Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Obowiązuje Rozporządzenie · Dz.U. 2003 nr 59 poz. 526

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych

To jest tekst pierwotny

Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.

Treść aktu

dencyjnym Mi´dzywodzie, do punktu granicznego niczny nr 20 dochodzi do punktu granicznego nr 19 stanr 3155 po∏o˝onego na wschodniej granicy drogi wo- nowiàcego zewn´trzny naro˝nik muru ochronnego jewódzkiej nr 102, po wschodniej stronie nasypu mo- przy podstawie falochronu zachodniego. Od tego miejstu drogowego. Nast´pnie, nie zmieniajàc kierunku, sca granica portu biegnie po∏udniowo-zachodnià stroprzecina drog´ wojewódzkà nr 102 i dochodzi do punk- nà muru ochronnego przez punkt graniczny nr 18 do tu granicznego nr 3321 po∏o˝onego w zachodniej gra- punktu granicznego nr 144 po∏o˝onego na linii brzegu nicy drogi wojewódzkiej nr 102 u podnó˝a zachodnie- Morza Ba∏tyckiego.

go nasypu mostu drogowego drogi wojewódzkiej

nr 102. Od punktu granicznego nr 144 granica portu biegnie na pó∏nocny zachód, zewn´trznà (zachodnià) kra- Dalej granica portu biegnie przez punkty graniczne w´dzià falochronu zachodniego, przez punkty granicznr 3332, 3365, 3162, 3331, 3163, 3330, 3629, 97, 3164, ne nr 5782, 5781, 5784 do punktu granicznego nr 149 3364, 5761, 5762, 5733, 3363, 449 i dochodzi do punktu po∏o˝onego na zewn´trznej kraw´dzi g∏ówki wejÊciogranicznego nr 3623. Tu zmienia kierunek na po∏udnio- wego falochronu zachodniego.

wy, przez punkty graniczne nr 451, 453 dochodzi do

punktu granicznego nr 483, po∏o˝onego w pó∏nocnej Z punktu granicznego nr 149 granica portu biegnie granicy drogi gminnej, skr´ca na pó∏nocny zachód na pó∏nocny wschód, przez punkty graniczne i pó∏nocnà granicà drogi, przez punkty graniczne nr 3317/388 (granica obr´bów ewidencyjnych Mi´dzynr 482, 481, 480, 479 dochodzi do punktu granicznego wodzie i Dziwnów), 262, 3218, zamykajàc w granicach nr 103. portu morskie wody wewn´trzne cieÊniny Dziwny, i dochodzi do punktu granicznego nr 3276, od którego roz- Dalej granica portu biegnie w kierunku pó∏nocnym, pocz´to opis granicy.

przez punkt graniczny nr 459 do punktu granicznego

nr 462, zmienia kierunek na pó∏nocno-zachodni i przez § 2. Linia przebiegu granicy portu, o której mowa punkt graniczny nr 33 dochodzi do punktu granicznego w § 1, jest oznaczona na mapie w skali 1:1 000 oraz na nr 150, b´dàcego jednoczeÊnie punktem granicznym mapie w skali 1:5 000, które sà dost´pne do wglàdu pasa technicznego wybrze˝a Morza Ba∏tyckiego, po∏o- w Urz´dzie Morskim w Szczecinie, w Starostwie Po- ˝onego w odleg∏oÊci oko∏o 6 m na zachód od dolnej wiatowym w Kamieniu Pomorskim oraz w Urz´dzie stawy nabie˝nika wejÊciowego do portu w Dziwnowie. Gminy Dziwnów.

