Ustawa z dnia 1 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz o zmianie innych ustaw
Art. 1
ObowiązujeW ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
3a) „przeciętne wynagrodzenie” - przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
2) w art. 2 w ust. 2:
a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
3a) wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym odbywają się negocjacje;
b) w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 9 w brzmieniu:
9) wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.
3) w art. 5:
a) w ust. 1 po wyrazie „cen” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 4”,
b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
4. Jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje, wysokość minimalnego wynagrodzenia będzie niższa od potowy wysokości przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3a, stopień wzrostu, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się dodatkowo o 2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.
4) w art. 6 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
2. Wysokość wynagrodzenia pracownika w okresie jego pierwszego roku pracy, z zastrzeżeniem ust. 3, nie może być niższa niż 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.
3. Do okresu, o którym mowa w ust. 2, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.