§ 5

1. Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli w miejscu stałego zamieszkania pozostawia małżonka, dzieci lub inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe.

2. Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi:

1) w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 - 70 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

2) w pozostałych przypadkach - 95 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

3. Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę.

4. Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się:

1) nieusprawiedliwionej nieobecności;

2) zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;

3) urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia;

4) podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety w pełnej wysokości;

5) pobytu w szpitalu.