Od punktu granicznego nr 150 granica portu biegnie

dalej linià ∏amanà w kierunku pó∏nocno-zachodnim § 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie i przez punkty graniczne nr 30, 29, 28, 27, 26 dochodzi 14 dni od dnia og∏oszenia.

do punktu granicznego nr 25 po∏o˝onego na zewn´trz-

nym naro˝niku murku oporowego w po∏udniowo-za-

Minister Infrastruktury: M. Pol chodniej skarpie drogi dojazdowej do falochronu za-

chodniego. Dalej granica portu biegnie zewn´trznà

———————

stronà murku, przez punkty graniczne nr 24, 23 do

Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdzepunktu granicznego nr 22 po∏o˝onego na naro˝niku niem Ministra ˚eglugi z dnia 24 czerwca 1963 r. w sprawie murku oporowego i dochodzi do punktu granicznego ustalenia granicy terytorialnej morskiego portu rybackiego nr 21. Tu skr´ca na pó∏nocny wschód i przez punkt gra- w Dziwnowie (Dz. U. Nr 35, poz. 205).

526

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 7 marca 2003 r.

w sprawie szczegó∏owych warunków pobierania próbek artyku∏ów rolno-spo˝ywczych

Na podstawie art. 34 pkt 1 ustawy z dnia 21 grud- § 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenie „partia” nia 2000 r. o jakoÊci handlowej artyku∏ów rolno-spo- oznacza okreÊlonà iloÊç artyku∏u rolno-spo˝ywczego ˝ywczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, o tej samej nazwie, jednolitego pod wzgl´dem rodzapoz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, ju, klasy jakoÊci, sposobu prezentacji, wyprodukowapoz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje: nego lub pakowanego przez jeden zak∏ad produkcyjny, przeznaczonego jednorazowo do obrotu lub badania. ———————

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini- § 2. Próbki pobiera si´ w sposób:

stracji rzàdowej — rynki rolne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3

1) zapewniajàcy uzyskanie próbek charakteryzujàrozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- cych w∏aÊciwoÊci organoleptyczne, fizykochemiczstra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305). ne i mikrobiologiczne danej partii;

2) uniemo˝liwiajàcy zanieczyszczenie partii, z której 3) mieç kszta∏t i wielkoÊç dostosowane do rodzaju arpróbki sà pobierane; tyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbk´ pobrano.

3) dostosowany do postaci i rodzaju artyku∏u rolno-

-spo˝ywczego oraz wielkoÊci partii, z której próbki 2. Zamkni´cie opakowania zabezpiecza si´ w sposà pobieranie. sób uniemo˝liwiajàcy otwarcie opakowania bez naruszenia zabezpieczenia.

§ 3.

Sprz´t stosowany do pobierania próbek powi- nien: § 7. 1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryjnych zaopatruje si´ w informacje zawierajàce w szcze-

1) byç wykonany z materia∏ów niepowodujàcych gólnoÊci: zmian organoleptycznych, fizykochemicznych i mi- krobiologicznych pobranych próbek; 1) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego;

2) mieç kszta∏t i rodzaj powierzchni dostosowany do 2) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ i wielkoÊç partii; rodzaju artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego prób- ki sà pobierane; 3) dat´ i miejsce pobrania próbki;

3) byç osuszony i wolny od zanieczyszczeƒ. 4) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´;

§ 4.

1. Pobranà próbk´ dzieli si´ na co najmniej 5) numer protoko∏u pobrania próbki. dwie cz´Êci o porównywalnej masie, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne, które sà niezw∏ocznie pakowane

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zamieszcza i zabezpieczane. si´ w sposób zabezpieczajàcy przed zmianà ich treÊci lub zniszczeniem.

2. Jednà Êrednià próbk´ laboratoryjnà przeznacza si´ do badaƒ laboratoryjnych, a pozosta∏e przechowu-

§ 8.

Ârednie próbki laboratoryjne transportuje si´ je si´ do badaƒ porównawczych. i przechowuje w sposób zabezpieczajàcy przed wp∏ywem czynników powodujàcych zmian´ w∏aÊciwoÊci

§ 5.

Osoba pobierajàca próbk´ sporzàdza protokó∏ organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiolopobrania próbki, zawierajàcy w szczególnoÊci: gicznych pobranej próbki.

1) wskazanie podstawy prawnej pobrania próbki;

§ 9.

