§ 24

1. Powierzchnia kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:

1) knurów pojedynczo — co najmniej 6 m², a gdy krycie odbywa się w kojcu — co najmniej 10 m²;

2) loch w okresie porodu i odchowu prosiąt ssących — co najmniej 3,5 m²;

3) knurów pojedynczo i loszek hodowlanych o masie ciała od 30 do 110 kg — co najmniej 2,7 m².

2. W przypadku utrzymywania loch pojedynczo wymiary kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, powinny wynosić co najmniej:

1) długość — długość zwierzęcia powiększona o 0,3 m, nie mniej jednak niż 2 m;

2) szerokość — 0,6 m.

3. Powierzchnia kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić, w przypadku utrzymywania grupowo:

1) knurów — co najmniej 6 m²;

2) warchlaków i tuczników o masie ciała:

a) do 10 kg — co najmniej 0,15 m²,

4) loch — co najmniej 2,25 m², przy czym w przypadku loch prośnych co najmniej 1,3 m² powierzchni kojca powinno stanowić stałe podłoże i nie więcej niż 15 % tego podłoża — otwory odpływowe;

5) loszek po pokryciu — co najmniej 1,64 m², przy czym co najmniej 0,95 m² powierzchni kojca powinno stanowić stałe podłoże i nie więcej niż 15 % tego podłoża — otwory odpływowe.

4. Powierzchnia kojca, o której mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, w przypadku utrzymywania w grupie loch lub loszek po pokryciu:

1) do 5 sztuk — powinna być większa o 10 %;

2) powyżej 39 sztuk — może być mniejsza o 10 %. 5. W przypadku utrzymywania w gospodarstwie co najmniej 10 loch lub loszek, w okresie, o którym mowa w § 19 ust. 5, długość każdego z boków kojca powinna wynosić w przypadku grup:

1) do 5 sztuk — co najmniej 2,41 m;

2) powyżej 5 sztuk — co najmniej 2,81 m.