Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa
§ 5
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2016 poz. 414 z 30 marca 2016. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Minister uznaje praktykę zawodową odbytą w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, w formie decyzji, wskazując uznawany okres tej praktyki.
2. Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej wynosi:
1) 9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do kierowania lub samodzielnego wykonywania prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach objętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) 4 lata - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach nieobjętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) 18 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków nieruchomych;
4) 9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytkowej zieleni;
5) 12 miesięcy - w przypadku archeologa.
Jak powołać ten przepis
§ 5 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa (Dz. U. z 2016 r. poz. 414)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.