1. Szczegó∏owe warunki pobierania próbek:

2) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego prób-

1) artyku∏u rolno-spo˝ywczego g∏´boko mro˝onego ka jest pobierana; okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia;

3) miejsce, dat´ i godzin´ pobrania próbki;

2) chmielu i produktów chmielowych okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia;

4) nazw´ producenta, odbiorcy lub dostawcy artyku-

∏u rolno-spo˝ywczego;

3) wyrobów winiarskich okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia;

5) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ partii, z której próbk´ pobrano, oraz jej wielkoÊç;

4) Êwie˝ych owoców i warzyw okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

6) wskazanie kraju pochodzenia artyku∏u rolno-spo-

˝ywczego, którego próbk´ pobrano;

2. Pobieranie próbek artyku∏u rolno-spo˝ywczego innego ni˝ wymienione w ust. 1 odbywa si´ zgodnie

7) liczb´ i mas´ jednostkowà sporzàdzonych Êred- z dokumentami normalizacyjnymi. nich próbek laboratoryjnych;

§ 10.

Przepisy § 9 ust. 1 pkt 2—4 stosuje si´ do dnia

8) imiona i nazwiska osób obecnych przy pobieraniu uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa próbki; w Unii Europejskiej.

9) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´.

§ 11.

Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.

§ 6.

1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryj- nych powinno:

1) byç szczelne, czyste, suche i bezwonne;

2) zabezpieczaç przed zanieczyszczeniem i zmianà w∏aÊciwoÊci organoleptycznych, fizykochemicz- nych i mikrobiologicznych pobranych próbek; Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: A. Taƒski Za∏àcznik nr 1 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ARTYKU¸U ROLNO-SPO˚YWCZEGO

G¸¢BOKO MRO˚ONEGO

Pobieranie próbek 1) dok∏adnoÊci pomiarowej ±0,5°C;

1. Próbki artyku∏ów rolno-spo˝ywczych g∏´boko 2) zakresie pomiaru od –30°C do +20°C; mro˝onych, zwanych dalej „mro˝onkami”, sk∏adowa- nych w ch∏odni, pobiera si´ z miejsc o najwy˝szej tem- 3) czasie reakcji nieprzekraczajàcym 30 sekund; peraturze, w szczególnoÊci z miejsc po∏o˝onych blisko drzwi, centralnego miejsca ch∏odni lub wylotu powie- 4) rozdzielczoÊci na wyÊwietlaczu przyrzàdu 0,1°C. trza agregatu ch∏odzàcego, uwzgl´dniajàc czas sk∏ado- wania ka˝dej partii oraz jej umieszczenie na poszcze- Pomiar temperatury próbki gólnych poziomach ch∏odni.

Przygotowanie próbki mro˝onek i pomiar jej tem- 2. Pobierania próbek mro˝onek ze Êrodka transpor- peratury przeprowadza si´ podczas pozostawania tu dokonuje si´ z góry i z do∏u partii przylegajàcej do próbki w urzàdzeniu ch∏odniczym. Je˝eli pozwala na to kraw´dzi skrzyd∏a drzwi Êrodka transportu. wielkoÊç (wymiar) próbki, w próbce wydrà˝a si´ otwór o g∏´bokoÊci 25 mm za pomocà ostro zakoƒczonego 3. Pobierania próbek mro˝onek podczas roz∏adun- i sch∏odzonego narz´dzia, wykonanego z materia∏u ∏aku dokonuje si´ z czterech spoÊród nast´pujàcych twego do czyszczenia. miejsc:

1) z góry i z do∏u partii przylegajàcej do kraw´dzi drzwi

Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje Êrodka transportu; si´, wk∏adajàc sch∏odzony termometryczny przyrzàd

2) z górnego i z tylnego naro˝nika partii, w miejscu pomiarowy na g∏´bokoÊç 25 mm, liczàc od pomo˝liwie jak najodleglejszym od agregatu ch∏odzà- wierzchni mro˝onki, w sposób ÊciÊle przylegajàcy do cego; Êcian otworu. W przypadku gdy wymiary próbki nie

