Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa
§ 4
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2016 poz. 414 z 30 marca 2016. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Minister może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego przebiegu praktyki zawodowej oraz zakresu działania podmiotu, w którym była ona odbywana.
2. O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, minister zawiadamia wnioskodawcę w formie pisemnej, wskazując termin przeprowadzenia tej rozmowy.
3. W przypadku gdy wnioskodawca nie może uczestniczyć w rozmowie, o której mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, minister na jego wniosek wyznacza inny termin.
4. Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę, o której mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2 albo 3, minister dokona rozstrzygnięcia na podstawie informacji zawartych we wniosku i dokumentach, o których mowa w § 2 ust. 1.
Jak powołać ten przepis
§ 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa (Dz. U. z 2016 r. poz. 414)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.