Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 kwietnia 2021 r. w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) zasady zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą, zwanym dalej „uprawnionymi sędziami Sądu Najwyższego”;

2) wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego zwrotu poniesionych kosztów przejazdu;

3) wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego dodatku za rozłąkę.

§ 2.

1. Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego w związku z wykonywaniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego zapewnia się w:

1) samodzielnym lokalu mieszkalnym będącym w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego, albo w jednej z kilku izb w takim lokalu, jeżeli uprawniony sędzia Sądu Najwyższego może używać jej z wyłączeniem innych osób;

2) pokojach mieszkalnych zlokalizowanych w budynkach będących w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego.

2. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego bezpłatnego zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych oraz racjonalnego wykorzystania lokali mieszalnych będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.

3. Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego traktowane jest jako nocleg na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵ § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

4. Sąd Najwyższy ponosi opłaty za korzystanie przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z lokalu mieszkalnego, a także z pokoju mieszkalnego oraz pomieszczeń do nich przynależnych lub związanych z ich użytkowaniem.

§ 3.

1. Jeżeli nie jest możliwe zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania w sposób określony w § 2 ust. 1, zapewnienie takiego zakwaterowania następuje przez:

1) zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego noclegu w pokoju jednoosobowym w hotelu o kategorii co najmniej trzech gwiazdek w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych , wynajętym w tym celu przez Sąd Najwyższy;

2) zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego w Warszawie poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego;

3) zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego lokalu mieszkalnego w Warszawie wynajętego w tym celu przez Sąd Najwyższy.

2. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych.

3. Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego następuje do wysokości jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

3a. W przypadku najmu lokalu mieszkalnego i ponoszenia kosztów tego najmu wspólnie przez dwóch lub więcej uprawnionych sędziów Sądu Najwyższego zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 3, ulega zwiększeniu o połowę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za każdego kolejnego uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego wspólnie wynajmującego lokal mieszkalny i ponoszącego koszty jego najmu.

4. Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dowodu ich poniesienia za dany miesiąc, z uwzględnieniem ust. 5.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, zwrot kosztów najmu uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego następuje w częściach równych, chyba że ze wspólnie złożonego oświadczenia wynika inny podział zwrotu części ponoszonych kosztów najmu.

§ 4.

Uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do Warszawy i z powrotem, bez względu na częstotliwość odbywanych przejazdów, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵ § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

§ 5.

1. Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli w miejscu stałego zamieszkania pozostawia małżonka, dzieci lub inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe.

2. Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi:

1) w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 - 70 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

2) w pozostałych przypadkach - 95 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

3. Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę.

4. Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się:

1) nieusprawiedliwionej nieobecności;

2) zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;

3) urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia;

4) podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety w pełnej wysokości;

5) pobytu w szpitalu.

§ 6.

Zwrot kosztów przejazdu oraz wypłata dodatku za rozłąkę następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego rozliczenia obejmującego zestawienie udokumentowanych kosztów przejazdów w danym miesiącu oraz oświadczenia o liczbie dni rozłąki w tym okresie.

§ 7.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 maja 2021 r.