Art. 56

1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października każdego roku:

1) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną w kolejnym roku kalendarzowym;

2) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 1, w kolejnym roku kalendarzowym w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) maksymalną moc zainstalowaną elektryczną nowych małych jednostek kogeneracji lub znacznie zmodernizowanych małych jednostek kogeneracji, dla których wytwórca, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, może uzyskać premię gwarantowaną w danym roku kalendarzowym;

4) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, dla nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji oraz znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w kolejnym roku kalendarzowym;

5) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną indywidualną w kolejnym roku kalendarzowym;

6) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej indywidualnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 5, w kolejnym roku kalendarzowym;

7) maksymalną wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

8) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7;

9) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7;

10) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla istniejącej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7. 2. Przy określaniu maksymalnej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz maksymalnej wartości premii kogeneracyjnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, a także maksymalnej mocy zainstalowanej elektrycznej, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) politykę energetyczną państwa;

2) potrzebę ochrony środowiska, w tym przeciwdziałanie zanieczyszczeniu powietrza;

3) potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej podczas jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach kogeneracji;

4) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji;

5) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia;

6) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

7) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci;

8) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

3. Przy określaniu jednostkowej wysokości premii gwarantowanej oraz maksymalnej wysokości premii kogeneracyjnej indywidualnej, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji;

2) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia;

3) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

4) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci;

5) przewidywane kształtowanie się cen paliw oraz jednostkowe ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla;

6) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

4. Maksymalna ilość i wartość, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 6, w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi nie więcej niż 5 % maksymalnej tych ilości i wartości.

5. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw energii informację o prognozie w zakresie danych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, na okres dwóch następujących po sobie lat kalendarzowych, licząc od drugiego roku następującego po roku, w którym informacja o tej prognozie miała zostać ogłoszona.