3) ze Êrodka partii; pozwalajà na w∏o˝enie termometrycznego przyrzàdu pomiarowego na g∏´bokoÊç wydrà˝onego otworu,

4) z przedniej cz´Êci partii, w miejscu jak najbli˝szym przyrzàd wk∏ada si´ co najmniej na g∏´bokoÊç wynoagregatu ch∏odzàcego; szàcà trzykrotnoÊç lub czterokrotnoÊç Êrednicy tego

5) z górnego i z dolnego naro˝nika przedniej cz´Êci przyrzàdu. partii jak najbli˝ej wylotu powietrza agregatu ch∏o- dzàcego. W przypadku gdy w próbce mro˝onki nie mo˝e zostaç wydrà˝ony otwór, temperatur´ ustala si´ przez 4. Próbki mro˝onek z partii sk∏adowanych w urzà- umieszczenie sch∏odzonego termometrycznego przydzeniach ch∏odniczych placówek prowadzàcych obrót rzàdu pomiarowego na g∏´bokoÊci 25 mm od podetaliczny pobiera si´ z trzech miejsc o najwy˝szej tem- wierzchni opakowania, mierzàc temperatur´ w kontakperaturze. cie z mro˝onkà.

Sprz´t do pomiaru temperatury

Temperatur´ mierzy si´ co najmniej dwukrotnie Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje i odczytuje wówczas, gdy osiàgnie ona sta∏à wartoÊç. si´ za pomocà wzorcowanego termometrycznego Dok∏adnoÊç pomiaru nie mo˝e ulec zmianie o wi´cej przyrzàdu pomiarowego o: ni˝ 0,3°C.

Za∏àcznik nr 2 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK CHMIELU I PRODUKTÓW CHMIELOWYCH

I. Pobieranie próbek chmielu masa jest proporcjonalna do wagi opakowania, jednak nie mniejsza ni˝ 100 g, a nast´pnie cz´Êci te ∏àczy si´ ze Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowa- sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà. Próbnia (worka), wybranego losowo z dziesi´ciu lub nie k´ ogólnà dzieli si´ na Êrednie próbki laboratoryjne, mniej ni˝ z 2 opakowaƒ (worków) dla jednej partii których masa, w przypadku badaƒ w zakresie wilgotchmielu. W miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z gó- noÊci, zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych i zawarry opakowania pobiera si´ kilka cz´Êci próbki, których toÊci nasion, powinna byç mniejsza ni˝ 1 kg.

P a k o w a n i e i e t y k i e t o w a n i e Ê r e d n i c h p r ó b e k II. Pobieranie próbek produktów chmielowych l a b o r a t o r y j n y c h c h m i e l u

1 . P o b i e r a n i e p r ó b k i p r o s z k ó w i g r a n u l a t ó w 1. Ârednie próbki laboratoryjne umieszcza si´ c h m i e l o w y c h w oddzielnym opakowaniu, do ca∏kowitego wype∏nie-

Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowania. nia (worka z laminowanej folii aluminiowej), przecinajàc w jednym rogu i odsypujàc oko∏o 200 g granulatu al- 2. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ bo proszku chmielowego. Po pobraniu próbki opakow zakresie oznaczania wilgotnoÊci chmielu umieszcza wanie natychmiast zamyka si´ w sposób zabezpieczasi´ w hermetycznym i wodoszczelnym pojemniku, jàcy przed zanieczyszczeniem i zmianà w∏aÊciwoÊci w szczególnoÊci w metalowym pude∏ku lub szklanym proszku lub granulatu chmielowego. Próbk´ dzieli si´ s∏oiku. na Êrednie próbki laboratoryjne, pakujàc je w odr´bne s∏oje z doszlifowanym korkiem lub w worki foliowe, za- 3. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ pewniajàce szczelnoÊç, czystoÊç i bezwonnoÊç. w zakresie zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych i zawartoÊci nasion umieszcza si´ w opakowaniach fo-

2 . P o b i e r a n i e p r ó b k i e k s t r a k t ó w c h m i e l o w y c h liowych lub papierowych.

Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowania (puszki metalowej), zawierajàcego ekstrakt chmie- P r z e c h o w y w a n i e p r ó b e k c h m i e l u lowy. Nast´pnie umieszcza si´ go w ∏aêni wodnej podgrzanej do temperatury nie wy˝szej ni˝ 40°C, a˝ do uzy- Ârednie próbki laboratoryjne przechowuje si´ w ni- skania przez próbk´ p∏ynnoÊci ekstraktu, umo˝liwiajàskiej temperaturze, z wyjàtkiem czasu, w którym prób- cej jego dok∏adne wymieszanie. Z wymieszanego ekski te sà transportowane. Otwarcie opakowania w celu traktu pobiera si´ Êrednie próbki laboratoryjne o masie przeprowadzenia badaƒ nast´puje dopiero w chwili, nie mniejszej ni˝ 100 g, które pakuje si´ w s∏oje z dogdy ogrzeje si´ ono do temperatury pomieszczenia, szlifowanym korkiem, zapewniajàce szczelnoÊç, czyw którym b´dà wykonywane badania. stoÊç i bezwonnoÊç.

Za∏àcznik nr 3 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK WYROBÓW WINIARSKICH

Pobieranie próbek niarskiego lub zakres badaƒ wymaga innego sposobu pobierania próbek.

1 . P r z y g o t o w a n i e p a r t i i d o p o b r a n i a p r ó b e k

Pobrane próbki wyrobów winiarskich wysy∏a si´ do Przed przystàpieniem do pobrania próbek stwier- laboratorium nie póêniej ni˝ w ciàgu 24 godzin od czadza si´, na podstawie ogl´dzin i dokumentów, w szcze- su ich pobrania, w opakowaniach zamkni´tych hermególnoÊci dokumentów przewozowych, czy dany wyrób tycznie. Próbki w opakowaniach szklanych zabezpiecza winiarski stanowi parti´. si´ dodatkowo przed uszkodzeniem.

2 . S p r z ´ t i n a c z y n i a p r z e z n a c z o n e

Pobieranie próbek z cystern, tanków i zbiorników d o p o b i e r a n i a p r ó b e k

Z ró˝nych miejsc cysterny, tanku lub zbiornika po- Sprz´t i naczynia przeznaczone do pobierania próbek powinny byç: biera si´, za pomocà zg∏´bnika lub czerpaka, pi´ç próbek, zwanych dalej „próbkami pierwotnymi”, o obj´to-

1) czyste i wolne od obcych zapachów; Êci nie mniejszej ni˝ 150 cm³. Próbki pierwotne ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà

2) odporne na chemiczne dzia∏anie wyrobów winiar- o obj´toÊci 750 cm³, którà nast´pnie dzieli si´, tworzàc skich;

Êrednie próbki laboratoryjne.

3) wyposa˝one w szczelne zamkni´cie.

Pobieranie próbek z beczek

3 . M e t o d y p o b i e r a n i a p r ó b e k

Ka˝dà beczk´, z której pobiera si´ próbki, przeta- Próbk´ do badaƒ pobiera si´ w taki sposób, aby jej cza si´ ruchem wahad∏owym od 1/2 do 3/4 obrotu, w jakoÊç i sk∏ad nie uleg∏y zmianie. Opakowania wyro- czasie 1—1,5 min, a nast´pnie otwiera si´ przez wybów winiarskich z partii, z której sà pobierane próbki, j´cie czopu. W zale˝noÊci od iloÊci beczek w partii, wybiera si´ losowo, przed otwarciem starannie oczysz- iloÊç beczek, z których pobiera si´ próbki pierwotne, cza, a po pobraniu próbki natychmiast zamyka. Próbki wynosi: pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z góry opakowania, chyba ˝e specyfika wyrobu wi- 1) 2 — dla partii zawierajàcej do 15 beczek;

2) 3 — dla partii zawierajàcej od 16 do 25 beczek; 7) 8 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

3) 4 — dla partii zawierajàcej od 26 do 63 beczek; od 16 001 do 40 000 opakowaƒ;

4) 6 — dla partii zawierajàcej powy˝ej 63 beczek.

