§ 10

1. Cielętom i świniom powyżej 2. tygodnia życia, kurom nioskom i kurczętom brojlerom zapewnia się stały dostęp do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

2. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się.

2) grupowo.

2. W przypadku utrzymywania cieląt w kojcu pojedynczo:

1) wymiary tego kojca powinny wynosić:

a) szerokość — co najmniej wysokość cielęcia w kłębie,

b) długość — co najmniej 1,1 długości ciała cielęcia mierzonej od czubka nosa do ogonowej krawędzi guza kulszowego;

2) ściany tego kojca, z wyłączeniem kojca, w którym utrzymuje się chore cielęta, powinny być wykonane w sposób umożliwiający cielętom kontakt wzrokowy i fizyczny.

3. Powierzchnia kojca w przypadku, gdy cielęta utrzymuje się w tym kojcu grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić co najmniej:

1) 1,5 m² — dla cieląt o masie ciała do 150 kg;

2) 1,7 m² — dla cieląt o masie ciała powyżej 150 do 220 kg;

3) 1,8 m² — dla cieląt o masie ciała powyżej 220 kg. 4. W systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której utrzymuje się cielęta, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić co najmniej 5 m².

5. Cielęta, z wyłączeniem cieląt utrzymywanych w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, dogląda się co najmniej dwa razy dziennie.

6. Cielęta utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, do ukończenia 2. tygodnia życia utrzymuje się na ściółce.

7. Miejsce do leżenia dla cieląt powinno być wygodne, czyste i odwodnione.