§ 6

1. Pomoc publiczna i pomoc de minimis udzielona przedsiębiorcy przez beneficjenta, w ramach działalności, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, stanowi różnicę między odpłatnością za korzystanie z usług na warunkach rynkowych a odpłatnością faktycznie poniesioną przez przedsiębiorcę i nie może przekroczyć:

1) maksymalnej dopuszczalnej intensywności, o której mowa w § 8 ust. 3 i § 9 ust. 4 i 5, w przypadku pomocy publicznej;

2) kwoty, o której mowa w § 10 ust. 3, w przypadku pomocy de minimis.

2. Zaświadczenie o pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcom prowadzącym działalność badawczą, rozwojową lub innowacyjną wydaje beneficjent.

3. Beneficjent udzielający przedsiębiorcy pomocy publicznej informuje każdorazowo przedsiębiorcę o nadanym przez Komisję Europejską numerze referencyjnym programu pomocowego.

4. Pomoc publiczna w zakresie prowadzenia działalności, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli złożył wniosek o udzielenie pomocy przed dniem rozpoczęcia przedsięwzięcia, na które ma być udzielona pomoc.