8) 10 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej Z ka˝dej beczki pobiera si´, z ró˝nych jej miejsc, powy˝ej 40 000 opakowaƒ. dwie próbki pierwotne o obj´toÊci nie mniejszej ni˝

400 cm³ ka˝da.

Je˝eli zawartoÊç opakowania nie wystarcza do przeprowadzenia wszystkich wymaganych badaƒ, po- Próbki pierwotne ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, biera si´ odpowiednio wi´kszà liczb´ opakowaƒ z tej tworzàc próbk´ ogólnà o obj´toÊci 800 cm³, którà nast´p- samej partii. nie dzieli si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne.

Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci powy˝ej Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci do

2 litrów

2 litrów

Z ka˝dego opakowania pobiera si´, z ró˝nych jego W przypadku opakowaƒ o pojemnoÊci do 2 litrów miejsc, po dwie próbki pierwotne o obj´toÊci 100 cm³, próbk´ pierwotnà stanowi ca∏a zawartoÊç opakowania. a nast´pnie ∏àczy si´ je i dok∏adnie miesza, tworzàc Poszczególne opakowania wybiera si´ losowo z ró˝- z nich próbk´ ogólnà o obj´toÊci 200 cm³, którà dzieli nych miejsc partii w iloÊci: si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne.

1) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 5 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej W zale˝noÊci od iloÊci opakowaƒ w partii, iloÊç opado 250 opakowaƒ; kowaƒ, z których pobiera si´ próbki pierwotne, wynosi:

2) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku 1) 1 w przypadku badaƒ kontrolnych i 2 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 251 do 400 opakowaƒ; do 63 opakowaƒ;

3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 7 w przypadku 2) 2 w przypadku badaƒ kontrolnych i 4 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 401 do 1 000 opakowaƒ; od 64 do 160 opakowaƒ;

4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku 3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 1 001 do 2 500 opakowaƒ; od 161 do 400 opakowaƒ;

5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 9 w przypadku 4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 2 501 do 6 300 opakowaƒ; od 401 do 1 000 opakowaƒ;

6) 6 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku 5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej od 6 301 do 16 000 opakowaƒ; powy˝ej 1 000 opakowaƒ.

Za∏àcznik nr 4 SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ÂWIE˚YCH OWOCÓW I WARZYW

I. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych pa- waƒ pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodkowanych ka i z góry opakowania, w takiej iloÊci, która umo˝liwi ocen´ ca∏ej partii.

1 . S p o s ó b p o b i e r a n i a p r ó b e k

2 . L i c z b a i w i e l k o Ê ç p r ó b e k

Wyboru opakowaƒ z partii, z których sà pobierane próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Opakowania, IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej: z których b´dà pobierane próbki, przed otwarciem sta-

1) 5 — dla partii zawierajàcej do 100 opakowaƒ; rannie si´ oczyszcza. Próbki pobiera si´ z opakowaƒ nieuszkodzonych, w taki sposób, aby nie powodowaç 2) 7 — dla partii zawierajàcej od 101 do 300 opakowaƒ; uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych losowo do

3) 9 — dla partii zawierajàcej od 301 do 500 opakowaƒ; próbki oraz owoców i warzyw pozosta∏ych w opakowa- niach. W trakcie pobierania próbek mo˝na odstàpiç od 4) 10 — dla partii zawierajàcej od 501 do 1 000 opakowaƒ; wyj´cia owoców i warzyw z opakowania, w przypadku gdy umo˝liwia to rodzaj opakowania. Próbki z opako- 5) 15 — dla partii zawierajàcej ponad 1 000 opakowaƒ. II. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych luzem 3) 30 kg, 30 sztuk albo 30 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio od 501 do 1 000 kg, od 501 do 1 . S p o s ó b p o b i e r a n i a p r ó b e k 1 000 sztuk albo od 501 do 1 000 p´czków;

