraz treści innych rozmów lub przekazów informacji, w tym korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną, zwanych dalej „zapisami z kontrolowanych przekazów informacji”.

2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) abonencie oraz o użytkowniku — rozumie się przez to abonenta oraz użytkownika, w rozumieniu ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. — Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852, z późn. zm. );

2) podmiocie uprawnionym — rozumie się przez to podmiot wskazany w postanowieniu sądu lub pro- ———————

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 122, poz. 1321, Nr 154, poz. 1800 i 1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424. kuratora o zarządzeniu kontroli przekazów informacji, o którym mowa w art. 237 § 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego;

3) podmiotach obowiązanych — rozumie się przez to urzędy, instytucje oraz podmioty prowadzące działalność telekomunikacyjną, o których mowa w art. 237 § 5 Kodeksu postępowania karnego.