Wyboru owoców i warzyw z partii, z której sà po- 4) 60 kg, 60 sztuk albo 60 p´czków — dla partii zawiebierane próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Próbki rajàcej odpowiednio od 1 001 do 5 000 kg, od 1 001 pobiera si´ w taki sposób, aby nie powodowa∏ on do 5 000 sztuk albo od 1 001 do 5 000 p´czków; uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych do próbki oraz

5) 100 kg, 100 sztuk albo 100 p´czków — dla partii zapozosta∏ych owoców i warzyw. wierajàcej odpowiednio ponad 5 000 kg, ponad 5 000 sztuk albo ponad 5 000 p´czków.

2 . L i c z b a i w i e l k o Ê ç p r ó b e k

Je˝eli w trakcie pobierania próbek zachodzi podej- IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej: rzenie co do istnienia wad wewn´trznych artyku∏u rolno-spo˝ywczego, oceny partii owoców i warzyw doko-

1) 10 kg, 10 sztuk albo 10 p´czków — dla partii zawie- nuje si´ na podstawie próbki zmniejszonej. WielkoÊç rajàcej odpowiednio do 200 kg, do 200 sztuk albo próbki zmniejszonej ogranicza si´ do minimum, jakie do 200 p´czków; jest niezb´dne do oceny partii. Je˝eli ocena partii owo-

2) 20 kg, 20 sztuk albo 20 p´czków — dla partii zawie- ców i warzyw wià˝e si´ ze zniszczeniem pobranej próbrajàcej odpowiednio od 201 do 500 kg, od 201 do ki, wielkoÊç próbki zmniejszonej nie mo˝e przekroczyç 500 sztuk albo od 201 do 500 p´czków; 10% wielkoÊci próbki pobranej na poczàtku.

527

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 14 marca 2003 r. w sprawie warunków technicznych, jakie powinno spe∏niaç urzàdzenie monitorowania

Na podstawie art. 48 ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2) zmiany temperatury lub wilgotnoÊci powietrza, lub 2001 r. o rybo∏ówstwie morskim (Dz. U. Nr 129, poz. 1441 oraz z 2002 r. Nr 181, poz. 1514) zarzàdza si´, 3) obecnoÊci w tym urzàdzeniu soli oraz zawiesin, co nast´puje: mo˝liwe by∏o kodowanie i przesy∏anie danych oraz in-

§ 1.

Rozporzàdzenie okreÊla warunki techniczne, ja- formacji dotyczàcych przemieszczania si´ statku rykie powinno spe∏niaç urzàdzenie monitorowania, backiego. w tym dotyczàce jego konstrukcji oraz sposobu przesy-

∏ania danych lub informacji w zakresie przemieszcza- § 4. 1. Urzàdzenie monitorowania powinno umo˝linia si´ statków rybackich. wiaç przesy∏anie:

§ 2.

Urzàdzenie monitorowania powinno byç urzà-

1) automatycznie oraz ka˝dorazowo na ˝àdanie pradzeniem samodzielnym, dzia∏ajàcym niezale˝nie od in- cownika okr´gowego inspektoratu rybo∏ówstwa nych urzàdzeƒ znajdujàcych si´ na statku rybackim morskiego obs∏ugujàcego system satelitarnego oraz posiadajàcym w∏asne zasilanie awaryjne. monitorowania statków rybackich, w szczególno- Êci:

§ 3.

Urzàdzenie monitorowania powinno byç skon- struowane w taki sposób, aby niezale˝nie od oddzia∏y-

a) danych identyfikujàcych urzàdzenie monitorowania czynników zewn´trznych, a w szczególnoÊci: wania:

1) ko∏ysania o zmiennych amplitudach, kierunkach

— numeru polskiego systemu satelitarnego moi przyspieszeniach drgaƒ lub nitorowania statków rybackich oraz

———————

— numeru urzàdzenia monitorowania nadane- Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini- go w polskim systemie satelitarnego monitostracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rowania statków rybackich; rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Mini- stra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305). b) informacji o:

Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2003 nr 59 poz. 526 (plik PDF). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.